صالح قلیپور، دکترای روانشناسی تربیتی در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی، با بیان اینکه تنها
بلوغ جسمی برای ازدواج کافی نیست، اظهار کرد: خانوادهها برای ازدواج فرزندان
خود باید شاخصهایی را در نظر بگیرند که مهمترین آنها رسیدن فرد به بلوغ عاطفی،
عقلی، سنی و جسمی است و برخی تنها با رسیدن فرزند خود به بلوغ جسمی احساس میکنند
فرزندشان آماده ازدواج است.
وی
با بیان اینکه در ازدواجهایی که در سن پایین انجام میشود، میزان نارضایتی،
اختلال و درگیری زوجین بیشتر است، گفت: در ازدواج سن پایین، افراد از
لحاظ عقلی قادر به حل مشکلاتی که در برههی ازدواج به وجود میآیند، نیستند. زوجین
به دلیل سن پایین و وابستگی بیش از حد به خانواده نمیتوانند به طور مستقل در زندگی
تصمیمگیری کنند.
قلیپور
بیان کرد: به نظر بنده در جامعه فعلی، برای دختران رده سنی 23 و برای پسران،
رده سنی 28 مناسب ازدواج است. هر چه فرد از لحاظ فکری، مالی، عاطفی، عقلی و میزان
تحصیلات بالاتر باشد با چالش کمتری در ازدواج مواجه خواهد شد.
وی
با تاکید بر اینکه درصد بسیار بالایی از زوجینی که در سن پایین ازدواج کردند از
شرایظ خود ناراضیاند، خاطر نشان کرد:
فردی که در سن پایین و زیر 15 سال ازدواج میکند، طبیعتاً از لحاظ عقلی، تصمیمات
ناپختهای میگیرد و به دلیل رفتارهای
ناپخته و عدم مدیریت صحیح مشکلات زندگی، از ازدواج خود پشیمان میشود.
این
استاد داننشگاه ادامه داد: برای حل مشکلات ازدواج، زوجین باید آمادگی کامل برای ورود به این برهه
را داشته باشند. زوجین زمانی میتوانند مشکلات ازدواج را حل کنند که مسئولیت پذیری
لازم را برای زندگی داشته باشند.
وی
بیان میکند: تصمیمات خانوادهها در ازدواجهای سنتی مهم است چرا که سرنوشت
فرزندان خود را با انتخابشان رقم میزنند.
قلیپور در خصوص معایب ازدواج زودرس اعلام میکند: افرادی که در سن پایین و بدون رسیدن
به بلوغ کامل، ازدواج میکنند، دچار آسیبهای
اجتماعی از قبیل فرسودگی شغلی، طلاق، درگیری خانوادهها و ایجاد تنش بین زوجین و
هزینههای سنگین مشاوره و دادگاه میشوند.
وی
با بیان اینکه عامل اصلی ازدواج در سن پایین به طور قطعی مشخص نیست، یادآور شد:
عدم آگاهی و نبود اطلاعات صحیح در بین خانوادهها، یکی دیگر از دلایل بروز چنین آسیبهایی
در جامعه است.