امام حسین(ع)؛ خلاصه اسلام ناب/امامی که یک فرهنگ و یک امت است
گروه اجتماعی: امام حسین(ع) خلاصه اسلام ناب است.چراغ روشنیبخش هدایت و کشتی نجات است و هدفش خلاصه میشود در نفی همه معبودهای باطل و استواری معبود حق در دلها و اندیشهها و صحنهها. امام حسین(ع) یک فرهنگ، یک امت، یک انقلاب عظیم، یک مکتب ناب تحولبخش و بالنده بود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از
لرستان، امام حسین(ع) بنیانگذار فرهنگی عاشورا، بزرگترین چهره انقلابی
جهان و تاریخ، قهرمان طاغوتشکن همیشه جاوید، سردمدار نهضتهای ضد طاغوتی،
میوه دل پیامبر(ص)، نور دیده فاطمهزهرا(س)، فرزند جسم و روح امیرالمؤمنین
علی(ع)، بازوی امام حسنمجتبی(ع) است.
شخصیتی که بهخاطر دفاع از حریم اسلام در برابر طوفانهای سپاه طاغوتیان اموی تا آخرین مرز ایثار و نثار به پیش رفت و بهخاطر دفاع از شرافت مسلمانان و کرامتنفس انسانها، در هر زمان و مکانی فریاد زد.فریادی رعدآسا، به بزرگی همه جهان، به بلندای خورشید، به عظمت عرش و فرش، با یارانی جانباز و شیفته جهاد و شهادت.
رعدی که برق آن همه جا را روشن کرد.سیاهیها را زا سفیدیها، ستمها و بیعدالتیها را از داد و عدل آشکار ساخت و فرهنگی ماندگار بهجای گذشات که این فرهنگ، همواره بالنده و سازنده بر پیشانی جهان و تاریخ میدرخشد و گنجینه عظیمی است که جزء بافت و شاخصهای عظیم فرهنگ و تاریخ اسلام گردیده و همواره موجب تقویت ارادهها، تحریم احساسات و جنبش اندیشهها میگردد.
آری حسین(ع) به جهان آمد تا در همه جا، آتشفشانی بر ضد ظلم و استکبار و جریان طاغوتی روشن کند تا سوزنده تار و پود طاغوتیان و ستمگران و روشنگر دلهای تاریک گردد.
چهره حسین(ع) بر فراز همه مکانها و اعصار، از سالها، ماهها، روزها، شبها، ساعتها و بلکه دقیقهها و لحظههاست.بنابراین هرگز گذشت زمان او را فراموش نخواهد کرد؛ بلکه با رشد و ارتقاء اندیشهها، خاطره نهضت او شکوهمندتر خواهد شد.
او خلاصه اسلام ناب است.چراغ روشنیبخش هدایت و کشتی نجات است و هدفش خلاصه میشود در نفی همه معبودهای باطل و استواری معبود حق در دلها و اندیشهها و صحنهها. امام حسین(ع) یک فرهنگ، یک امت، یک انقلاب عظیم، یک مکتب ناب تحولبخش و بالنده بود.
حسین(ع) احیاگر آیین ناب محمد(ص) و فرهنگ پربار علی(ع) و چون طوفانی ویرانگربرای خاموشسازی شعلههای فساد و واژگونی زندگی سیاه ننگین ظالمان و مستکبران بود.شیعیان؛ حسین(ع) را گم نکردند تا علی(ع) را گم نکنند و در نتیجه محمد(ص) و اسلام ناب را گم نکنند.
نهضت امام حسین(ع) تنها نهضت برای سرنگونی طاغوت نبود؛ بلکه با نهضت او، همه فکرها و اندیشههای ارجمند حفظ شد و اسلام از هرگونه دستبرد، سالم و استوار گشت و بازار ارزشهای والای انسانی مانند: شجاعت، ایثار، جانبازی، آزادی، استقامت، پاکزیستی و کرامت انسانی رونق گرفت.
10 حدیث از امام حسین(ع)
همانا نمیتوان بهشت را از خداوند، با خدعه و نیرنگ گرفت و جز از راه اطاعت نمیتوان به پاداش الهی رسید.
انسانها بندگان دنیایند، و دین(همچون) آب دهانی بر روی زبان آنهاست، تا آن هنگام که زندگیشان روبه راه است، دین را بر زیان میگردانند، ولی وقتی که زمان ازمایش فرا رسید، دینداران کمیاب شوند.
عجله و شتابزدگی، یک نوع ابلهی است.
مردی نزد امام حسین(ع) غیبت شخصی را کرد، امام به او فرمود: خود را از غیبت کردن بازدار، چراکه غیبت کردن خورش سگهای آتش دوزخ است.(یعنی باطن غیبت کردن اینگونه زشت است)
برای سلام کردن هفتاد پاداش است، که شصت و نه پاداش آن برای آغاز کننده سلام است و یک پاداش آن برای جواب دهنده آن است.
کسیکه چیزی را از گناه به دست آورد، به نرسیدن امیدش اقدام بیشتر کرده و به ورود بر آنچه از خطر آن میترسد، بیشتر شتاب نموده است.
از نعمتهای خداوند بر شما، نیازمندی مردم به شما است، پس نعمتها را (با مصرف نکردن آنها در راه نیازمندان) نرنجانید، که اگر چنین کنید، به بلا تبدیل گردند.
