صمد
بهروز، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی،
اظهار کرد: اولين گستره سادهزيستی، داشتن زندگی آسان است. در زندگی آسان، فرد سادهزيست به حداقل امكانات مورد نيازش اكتفا میكند و نسبت به داشتن امكانات زايد
دنيوی سختگيری نمیكند.
وی، افزود: بين بيرغبتی به دنيا و درک
معارف الهی، رابطهای تنگاتنگ وجود دارد؛ يعنی، نمیتوان انسانی را يافت كه در عين
تعلق قلبی به دنيا، روح او از معارف الهی سرشار باشد.
وی با استناد به آیه 20 سوره حدید خاطرنشان کرد: در این آیه می خوانیم:
زندگی دنيا جز كالايی فريب دهنده چيزی نيست.
بهروز ادامه داد: هرقدر كه انسان دلبستگی به
دنيا و تجملات آن نداشته باشد، ياد خدای او بيشتر خواهد بود؛ زيرا چنانچه عدم
رعايت سادهزيستی و روی آوردن به زندگی دنيا موجب غفلت از حق و گاهی مبارزه با آن
میشود.
این
استاد دانشگاه یادآور شد: كسانی كه ساده زيستی را رعايت میكنند، به راحتی
میتوانند خدا را ياد كنند و به آرامش برسند، درحالی كه زيادهروی در استفاده از
لذايذ، پذيرش حق و پرستش آن را سخت و گاهی غيرممكن میكند.
وی
با اشاره به فرموده مولای منقیّان علی(ع) افزود: امیرالمومنین علی(ع)
میفرمایند: زندگی ساده داشته باشيد و سبک بار باشيد كه به راحتی به مقصد برسيد، در این آیه می خوانیم: زندگی
دنيا جز كالايی فريب دهنده چيزی نيست.
بهروز سادهریستی را موجب حقپرستی
دانست و تأکید
کرد: زهد و سادهزيستی موجب حقپذيری، حقپرستی و آخرتخواهی و بزرگترين عامل رشد
دنيوی و اخروی بهشمار میآيد؛ زيرا زمانی كه انسان زاهد شد و حق را پذيرفت و هدف
آخرتی داشت و به حق عمل كرد، ماهيت عمل به حق او چيزی جز رشد و پیشرفت در دنيا و
آخرت نخواهد بود.