حسین قربانی، رییس هیئت مدیره مؤسسه مجمع
قاریان تبریز در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجانشرقی
اظهار کرد: قرآن مجموعه ای از کلمات و جملاتی است که همگی نور پاک و زلال هستند و تاثیر
مثبت بر انسان دارند.
وی افزود: کسی که هم قرآن رو عربی میخواند و هم معنای فارسی آن را
درک میکند تفکر و فهم بیشتری پیدا میکند اما اینها هیچ کدم از تاثیر گذاشتن
آیات قرآن بر فردی که معنای آن را میداند، کم نمیکند.
وی خاطرنشان کرد: اگر اهمیت و فضیلت تلاوت قرآن برای ما روشن
شود و بدانیم که قرآن تکلم و سخن گفتن خداوند با ما است، و با طهارت باطن و اُنس
با قرآن لذت تلاوت را بچشیم، هیچ گاه حاضر نمیشویم بین خود و قرآن فاصله
بیندازیم و هرگز از فیض عظیم آن، حداقل با تلاوت ۵۰ آیهٔ در شبانهروز، محروم نمی
شویم.
قربانی با استناد به آیه 20 سوره مزمل ادامه داد: در این آیه
میخوانیم: پروردگار تو میداند که تو و گروهی از مؤمنین که با تو هستند نزدیک از
دو ثلث شب و گاهی نصف آن و گاهی ثلث آن را زنده می دارید و خدا که تقدیر کننده شب
و روز است و در فصول چهارگانه آن را بلند
و کوتاه میکند، میداند که تشخیص دو ثلث و نصف و ثلث در فصول مختلف برای شما ممکن
نیست، به همین جهت بر شما بخشود از این پس هر مقدار که برایتان میسر است از قرآن
بخوانید. و نیز میداند که برای شما بیماری پیش میآید عده ای به سفر میروند تا
از رزق خدا به دست آورند جمعی دیگر در راه خدا جنگ می کنند در چنین احوال نیز هر
مقدار که میتوانید از قرآن بخوانید و نماز بپا بدارید و زکات بدهید. و به خدا وام
دهید وامی نیکو و بدانید آنچه از کارهای خیر می کنید و از پیش برای خود می فرستید
نزد خدایش مییابید ، اما بهتر از آنچه که کردید و با أجری عظیم تر. و از خدا طلب
مغفرت کنید که خدا آمرزنده و رحیم است.
رییس هیئت مدیره مؤسسه مجمع قاریان تبریز یادآور شد: اکثر مردم قرآن
را فقط میخوانند و به فهمیدن و عمل کردن آن کاری ندارند. حتی شماری از مساجد و
منابر نیز به فهمیدن قرآن سفارش نمیکنند فقط حدیث می گویند که اگر فلان سوره یا
نماز را بخوانی چه ثواب های زیادی دارد!!
وی بااشاره به فرموده مولاعلی(ع) افزود: امیرالمومین علی(ع) می
فرمایند: آگاه باشید خیری نیست در قرائتی که در آن تدبر نباشد.
قربانی قرآن را نوری الهی دانست و تاکید کرد: قرآن، کلام آدمی نیست که اگر کسی
معنایش را نداند خواندنش بیثمر باشد؛ بلکه نوری الهی است که خواندن آن به تنهایی
عبادت است گرچه به معنایش آگاهی نداشته باشد.