کد خبر: 3633271
تاریخ انتشار : ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۲

انسان‌ با توجه به نیاز خود به تدبر در قرآن دعوت شده است

گروه فعالیت‌های قرآنی: مدیر اتحادیه مؤسسات قرآنی آذربایجان‌شرقی، اظهار کرد: تدبر به معنای ژرف‌انديشی و عاقبت‌انديشی است كه تمامی انسان‌ها با دل خود و با توجه به درد خود اعم از مسلمان و كافر، باسواد يا بی‌سواد به آن دعوت شده‌اند تا بتوانند به واسطه آن حقانيت قرآن را برای خود اثبات كرده و به عاقبت امر خود توجه كنند.

حجت‌الاسلام محمود هادی، مدیر اتحادیه مؤسسات قرآنی استان، در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان‌شرقی، اظهار کرد: تدبر به معنای ژرف انديشی و عاقبت انديشی است كه تمامی انسان‌ها با دل خود و با توجه به درد خود اعم از مسلمان و كافر، باسواد يا بی سواد به آن دعوت شده‌اند تا بتوانند به واسطه آن حقانيت قرآن را برای خود اثبات كرده و به عاقبت امر خود توجه كنند و با تفكر كه در آن بيشتر به دلائل توجه می‌شود و نه عواقب امور و با تفسير كه امری تخصصی است، تفاوت دارد.
وی افزود: شکی نیست که قرآن یک دنباله‌ای دارد که همان اهل‌بیت(ع) هستند؛ قرآن اگر ثقل اکبر است، اهل بیت(ع)ثقل اصغر است و این دو در کنار هم تار و پود یک حقیقت به عنوان حبل‌الله را تشکیل می‌دهند.
وی با استناد به آیه 82 سوره نساء خاطرنشان کرد: در این آیه می‌خوانیم: آيا درباره قرآن نمی‏ انديشيد؟ اگر از سوی غير خدا بود، اختلاف فراوانی در آن می يافتند.
حجت‌الاسلام هادی ادامه داد: منظور از اینکه گفته شده در آیات قرآن تدبر و اندیشه کنید، مراد این است که این آیات را از آن جهت که آیه و نشانه‌هایی از خداوند هستند، تأمل و تدبر کنید نه اینکه مفاد و محتوای آیات را بررسی کنید. عده‌ای دیگر بیان می کنند که مراد این است که در معنا و مفاد آیات تدبر کنید.
مدیر اتحادیه مؤسسات قرآنی آذربایجان‌شرقی، با اشاره به فرموده پیامبراکرم(ص) یادآور شد: حضرت محمد(ص) می‌فرمایند: وای بر کسی که قرآن را در بین لب‌های خود لقلقه کند و در آن تدبر و تفکر نکند.
 وی افزود: یکی از آداب تلاوت قرآن توجه به معانی قرآن و اندیشیدن در آیات آن است. به این معنا که هر مسلمانی موقعی که قرآن می‌خواند باید به معانی آیات توجه کند، پیام آیه را بفهمد و خود را مخاطب کلام خدا بداند تا زمینه عمل به آیات قرآن کریم را در خود فراهم سازد.
حجت‌الاسلام هادی ندبر را جریانی روحی و فکری دانست و تاکید کرد: تدبر يک جريانى روحى و فكرى است كه با قرائت آهنگين و يا استماع آيات، زمينه سازى شده با كاوش در آيات ادامه يافته، به استخراج داروى درد خويش و بكارگيرى آن ختم مى‏‌شود كه قرائت زمينه آن و عمل نتيجه آن است (قرائت- فهم- عمل)؛ اين مسئله با توجه به حديث معصوم(ع) در توضيح معنى "حق تلاوت" بروشنى معلوم مى‏ شود، حال آنكه در امر تفسير «آن مقدمه و اين نتيجه» الزامى نيست.
captcha