انتظار یک قاری قرآن؛
جامعه قرآنی به مسئله تلاوت قرآن تشریفاتی نگاه نکنند
کانون خبرنگاران نبأ: جواد مظفری از انتظار خود از جامعه قرآنی در قبال توسعه و تبلیغ فعالیتهای قرآنی، گفت: از جامعه قرآنی انتظار دارم به مسئله تلاوت قرآن تشریفاتی نگاه نکنند و هر ساعت از روز و شب و در هر مکانی که میتوانند با قرآن ارتباط داشته باشند.
جواد مظفری متولد سال1374، زاده شهرگلستان و فارغالتحصیل رشته علوم قرآن و حدیث در مقطع کارشناسی است. وی از سنین نوجوانی به قرآن علاقهمند شده و از همان زمان به قرائت قرآن در محضر اساتید سرشناس شهرشان مشغول شد. این قاری قرآن که دارای مدرک سطح دو آموزش قرآن کریم از سازمان دارالقرآن الکریم است در حال حاضر در مؤسسه یاران قرآن و حدیث آزاد شهر گلستان تدریس میکند.
این قاری ممتاز استان گلستان در گفتوگو با کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ از علاقهمندی خود به تلاوت قرآن کریم، گفت: یکی از نقاط عطف زندگی بنده علاقهمندی به موضوع تلاوت قرآن از طریق آشنایی با استاد عبدالباسط بوده که به حق نوای دلنواز قرائت ایشان قلوب هر مسلمانی را به قرآن جذب میکرد.
مظفری افزود: در دوران تحصیلی مقطع راهنمایی زمانی که معلم قرآنمان از عبدالباسط اینگونه سخن گفت که چندین نفر را مسلمان کرده بهشدت مشتاق و کنجکاو شدم تا رمز کار او را دریابم. در همان زمان با تهیه چند نوار از استاد عبدالباسط به تقلید از ایشان پرداختم.
وی ادامه داد: پس از آن با راهنمایی استاد حسینی واعظ به تقلید از استاد منشأوی پرداختم و این دوره را به خوبی گذراندم. اما از دیگر نقاط عطف زندگی قرآنی بنده آشنایی با شهیدحاجیحسنی در سال ۸۹ بود، که از آن زمان به سبک استاد شحات روی آوردم و تاکنون از سبکهای مختلف دیگر بهویژه استاد مصطفی اسماعیل بهره بردم.
این قاری قرآن از اساتیدی که پای درس آنان تلمذ کرده، گفت: همانطور که گفتم آشنایی با استاد شهیدمحسن حاجیحسنی در پیشرفت فعالیت قرآنی بنده بسیار تأثیرگذار بودهاند؛ همچنین از کلاسهای درس اساتید دیگری چون استاد سیدمصطفی حسینی واعظ، استاد حاج امین پویا، استاد حاج سعید پرویزی بهره جستهام.
مظفری در پاسخ به اینکه شیوه فعالیتهای قرآنی شما به چه شکل بوده و آیا خللی به تحصیلاتتان وارد نمیکرد، عنوان کرد: تلاوت قرآن در زندگی من جایگزین همه دوست داشتنیهایم بوده و هر زمان که نیاز به آرامش داشتم به سراغ آن رفتم و اصلا مانع رسیدن به تحصیلاتم نشده و برعکس راه زندگی من را به سمت خود کشانده و هماکنون فارغالتحصیل علوم قرآنی هستم.
وی همچنین در پاسخ به اینکه چه انتظاری از جامعه قرآنی در قبال توسعه و تبلیغ فعالیتهای قرآنی دارید، گفت: از جامعه قرآنی انتظار دارم به مسئله تلاوت قرآن تشریفاتی نگاه نکنند و هر ساعت از روز و شب و در هر مکانی که میتوانند با قرآن ارتباط داشته باشند.
مظفری در پاسخ به اینکه چه چیزهایی میتواند باعث بهبود روابط جوانان با فرهنگ و زمینههای قرآنی باشد، افزود: عرضه مفاهیم ناب قرآنی بهطوری که برای آنان ملموس باشد و ارتباط با روح و روان آنان پیدا کند که این کار وظیفه مفسران قرآن و معلمان این قشر است.
وی در مورد دستاوردها و امتیازات قرآنی که در این سالها کسب کرده است، گفت: برگزیده جشنواره کشوری استعدادهای درخشان قرآنی سال ۹۰، رتبه دوم مسابقات تلاوت جمعیت هلال احمر استان تهران سال ۹۳، و در دورههای مختلف رتبه اول شهرستانی و استانی دانشآموزی استان گلستان سالهای متمادی ۸۷ تا ۹۲ را کسب کردم.
کلامی با دوستان قرآنی عزیزم:
اگر معنویت را از تلاوت قرآن بگیریم بهجز موسیقی بیروح و کلماتی غریب هیچ چیز از آن باقی نمیماند.
اما اگر معنویت را که چاشنی اصلی تلاوت قرآن است را در خود شعلهور کنیم، نه تنها خودمان، بلکه دیگران را به گمشده زندگیشان میرسانیم. معنویت گمشده زندگی دنیای امروز است. صمیمانه بگویم، باید عاشق بود و شعله عشق را در خود فروزان کرد. زندگی بهجز عشق، معنایی ندارد.
