کد خبر: 3612665
تاریخ انتشار : ۰۳ تير ۱۳۹۶ - ۰۸:۴۹

آيا مى شود معناى قرآن را به جاى خود قرآن خواند

خواندن متن عربى قرآن، ثواب ويژه دارد و خواندن ترجمه قرآن، جاى آن را نمى گيرد


آيا مى شود معناى قرآن را به جاى خود قرآن خواند؟
عضویت در کانال تلگرام خبرگزاری آریا
3 تير 1396 - 12:35:40 ق.ظ
به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) آریا نوشت: ماه رمضان ماه امت خدا و بهترين فرصت بازگشت و خدا مي باشد انسان براي رفتن، نياز به يک راهنماي عالم و آگاه به راه دارد که قرآن بهترين برنامه براي حرکت در مسير بازگشت به سمت خدا و ماه رمضان بهترين زمان آن است .

قدم اول در فهم قرآن قرائت و انس با قرآن است. براى قرائت قرآن، در كلمات گهربار پيشوايان معصوم (عليهم السلام) فضايل و آثارى بيان شده كه موجب رشد و پرورش روح و روان آدمى مى شود.

1.سعادتمندى:
پيامبر اكرم (صلي الله و عليه و آله) مى فرمايد: «اگر زندگى سعادتمندان و مرگ شهدا و نجات در روز جزا و امنيت در روز هراس و نور در روز ظلمت و سايبان در روز حرارتِ شديد و سيراب شدن در روز عطش و ارزش و سنگينى در روز سبكى اعمال را مى خواهى، پس قرآن را مطالعه كن، چرا كه قرآن يادآور خداى رحمان و حافظ از شيطان و عامل برترى در ترازوى اعمال است» (ميزان الحكمه، ج 8، ص 74)

2. بارورى ايمان:
اميرمومنان على (عليه السلام) فرمودند: «بارورى و رشد ايمان با قرآن خواندن به دست مى آيد» (غررالحكم و دررالكلم، ص 112)

3. استجابت دعا:
امام حسن مجتبى (عليه السلام) فرمود: «هر كس قرآن بخواند بلافاصله يا با كمى تأخير دعايش مستجاب خواهد شد» (بحارالانوار، ج 89، ص 204)

پيامبر اكرم (صلي الله و عليه و آله) مى فرمايد: «اگر زندگى سعادتمندان و مرگ شهدا و نجات در روز جزا و امنيت در روز هراس و نور در روز ظلمت و سايبان در روز حرارتِ شديد و سيراب شدن در روز عطش و ارزش و سنگينى در روز سبكى اعمال را مى خواهى، پس قرآن را مطالعه كن، چرا كه قرآن يادآور خداى رحمان و حافظ از شيطان و عامل برترى در ترازوى اعمال است» (ميزان الحكمه، ج 8، ص 74)

آثار ديگر قرائت قرآن از اين قرار است: نورانيت و افزودن خير و بركت خانه؛ غفران گناهانِ پدر و مادر؛ افزايش مدّت بينايى؛ آميخته شدن قرآن با گوشت و خون قارى؛ بهترين عبادت؛ بخشش گناهان، نوشته شدن حسنه و پاك شدن گناهان.

قرائت قرآن در ماه رمضان اهميت بيشتري دارد در کتاب بحارالانوار از امام صادق (عليه السلام ) از رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت كرده كه فرمود: (ماه رمضان ماه خداى عزوجل مى باشد، و آن ماهى است كه خداوند كارهاى نيك را در آن دو چندان كند و بدي ها را در آن محو سازد، ماه بركت، و ماه انابه و بازگشت و ماه توبه و ماه آمرزش و ماه آزادى از آتش دوزخ و كامياب شدن به بهشت است. هان كه در اين ماه از هر حرامى خوددارى كنيد، و تلاوت قرآن را زياد كنيد و حاجات خود را بخواهيد، و به ياد پروردگارتان سرگرم باشيد، و ماه رمضان نزد شما نبايد همانند ماه هاى ديگر باشد، چرا كه براى اين ماه در پيشگاه خداوند حرمت و برترى بر ديگر ماه ها است و نبايد در ماه رمضان روز روزه شما مانند روز غير روزه شما باشد.) (بحارالانوار، ج 96، ص 340 - 341)

شيخ صدوق در كتاب معانى الاخبار و امالى به سندش از امام باقر (عليه السلام ) روايت كرده كه فرمود: لكل شىء ربيع و ربيع القرآن شهر رمضان. هر چيزى را بهارى است و بهار قرآن ماه رمضان است. (بحارالانوار، ج 96، ص 386)

بهترين مزد و ثواب براى قاريان قرآن، از نظر قرآن چيست؟
بهترين بيان در اجر و ثواب قرائت و فهم و عمل به قرآن را مي توان در بيان خود قرآن ديد. قرآن كريم مى فرمايد: (اِنَّ الَّذينَ يَتلونَ كِتبَ اللّهِ واَقاموا الصَّلوةَ واَنفَقوا مِمّا رَزَقن هُم سِرًّا وعَلانِيَةً يَرجونَ تِجرَةً لَن تَبور * لِيُوَفِّيَهُم اُجُورَهُم ويَزيدَهُم مِن فَضلِهِ اِنَّهُ غَفورٌ شَكور) ; (فاطر، آيات 29 ـ 30) كسانى كه كتاب الهى را تلاوت مى كنند و نماز را به پاى مى دارند و از آن چه به آنان روزى داده ايم، پنهان و آشكار انفاق مى كنند، تجارتى[ پر سود] و بى زيان و خالى از كساد را اميد دارند. [آن ها اين اعمال صالح را انجام مى دهند] تا خداوند اجر و پاداش كامل به آن ها دهد و از فضلش بر آن ها بيفزايد كه او آمرزنده و شكرگزار است.)

بديهى است كه منظور از تلاوت در اين جا، قرائت سطحى و خالى از تفكر و انديشه نيست، بلكه خواندنى است كه سرچشمه فكر و انديشه و در نتيجه، عمل صالح باشد.

پيامبراكرم (صلي الله و عليه و آله) فرمود: «هر كس براى رضاى خدا و آگاهى عميق در دين، قرآن بخواند، ثواب فرشتگان و انبياء و رسولان را خواهد داشت» (وسائل الشيعه، ج 6، ص 184)

زندگىِ ما چگونه و به چه علت با خواندن قرآن زيبا مى شود؟
اگر ما به آثار خواندن قرآن توجه و قرآن را مانند دوستى در زندگى انتخاب كنيم، آياتش را بخوانيم و در معانى آسمانى اش تفكر كنيم، پس از مدتى زندگيمان سرشار از نور، روشنايى، طراوت و زيبايى خواهد شد.

ما در نيايشى پيش از تلاوت قرآن از خدا مى خواهيم: «خدايا! رغبت مرا به قرآن افزون گردان و آن را مايه روشنايى ديده و درمانِ بيمارى هاى دل و از بين رفتن غم و اندوه من قرار ده. خدايا! زبانم را به خواندن قرآن بيارا و چهره ام را با آن زيبا، بدنم را با آن قدرتمند و ترازوى اعمالم را سنگين كن».

و در نيايشى كه هنگام ختم قرآن مى خوانيم، به خداوند مى گوييم: «خدايا! قرآن را در دنيا همراه ما، در گور انيس ما، در قيامت شفاعت كننده ما، بر پُل صراط مايه روشنايى، در بهشت هم نشين، در برابر آتش دوزخ پوشش و براى اجراى كارهاى نيك، راهنماى ما قرار ده» (بحارالانوار، ج 89، ص 206 - 209)

آيا مى شود معناى قرآن را به جاى خود قرآن خواند؟
اگر بخواهيم از علوم و معارف بى كران قرآن بهره ببريم، شايسته است به ترجمه و تفسير آن توجه كنيم، تا در پرتو نور معارف الهى و عمل به آن ها اجر و ثواب دنيايى و آخرتى را نصيب خود گردانيم.

بايد بدانيم كه خواندن متن عربى قرآن، ثواب ويژه دارد و خواندن ترجمه قرآن، جاى آن را نمى گيرد.

در خود قرآن، با الفاظ مختلف به خواندن قرآن دستور داده شده; (فاقرءوا ما تيسّر منه); آن چه مى توانيد از آيات قرآن را بخوانيد. (بحارالانوار، ج 92، ص 17)

از طرفي مي دانيم آنچه کلام خداوند است و به پيامبر اکرم (صلي الله و عليه و آله) وحي شده است، متن عربي قرآن است. «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزيلاً» (سوره انسان آيه 23) مسلّماً ما قرآن را بر تو نازل كرديم) اين متن است که معجزه و مورد تحدي قرار گرفته است. بنابراين وقتي مثلا کسي نذر کرد که ختم قرآن انجام دهد بايد متن عربي آن را بخواند.

اصرار بر تلاوت قرآن به زبان عربى، دلايل و حكمت هاى گوناگونى ديگري هم مي تواند داشته باشد ؛ از جمله:

1. ايجاد زبانى مشترك در ميان همه پيروان و فراهم سازى نوعى وحدت و پيوند جهانى، باعث تأكيد بر قرائت و حفظ زبان عربى شده است.

2. روح و محتواى هر پيام و سخنى، در قالب زبان خاص خود، عميق تر درك مى گردد تا زمانى كه به زبان هاى ديگر برگردانده شود و قرآن - كه داراى مضامين بسيار بلند و عالى هرگز قابل ترجمه دقيق و كامل به هيچ زبانى نيست.

همه ترجمه هاى قرآن، براى رسيدن به معارف بلند و درك زيبايى متن اصلى نارسا است. كافى است اندكى در مباحث مربوط به زبان شناسى، فن ترجمه و تئورى هاى مربوط به آن مطالعه كنيد؛ آن گاه خواهيد يافت كه فرق بين قرآن و ترجمه هايش، همان فرق بين كتاب الهى و بشرى است.

3. قرآن علاوه بر محتواى مطالب، از لطافت ويژه و نكات ادبى برخوردار است كه خود، بخشى از اعجاز قرآن است و در قالب هيچ ترجمه اى بيان شدنى نيست. (براى آگاهى بيشتر ر.ك: مجله بينات و مجله مترجم (ويژه نامه قرآن)

منابع:
محمدي ري شهري ميزان الحكمه
آمدي غررالحكم و دررالكلم
علامه مجلسي بحارالانوار
آيت الله عبد الله جوادي آملي ,تفسير موضوعى، ج.1
captcha