به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از مازندران، به نقل از فارس، تیر ماه که فرا میرسد، گرچه حس خوش آغاز تابستان را نوید میدهد اما دردی را در دل داغدیدگانی تازه میکند که سالهاست آغاز نخستین ماه فصل گرما برایشان، دردی عمیق است.
12 تیر، سالروز شهادت مسافران مظلومی که در سال 1367، بیگناه بر فراز آسمان جان باختند.
سالروز پر کشیدن 290 مسافر هواپیمای شماره 655، که به مقصد دبی در حال پرواز بود و بر فراز خلیج فارس مورد حمله ناو آمریکایی قرار گرفت.
هواپیمای ایرانی بیخبر از حادثه شومی که در انتظارش بود به مقصد دبی به پرواز درآمد، مسافران نیز به امید رسیدن به مقصد بر صندلیهای خود تکیه زده بودند و آسمان را از پنجره کوچک هواپیما نظاره میکردند.
در این پرواز، 66 کودک، مهمان این هواپیما بودند و در عالم کودکی خود، پرواز بر فراز آسمان نیلگون را در ذهن میپروراندند و شادی از چهره معصومانهشان موج میزد.
همه چیز رنگ عادی بودن به خود گرفته بود و خلبان باتجربه ایرانی نیز با دقت فراوان به فکر سالم رساندن مسافرانش به مقصد بود، اما در سمت دیگر، بر روی آبهای آبی خلیج فارس، ناو جنگی آمریکایی نیز فکری دیگر را در سر میپروراند.
فکری که گرچه بعدها آن را بهانهای کردند تا سرپوش جنایتشان شود، اما هرگز توجیهی برای قتل آن مسافران نشد،فرماندهان آمریکایی تصمیم به شلیک موشک به سمت هواپیمای مسافربری را گرفتند، بدون آنکه جان مسافران برایشان اهمیتی داشتهباشد.
موشک به سمت هواپیما شلیک شد و در لحظه هواپیما از صفحه رادار محو شد،موشکی که جان تمام 290 مسافر و خدمه هواپیما را نشانه گرفت و تنها پیکر تکه تکه آنها را برای خلیج فارس به جاگذاشت.
آن روز خلیج نیلگون فارس از خون شهدای این حادثه شوم گلگون شد و غباری از غم، چهره خلیج را پوشاند،غمی که صدای خنده کودکی که بر فراز آسمان پرواز میکرد را خاموش کرد و رویای کودکانه او را با خود به اعماق دریا برد.
آن روز دریا نیز میگریست که مأمنی برای پیکر این شهدا شده بود، دولت آمریکا به بهانه اشتباه گرفتن هواپیمای مسافربری با یک هواپیمای جنگی، هواپیما را طعمه موشک قرار داد، اما ادله و اسناد، حاوی سهلانگاری آشکاری است که بوی غفلتی عمدی را با خود یدک میکشد.
گرچه دولت آمریکا هرگز مسئولیت این حادثه را نپذیرفت اما تمام ملت ایران، نقض آشکار حقوق انسانی را دیدهاند و در برابرش ایستادگی میکنند.
حقوقی که سالهاست قدرتمندان آمریکایی به بهانههای مختلفی آن را نشانه میگیرند و مورد هجوم خود قرار میدهند.
12 تیر 1367، هرگز از تقویم ایرانیان عدالتخواه، پاک نخواهد شد و مردم هیچگاه مسؤولان آن حادثه را تبرئه نخواهند کرد.
صائمه یوسفی گلافشانی