گفتار و رفتار بانوان نباید تحريکكننده باشد
در تفسیر نور ذیل آیهی شریفه 32 سوره احزاب میخوانیم: گفتار و رفتار بانوان مسلمان نباید تحريکكننده باشد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) فارس نوشت: در آیه شریفه 32 سوره احزاب میخوانیم:
« یَا نِسَاءَ النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّسَاءِ ۚ إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا»
ترجمه: « ای زنان پیغمبر، شما مانند دیگر زنان نیستید (بلکه مقامتان رفیعتر است) اگر خدا ترس و پرهیزکار باشید، پس زنهار نازک و نرم (با مردان) سخن مگویید مبادا آن که دلش بیمار (هوا و هوس) است به طمع افتد (بلکه متین) و درست و نیکو سخن گویید.»
تفسیر نور:
1- حساب خانوادهى رهبران دینى از سایرین جداست و باید بیش از دیگران مراقب رفتار خود باشند. «یا نِساءَ النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ» (موقعیت اجتماعى، محدودیت آور است.)
2- وقتى به زنان پیامبر که بیشترشان پیر و سالخورده بوده و زندگى سادهاى داشتند هشدار داده مىشود که با کرشمه و ناز سخن نگویند، زنان جوان و زیبا باید حساب کار خود را بکنند. یا نِساءَ النَّبِیِ ... فَلا تَخْضَعْنَ ...
3- با کرشمه سخن گفتن زن، بى تقوایى است. «إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
4- قرآن براى سخن گفتن نیز آدابى بیان مىکند. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
5- تنها طمع بیمار دلان، براى آنکه زن خود را کنترل کند، گرچه تصمیم جدّى نداشته باشند. فَلا تَخْضَعْنَ ... فَیَطْمَعَ
6- افراد آلوده، از مقدسات نیز دست طمع بر نمىدارند. یا نِساءَ النَّبِیِ ... فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ
7- نباید گفتار و رفتار زن تحریککننده باشد. «فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ»
8- در جامعهى نبوى نیز همهى افراد سالم نیستند. «فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ»
9- نباید کارى کنیم که حتی یک نفر دچار گناه و فساد شود. «الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ» و نفرمود «الذین فى قلوبهم»
10- چشمچرانى و هوسبازى یک بیمارى روحى است. «فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ»
11- گرچه کسى که بیمار دل است مشکل دارد، «فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ» اما من نباید کارى کنم که او را تحریک کند. فَلا تَخْضَعْنَ ... فَیَطْمَعَ
12- طورى سخن بگویید که هم محتوا خوب باشد «قَوْلًا مَعْرُوفاً» و هم شیوه، سالم باشد. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
« یَا نِسَاءَ النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّسَاءِ ۚ إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا»
ترجمه: « ای زنان پیغمبر، شما مانند دیگر زنان نیستید (بلکه مقامتان رفیعتر است) اگر خدا ترس و پرهیزکار باشید، پس زنهار نازک و نرم (با مردان) سخن مگویید مبادا آن که دلش بیمار (هوا و هوس) است به طمع افتد (بلکه متین) و درست و نیکو سخن گویید.»
تفسیر نور:
1- حساب خانوادهى رهبران دینى از سایرین جداست و باید بیش از دیگران مراقب رفتار خود باشند. «یا نِساءَ النَّبِیِّ لَسْتُنَّ کَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ» (موقعیت اجتماعى، محدودیت آور است.)
2- وقتى به زنان پیامبر که بیشترشان پیر و سالخورده بوده و زندگى سادهاى داشتند هشدار داده مىشود که با کرشمه و ناز سخن نگویند، زنان جوان و زیبا باید حساب کار خود را بکنند. یا نِساءَ النَّبِیِ ... فَلا تَخْضَعْنَ ...
3- با کرشمه سخن گفتن زن، بى تقوایى است. «إِنِ اتَّقَیْتُنَّ فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
4- قرآن براى سخن گفتن نیز آدابى بیان مىکند. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
5- تنها طمع بیمار دلان، براى آنکه زن خود را کنترل کند، گرچه تصمیم جدّى نداشته باشند. فَلا تَخْضَعْنَ ... فَیَطْمَعَ
6- افراد آلوده، از مقدسات نیز دست طمع بر نمىدارند. یا نِساءَ النَّبِیِ ... فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ
7- نباید گفتار و رفتار زن تحریککننده باشد. «فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ»
8- در جامعهى نبوى نیز همهى افراد سالم نیستند. «فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ»
9- نباید کارى کنیم که حتی یک نفر دچار گناه و فساد شود. «الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ» و نفرمود «الذین فى قلوبهم»
10- چشمچرانى و هوسبازى یک بیمارى روحى است. «فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ»
11- گرچه کسى که بیمار دل است مشکل دارد، «فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ» اما من نباید کارى کنم که او را تحریک کند. فَلا تَخْضَعْنَ ... فَیَطْمَعَ
12- طورى سخن بگویید که هم محتوا خوب باشد «قَوْلًا مَعْرُوفاً» و هم شیوه، سالم باشد. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ»