در زندگی قرآنی خود قدر انسانهای نازکدل و مهربان که جز خیر برای دیگران چیزی نمیخواهند را بدانید. آرزو میکنم کاش شهید بزرگوار حاج محسن حاجیحسنی زنده بود و خیلی بیشتر از این در خلوتش سرک میکشیدم و از حیات معنویاش که حلاوتش کام همه دوستانش را شیرین کرده بود، خبردار میشدم.
موسی ابراهیمی
این قاری ممتاز استان گلستان در گفتوگو با کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ از علاقهمندی خود به تلاوت قرآن کریم، گفت: یکی از نقاط عطف زندگی بنده علاقهمندی به موضوع تلاوت قرآن از طریق آشنایی با استاد عبدالباسط بوده که به حق نوای دلنواز قرائت ایشان قلوب هر مسلمانی را به قرآن جذب میکرد.
مظفری افزود: در دوران تحصیلی مقطع راهنمایی زمانی که معلم قرآنمان از عبدالباسط اینگونه سخن گفت که چندین نفر را مسلمان کرده بهشدت مشتاق و کنجکاو شدم تا رمز کار او را دریابم. در همان زمان با تهیه چند نوار از استاد عبدالباسط به تقلید از ایشان پرداختم.
وی ادامه داد: پس از آن با راهنمایی استاد حسینی واعظ به تقلید از استاد منشأوی پرداختم و این دوره را به خوبی گذراندم. اما از دیگر نقاط عطف زندگی قرآنی بنده آشنایی با شهیدحاجیحسنی در سال ۸۹ بود، که از آن زمان به سبک استاد شحات روی آوردم و تاکنون از سبکهای مختلف دیگر بهویژه استاد مصطفی اسماعیل بهره بردم.
این قاری قرآن از اساتیدی که پای درس آنان تلمذ کرده، گفت: همانطور که گفتم آشنایی با استاد شهیدمحسن حاجیحسنی در پیشرفت فعالیت قرآنی بنده بسیار تأثیرگذار بودهاند؛ همچنین از کلاسهای درس اساتید دیگری چون استاد سیدمصطفی حسینی واعظ، استاد حاج امین پویا، استاد حاج سعید پرویزی بهره جستهام.
مظفری در پاسخ به اینکه شیوه فعالیتهای قرآنی شما به چه شکل بوده و آیا خللی به تحصیلاتتان وارد نمیکرد، عنوان کرد: تلاوت قرآن در زندگی من جایگزین همه دوست داشتنیهایم بوده و هر زمان که نیاز به آرامش داشتم به سراغ آن رفتم و اصلا مانع رسیدن به تحصیلاتم نشده و برعکس راه زندگی من را به سمت خود کشانده و هماکنون فارغالتحصیل علوم قرآنی هستم.
وی همچنین در پاسخ به اینکه چه انتظاری از جامعه قرآنی در قبال توسعه و تبلیغ فعالیتهای قرآنی دارید، گفت: از جامعه قرآنی انتظار دارم به مسئله تلاوت قرآن تشریفاتی نگاه نکنند و هر ساعت از روز و شب و در هر مکانی که میتوانند با قرآن ارتباط داشته باشند.
مظفری در پاسخ به اینکه چه چیزهایی میتواند باعث بهبود روابط جوانان با فرهنگ و زمینههای قرآنی باشد، افزود: عرضه مفاهیم ناب قرآنی بهطوری که برای آنان ملموس باشد و ارتباط با روح و روان آنان پیدا کند که این کار وظیفه مفسران قرآن و معلمان این قشر است.
وی در مورد دستاوردها و امتیازات قرآنی که در این سالها کسب کرده است، گفت: برگزیده جشنواره کشوری استعدادهای درخشان قرآنی سال ۹۰، رتبه دوم مسابقات تلاوت جمعیت هلال احمر استان تهران سال ۹۳، و در دورههای مختلف رتبه اول شهرستانی و استانی دانشآموزی استان گلستان سالهای متمادی ۸۷ تا ۹۲ را کسب کردم.
کلامی با دوستان قرآنی عزیزم:
اگر معنویت را از تلاوت قرآن بگیریم بهجز موسیقی بیروح و کلماتی غریب هیچ چیز از آن باقی نمیماند.
اما اگر معنویت را که چاشنی اصلی تلاوت قرآن است را در خود شعلهور کنیم، نه تنها خودمان، بلکه دیگران را به گمشده زندگیشان میرسانیم. معنویت گمشده زندگی دنیای امروز است. صمیمانه بگویم، باید عاشق بود و شعله عشق را در خود فروزان کرد. زندگی بهجز عشق، معنایی ندارد.
در زندگی قرآنی خود قدر انسانهای نازکدل و مهربان که جز خیر برای دیگران چیزی نمیخواهند را بدانید. آرزو میکنم کاش شهید بزرگوار حاج محسن حاجیحسنی زنده بود و خیلی بیشتر از این در خلوتش سرک میکشیدم و از حیات معنویاش که حلاوتش کام همه دوستانش را شیرین کرده بود، خبردار میشدم.
موسی ابراهیمی
