مراحل رویش انسان
گاهى انسان اطعامى مى كند، ولى زود آن را رد مىكند. با شتاب و سرسرى آن را انجام مىدهد و گاهى هم براى محبوب خود، بر سر سفره شمعى مىگذارد و روبانى مىبندد و فضايى ايجاد مىكند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) شبستان نوشت: در کانال تلگرامی بی نهایت (@bayenatt110) براساس بیانات و کتب مرحوم استاد علی صفایی حائری آمده است:
مراحل رویش انسان، عبارتند از: اسلام، ايمان، تقوا، احسان.
1- مُسْلِم كسى است كه ذهنيت و معرفتى در او شكل گرفته است. اسلام، حد ذهنى و معرفتى مذهب است.
2- مؤمن كسى است كه ذهنيت او با حالتهاى قلبىاش پيوند خورده است. ايمان، حد قلبى مذهب است: «قالَتِ الْاعْرابُ آمَنّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنا وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإيمانُ فِى قُلُوبِكُمْ».(حجرات، 14)
3- متّقى كسى است كه بر اساس معرفت و عشق خود عمل كرده است. وقتى معرفت و محبت شكل گرفت، آنگاه عمل شكل مىگيرد و انسان متقى و مطيع مىشود و حركت مىكند. تقوا، حد عملى مذهب است.
4- محسن هم كسى است كه عمل و طاعت را با خوبى و حسن همراه مىكند ؛محسن به كسى مىگويند كه خوب عمل مىكند. هم كار خوب و حَسَن را به خوبى انجام مىدهد و طاعت را با حُسن و زيبايى همراه مىكند و هم كار خوب را از روش خوب و منهج مناسبى مىآورد. محسن هم حُسن را مىآورد و هم حُسن را با حُسن و خوبى همراه مىكند.
گاهى انسان اطعامى مى كند، ولى سر دستى است. زود آن را رد مىكند. با شتاب و سرسرى آن را انجام مىدهد و گاهى هم براى محبوب خود، بر سر سفره شمعى مىگذارد و روبانى مىبندد و فضايى ايجاد مىكند.
مراحل رویش انسان، عبارتند از: اسلام، ايمان، تقوا، احسان.
1- مُسْلِم كسى است كه ذهنيت و معرفتى در او شكل گرفته است. اسلام، حد ذهنى و معرفتى مذهب است.
2- مؤمن كسى است كه ذهنيت او با حالتهاى قلبىاش پيوند خورده است. ايمان، حد قلبى مذهب است: «قالَتِ الْاعْرابُ آمَنّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنا وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإيمانُ فِى قُلُوبِكُمْ».(حجرات، 14)
3- متّقى كسى است كه بر اساس معرفت و عشق خود عمل كرده است. وقتى معرفت و محبت شكل گرفت، آنگاه عمل شكل مىگيرد و انسان متقى و مطيع مىشود و حركت مىكند. تقوا، حد عملى مذهب است.
4- محسن هم كسى است كه عمل و طاعت را با خوبى و حسن همراه مىكند ؛محسن به كسى مىگويند كه خوب عمل مىكند. هم كار خوب و حَسَن را به خوبى انجام مىدهد و طاعت را با حُسن و زيبايى همراه مىكند و هم كار خوب را از روش خوب و منهج مناسبى مىآورد. محسن هم حُسن را مىآورد و هم حُسن را با حُسن و خوبى همراه مىكند.
گاهى انسان اطعامى مى كند، ولى سر دستى است. زود آن را رد مىكند. با شتاب و سرسرى آن را انجام مىدهد و گاهى هم براى محبوب خود، بر سر سفره شمعى مىگذارد و روبانى مىبندد و فضايى ايجاد مىكند.