گریه از خوف خدا، مایه نجات از آتش است.
هرگز در غیاب برادر دینیات سخن نگو، جز آن سخنی را که دوست داری او در غیاب تو بگوید.
همانا به کار انداختن(و رتق و فتق) امور و احکام باید در دست علمای خداشناس که امین بر حلال و حرام خدا هستند، باشد.
برگرفته از کتاب سیره چهارده معصوم(ع) تالیف محمد محمدی اشتهاردی
شخصیتی که بهخاطر دفاع از حریم اسلام در برابر طوفانهای سپاه طاغوتیان اموی تا آخرین مرز ایثار و نثار به پیش رفت و بهخاطر دفاع از شرافت مسلمانان و کرامتنفس انسانها، در هر زمان و مکانی فریاد زد.فریادی رعدآسا، به بزرگی همه جهان، به بلندای خورشید، به عظمت عرش و فرش، با یارانی جانباز و شیفته جهاد و شهادت.
رعدی که برق آن همه جا را روشن کرد.سیاهیها را زا سفیدیها، ستمها و بیعدالتیها را از داد و عدل آشکار ساخت و فرهنگی ماندگار بهجای گذشات که این فرهنگ، همواره بالنده و سازنده بر پیشانی جهان و تاریخ میدرخشد و گنجینه عظیمی است که جزء بافت و شاخصهای عظیم فرهنگ و تاریخ اسلام گردیده و همواره موجب تقویت ارادهها، تحریم احساسات و جنبش اندیشهها میگردد.
آری حسین(ع) به جهان آمد تا در همه جا، آتشفشانی بر ضد ظلم و استکبار و جریان طاغوتی روشن کند تا سوزنده تار و پود طاغوتیان و ستمگران و روشنگر دلهای تاریک گردد.
چهره حسین(ع) بر فراز همه مکانها و اعصار، از سالها، ماهها، روزها، شبها، ساعتها و بلکه دقیقهها و لحظههاست.بنابراین هرگز گذشت زمان او را فراموش نخواهد کرد؛ بلکه با رشد و ارتقاء اندیشهها، خاطره نهضت او شکوهمندتر خواهد شد.
او خلاصه اسلام ناب است.چراغ روشنیبخش هدایت و کشتی نجات است و هدفش خلاصه میشود در نفی همه معبودهای باطل و استواری معبود حق در دلها و اندیشهها و صحنهها. امام حسین(ع) یک فرهنگ، یک امت، یک انقلاب عظیم، یک مکتب ناب تحولبخش و بالنده بود.
حسین(ع) احیاگر آیین ناب محمد(ص) و فرهنگ پربار علی(ع) و چون طوفانی ویرانگربرای خاموشسازی شعلههای فساد و واژگونی زندگی سیاه ننگین ظالمان و مستکبران بود.شیعیان؛ حسین(ع) را گم نکردند تا علی(ع) را گم نکنند و در نتیجه محمد(ص) و اسلام ناب را گم نکنند.
نهضت امام حسین(ع) تنها نهضت برای سرنگونی طاغوت نبود؛ بلکه با نهضت او، همه فکرها و اندیشههای ارجمند حفظ شد و اسلام از هرگونه دستبرد، سالم و استوار گشت و بازار ارزشهای والای انسانی مانند: شجاعت، ایثار، جانبازی، آزادی، استقامت، پاکزیستی و کرامت انسانی رونق گرفت.
10 حدیث از امام حسین(ع)
همانا نمیتوان بهشت را از خداوند، با خدعه و نیرنگ گرفت و جز از راه اطاعت نمیتوان به پاداش الهی رسید.
انسانها بندگان دنیایند، و دین(همچون) آب دهانی بر روی زبان آنهاست، تا آن هنگام که زندگیشان روبه راه است، دین را بر زیان میگردانند، ولی وقتی که زمان ازمایش فرا رسید، دینداران کمیاب شوند.
عجله و شتابزدگی، یک نوع ابلهی است.
مردی نزد امام حسین(ع) غیبت شخصی را کرد، امام به او فرمود: خود را از غیبت کردن بازدار، چراکه غیبت کردن خورش سگهای آتش دوزخ است.(یعنی باطن غیبت کردن اینگونه زشت است)
برای سلام کردن هفتاد پاداش است، که شصت و نه پاداش آن برای آغاز کننده سلام است و یک پاداش آن برای جواب دهنده آن است.
کسیکه چیزی را از گناه به دست آورد، به نرسیدن امیدش اقدام بیشتر کرده و به ورود بر آنچه از خطر آن میترسد، بیشتر شتاب نموده است.
از نعمتهای خداوند بر شما، نیازمندی مردم به شما است، پس نعمتها را (با مصرف نکردن آنها در راه نیازمندان) نرنجانید، که اگر چنین کنید، به بلا تبدیل گردند.
گریه از خوف خدا، مایه نجات از آتش است.
هرگز در غیاب برادر دینیات سخن نگو، جز آن سخنی را که دوست داری او در غیاب تو بگوید.
همانا به کار انداختن(و رتق و فتق) امور و احکام باید در دست علمای خداشناس که امین بر حلال و حرام خدا هستند، باشد.
برگرفته از کتاب سیره چهارده معصوم(ع) تالیف محمد محمدی اشتهاردی
