تقدیم به او که جبرئیل خادم پدرش بود
گروه اجتماعی: روزی بعضی از دوستان ابونواس اهوازی به او گفتند: تو درباره هر چیزی شعر سرودهای، در حالی که در زمان تو علی بن موسی الرضا(ع) هست و تو درباره او هیچ نه سرودهای و او سرود: من هرگز توان مدح امامی را که جبرئیل خادم پدرش بود، ندارم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، حسن بن هانی معروف به ابونواس اهوازی یکی از شاعران قرن دوم هجری است. از وی سرودههایی در مدح اهل بیت(ع) بر جای مانده است. یکی از اشعار او در مدح امام رضا(ع) سروده شده که خواندن ماجرای آن سرودن آن خالی از لطف نیست:
روزی بعضی از دوستان ابونواس اهوازی به او گفتند: فردی بدتر از تو را ندیدهایم. تو درباره هر چیزی حتی شراب شعر سرودهای، در حالی که در زمان تو علی بن موسی الرضا(ع) هست و تو درباره او هیچ نسرودهای.
ابونواس در پاسخ گفت: به خدا قسم، شعر نگفتن من به علت بزرگواری ایشان است؛ چرا که من در آن حد نیستم که درباره چنین شخصیتی شعر بسرایم. با این حال بعد از لحظاتی درباره امام(ع) چنین سرود:
قیل لی: انْتَ احسن الناس طرّا
فی فنون من المقال الکلام البنیه
لک جُنْدٌ من القریض جید مدیح
یثْمِرُ الدُّرَّ فی یدَی مُجتَنیه
فعلامَ تَرَکتَ مدحَ ابن موسی
و الخصال التی تَجَمَّعْن فیه؟
قُلْتُ لا استطیعُ مَدحُ امام
کان جبریل خادما لابیه
«به من گفته شد تو در رشته سخن از همه مردم برتری. تو ثناگویان بسیاری داری. کسی که پای سخن تو بنشیند، گویا در و جواهر میچیند. با این اوصاف چرا با آن همه کمالات و خصلتهای نیکوی فرزند موسی بن جعفر، مدح او را ترک کردهای؟ در جواب گفتم: من هرگز توان مدح امامی را که جبرئیل خادم پدرش بود، ندارم».
این سروده را به صدای سید کریم موسوی بشنوید:
روزی بعضی از دوستان ابونواس اهوازی به او گفتند: فردی بدتر از تو را ندیدهایم. تو درباره هر چیزی حتی شراب شعر سرودهای، در حالی که در زمان تو علی بن موسی الرضا(ع) هست و تو درباره او هیچ نسرودهای.
ابونواس در پاسخ گفت: به خدا قسم، شعر نگفتن من به علت بزرگواری ایشان است؛ چرا که من در آن حد نیستم که درباره چنین شخصیتی شعر بسرایم. با این حال بعد از لحظاتی درباره امام(ع) چنین سرود:
قیل لی: انْتَ احسن الناس طرّا
فی فنون من المقال الکلام البنیه
لک جُنْدٌ من القریض جید مدیح
یثْمِرُ الدُّرَّ فی یدَی مُجتَنیه
فعلامَ تَرَکتَ مدحَ ابن موسی
و الخصال التی تَجَمَّعْن فیه؟
قُلْتُ لا استطیعُ مَدحُ امام
کان جبریل خادما لابیه
«به من گفته شد تو در رشته سخن از همه مردم برتری. تو ثناگویان بسیاری داری. کسی که پای سخن تو بنشیند، گویا در و جواهر میچیند. با این اوصاف چرا با آن همه کمالات و خصلتهای نیکوی فرزند موسی بن جعفر، مدح او را ترک کردهای؟ در جواب گفتم: من هرگز توان مدح امامی را که جبرئیل خادم پدرش بود، ندارم».
این سروده را به صدای سید کریم موسوی بشنوید:
