حجتالاسلام رحیم همزبان، کارشناس مسائل مذهبی
و دینی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن
(ایکنا) از آذربایجانشرقی، اظهار کرد: حق همیشه مفید و سودمند
است، همچون آب زلال که مایه حیات و زندگی است، اما باطل، بیفایده و بیهوده است.
همچون کف روی آب. کفهای روی آب هرگز کسی را سیراب نمیکند و سبب رویش درختی نمیگردد،
نمیتوان از کفهایی که در کورههای ذوب فلزات ظاهر میشود، شیء زینتی و یا
ابزاری برای زندگی ساخت.
وی افزود: آنچه حق است از ناحیه
خداست، ولی آنچه باطل است، مستند به او نیست، هرچند که به اذن او موجود میشود.
وی بااستناد به آیه 147 سوره بقره خاطرنشان کرد: در این آیه میخوانیم: حق از جانب پروردگار توست.
پس مبادا از تردیدکنندگان باشی.
حجتالاسلام همزبان حق را از دیدگاه
دین صحیح و ماندگار دانست و ادامه
داد: مقصود از حق در آموزههای
قرآنی هرگونه باور یا کاری است که از دیدگاه دین ثابت و صحیح و ماندگاری یا انجام
آن واجب باشد و مقصود از باطل هم نقیض حق در معنا یاد شده است، یعنی باور یا عملی
که به لحاظ دینی فاقد سند و ارزش بوده، از ویژگی حقانیت بیبهره است و ترک و از
میانبرداشتن آن لازم است و بر این اساس معنای حق دستورات خدا و معنای باطل نواهی
او خواهد بود.
این استاد دانشگاه با اشاره به فرموده امام جعفرصادق(ع) یادآور شد: امام جعفرصادق(ع) میفرمایند: هرگز دل به باطل
بودن حق و به حق بودن باطل يقين نمىكند.
وی افزود: وسیله شناخت حق از باطل در مسیر زندگى فردى و
اجتماعى است و معیار و محکى است در زمینه افکار و عقاید، و قوانین و احکام و آداب
و اخلاق.
حجتالاسلام همزبان تاکید کرد: هر چیز به اندازه اتصال
و ارتباطی که با حق مطلق ذات باری تعالی دارد و به اندازهای که از خشنودی خداوند
برخوردار است، حق است و به اندازه دوری و بیگانگی از خدا و تهی بودن از خشنودی
خداوند باطل است.