حجتالاسلام
محمود هادی، مدیر اتحادیه مؤسسات قرآنی استان، در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی،
اظهار کرد: تدبر به معنای ژرف انديشی و عاقبت انديشی است كه تمامی انسانها با دل خود و
با توجه به درد خود اعم از مسلمان و كافر، باسواد يا بی سواد به آن دعوت شدهاند
تا بتوانند به واسطه آن حقانيت قرآن را برای خود اثبات كرده و به عاقبت امر خود
توجه كنند و با تفكر كه در آن بيشتر به دلائل توجه میشود و نه عواقب امور و با
تفسير كه امری تخصصی است، تفاوت دارد.
وی افزود: شکی نیست که قرآن یک دنبالهای
دارد که همان اهلبیت(ع) هستند؛ قرآن اگر ثقل اکبر است، اهل بیت(ع)ثقل اصغر است و
این دو در کنار هم تار و پود یک حقیقت به عنوان حبلالله را تشکیل میدهند.
وی با استناد به آیه 82 سوره نساء خاطرنشان کرد: در این آیه میخوانیم: آيا
درباره قرآن نمی انديشيد؟ اگر از سوی غير خدا بود، اختلاف فراوانی در آن می
يافتند.
حجتالاسلام
هادی ادامه داد: منظور از اینکه گفته شده در آیات قرآن تدبر و اندیشه کنید، مراد این است که
این آیات را از آن جهت که آیه و نشانههایی از خداوند هستند، تأمل و تدبر کنید نه
اینکه مفاد و محتوای آیات را بررسی کنید. عدهای دیگر بیان می کنند که مراد این
است که در معنا و مفاد آیات تدبر کنید.
مدیر
اتحادیه مؤسسات قرآنی آذربایجانشرقی، با اشاره به فرموده پیامبراکرم(ص) یادآور شد: حضرت محمد(ص) میفرمایند: وای
بر کسی که قرآن را در بین لبهای خود لقلقه کند و در آن تدبر و تفکر نکند.
وی افزود: یکی از آداب تلاوت قرآن توجه به معانی قرآن و
اندیشیدن در آیات آن است. به این معنا که هر مسلمانی موقعی که قرآن میخواند باید
به معانی آیات توجه کند، پیام آیه را بفهمد و خود را مخاطب کلام خدا بداند تا
زمینه عمل به آیات قرآن کریم را در خود فراهم سازد.
حجتالاسلام
هادی ندبر را جریانی روحی و فکری دانست و تاکید کرد: تدبر يک جريانى روحى و فكرى
است كه با قرائت آهنگين و يا استماع آيات، زمينه سازى شده با كاوش در آيات ادامه
يافته، به استخراج داروى درد خويش و بكارگيرى آن ختم مىشود كه قرائت زمينه آن و
عمل نتيجه آن است (قرائت- فهم- عمل)؛ اين مسئله با توجه به حديث معصوم(ع) در توضيح
معنى "حق تلاوت" بروشنى معلوم مى شود، حال آنكه در امر تفسير «آن
مقدمه و اين نتيجه» الزامى نيست.