قرآن محرک اصلی بشر به‌سوی ارزش‌های اخلاقی است

حجت‌الاسلام محمود هادی، مدیر اتحادیه مؤسسات قرآنی استان، در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان‌شرقی، اظهار کرد: گوهر جان و روح مسلمان، چه مرد و چه زن، به مانند کاشی معرقی است که از تأثیر آیات قرآن بر گوهر بشر، ساخته شده است.
 وی افزود: قرآن که سنت پیامبر(ص) مکمل آن است، حتی به شیوه ظریف و لطیفی بر همه جوانب ادب تأثیر می‌نهد؛ ادب نه فقط شامل افکار، گفتار و کردار، بلکه حالات بدنی و قوای جسمانی را نیز شامل می‌شود؛ یعنی اینکه مسلمان سنتی به هنگام قدم‌زدن یا سخن‌گفتن، ورود به مسجد، نشستن در یک جمع یا سلام‌کردن به دیگران، چگونه ظاهر شود، بخشی از ادب اوست. به علاوه قرآن کریم قوای باطنی، به‌ویژه حافظه را دگرگون می‌کند و حتی بر رؤیاهای مؤمنان تأثیر می‌گذارد.
وی با استناد به آیه 12 سوره حجرات خاطرنشان کرد: در این آیه می‌خوانیم: ای انسان ما شما را از زن و مرد آفریدیم و شما را شعبه شعبه و قبیله قبیله قرار دادیم تا همدیگر را بشناسید. با کرامت ترین شما نزد خدا با تقواترین شماست، خدای سبحان به حق دانا و خبره است.
مدیر اتحادیه مؤسسات قرآنی استان، قرآن را دریای بیکران معرفت دانست و یادآور شد: قرآن مجید عامل صعود به بهشت، مایه خرمی دلها، دریای بیکران معرفت و یگانه عامل توانگری است که عامل اصلی هدایت گر و تربیت کننده افراد و جوامع بشری به سوی کمال و نیل به ارزش‌های اخلاقی و انسانی است.
حجت‌الاسلام هادی بیان کرد: قرآن حقیقتی قدسی است که در همه زندگی مسلمانان، همراه راه است.
وی با اشاره به فرموده پیامبراکرم(ص) افزود: حضرت محمدمصطفی(ص) می‌فرمایند: حکایت قرآن و مردم حکایت زمین و باران است: درحالیکه زمین مرده و خشکیده است، ناگاه خداوند بر آن باران می‌فرستد و زمین تکان می‌خورد، سپس باران‌های تند را فرو می ریزاند و زمین تکان دیگری می‌خورد و رشد می‌کند، آنگاه پشت سر هم نهرها را از دره‌ها جاری می‌سازد تا آنکه زمین می‌روید و گیاهان بالیدن می‌گیرند و خداوند آنچه را مایه آراستگی زمین و خوراک مردم و حیوانات است از دل آن بیرون می آورد. قرآن نیز مردمی را که آن را بپذیرند چنین می‌کند.
حجت‌الاسلام هادی تاکید کرد: جوامع انسانی همواره یک سیر تکاملی داشته و دارد. حیثیت اجتماعی انسان، مانند سایر حیثیت‌ها و خواص او، پدیده‌ای است که ذات اقدس الله از ابتدا آن را متکامل نیافریده، بلکه همانند سایر خواص روحی و پدیده‌های انسانی، به تدریج رشد می‌کند و از نظر کمی و کیفی کامل می‌شود و چنین نیست که به یک باره یک جامعه چند میلیونی عالم کامل خلق شده باشد.