به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، مباهله از ریشه «بهل» و در لغت به معنی رها کردن، ترک کردن، به حال خود گذاشتن، نفرین کردن و لعنت کردن است. در منابع تاریخی آمده است که پیامبر گرامی اسلام(ص) از طریق نوشتن نامه و اعزام نماینده به ابلاغ پیام توحیدی دین اسلام پرداخت. یکی از بخشهای مسیحینشین جزیره العرب در آن دوره منطقه نجران بود که نقطهای در حدود مرزی یمن بود.
حجتالاسلام والمسلمین غلامحسین مطهری مدرس دارالعلم آیتالله بهبهانی اهواز در گفتوگو با ایکنا خوزستان درباره واقعه مباهه و آیه 61 سوره آل عمران گفت: مباهله یکی از مهمترین
قصص ذکر شده در قرآن کریم است، اظهار کرد: شأن نزول این آیه «فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ
تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا
وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ
لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ؛ پس هر كه در اين [باره] پس از دانشى كه تو را [حاصل] آمده با تو محاجه
كند بگو بياييد پسرانمان و پسرانتان و زنانمان و زنانتان و ما خويشان نزديك
و شما خويشان نزديك خود را فرا خوانيم سپس مباهله كنيم و لعنت خدا را بر
دروغگويان قرار دهيم» از موارد مشترک میان مورخان
و مفسران اهل شیعه و اهل سنت است.
وی با تاکید براینکه این واقعه حقانیت اصل اسلام و حقانیت مذهب اهل بیت(ع) را به اثبات می رساند، گفت: پیامبر اکرم(ص) با نوشتن نامهای به اسقف نجران، مردم مسیحی این بخش را به دین اسلام دعوت کرد. مسیحیان نجران پس از آنکه در جریان دعوت پیامبر(ص) قرار گرفتند، شورایی تشکیل دادند و مقرر شد گروهی نزد پیامبر اسلام(ص) رفته و دلایل نبوت ایشان را از نزدیک بررسی کنند. پس از آن هیئت نجران به مدینه آمدند و با حضرت محمد(ص) به مذاکره پرداختند.
مطهری بیان کرد: جريان مباهله از دو نظر بر صحت و ثبوت نبوت پيامبر(ص) دلالت دارد؛ خبر
دادن از عذاب الهی و ترساندن نجرانيان از آن، كه اگر پيامبر(ص) بر نزول عذاب
وثوق نداشت با اصرار به انجام اين كار برای آشكار ساختن آن تلاش نمیكرد. همچنین نجرانيان، حقيقت ادعای پيامبر(ص) را میدانستند وگرنه از مباهله منصرف
نمیشدند و حاضر به دادن جزيه و از دست دادن عزت و آبروی خود در ميان اقوام
گوناگون نصارا نمیشدند.
پيامبر خدا به نجرانيان فرمود: «بياييد فرزندان و زنان و جانمان را دعوت
كنيم كه در ميدان مباهله حاضر شوند» در حالیكه به جز امام علی (ع) كسی را
همراه نياورد، پس امام علی (ع) پس از پيامبر از همه برتر است، در جريان
مباهله، همزمان با ثابت شدن توحيد الهی در برابر مسيحيان و نبوت پيامبر،
خلافت اميرمؤمنان علی (ع) نيز با نفس بودن آن حضرت در برابر پيامبر، ثابت
شد.
وی خاطرنشان کرد:
اين پيوستگی توحيد و نبوت و امامت، اعتقاد شيعه است و خط مستمری را تداعی
میكند كه ارتباط مستقيم بشر با خدايش در هيچ زمانی قطع نمیشود، از همين
رو است كه شيعه، مباهله را روز خود میداند و هر ساله خاطره آن را گرامی
میدارد، مباهله، روز توحيد و جشن نبوت و عيد ولايت و برائت است كه در طول
تاريخ پيامبران، فقط يكبار با اين شكوهمندی رخ داده است.
این مدرس حوزه علمیه گفت:
همراه بردن آل كسا در جريان مباهله، به معنای آن است كه آيه مباهله بر ثبوت
فضيلت آل كسا دلالت دارد، چنانكه رسول خدا (ص) فرمود: «اين گروه كه من
آوردهام نزد خدا پس از من، گرامیترين و عزيزترين خلقند.»