شرحی بر زندگی شهید ملا طاهر عبدالکریم

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کردستان، ملا طاهر عبدالکریم، سال 1328 در شهر سلیمانیه عراق دیده به جهان گشود. چهار ساله بود که پدر روحانی‌اش، ملا صالح را از دست داد و از آن پس تحت تعلیم عمویش ملا عمر قرار گرفت و قرآن را آموخت، سپس به مدارس علوم دینی رفت و اجازه افتاء را در مذهب امام شافعی را از ملا شیخ محمد برنجی دریافت کرد.

طاهر با زبان های ترکی، فارسی، عربی و انگلیسی آشنایی کامل داشت، نگارش شرحی بر نهج البلاغه را آغاز کرده بود که ناتمام ماند. ضمن تحصیل، ساعت‌سازی را آموخت و از طریق تعمیر ساعت امرار معاش می‌کرد.

وی وابسته به حرکت اسلامی عراق بود و با قرارگاه رمضان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی همکاری داشت، وقتی از سوی مأموران بعثی شناسایی شد به ایران عزیمت کرد تا این که درر تاریخ 19/12/1363 بر اثر بمباران هوایی رژیم بعث عراق، همراه پسر یازده ساله‌اش در شهر مریوان به شهادت رسید و در همان شهر به خاک سپرده شد. از این شهید بزرگوار پنج فرزند به یادگار مانده است.

فعالیت‌ها و خصوصیت‌های اخلاقی و اجتماعی

ملا طاهر عبدالکریم در عراق احساس می‌کرد که زمینه‌های بی دینی و فساد به وسیله حاکمان ترویج می شود، برخی نیز با ترویج عقاید کمونیستی قصد تخریب باورهای اسلامی را دارند، از این روی به مبارزه با استکبار برخاست.

سال 1357 که انقلاب اسلامی در ایران به پیروزی رسید مردم عراق احساس کردند که با تکیه بر اسلام ناب و پیروی از روحانیت، می‌توان بر ظالمان و ایادی استکبار پیروز شد، آنان چشم به نهضت امام خمینی(ره) دوخته بودند و آرزو می‌کردند که روزی بتوانند مانند ایران، حکومت اسلامی در کشورشان برپا کنند از این جهت بود که حکومت حزب بعث عراق به وسیله آمریکایی ها و دوستانش، برای دفع اندیشه اسلام خواهی و منصرف کردن مردم عراق از توجه به انقلاب اسلامی ایران کمر به نابودی جمهوری اسلامی ایران بست.

اما این اندیشه خامی بود که همه دشمنان اسلام در آن فرو ماندند. بسیاری از مردم عراق، همچنان مترصد بودند تا بتوانند همچون مردم ایران، انقلاب بزرگ مردمی برپا کنند از این روی با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه وطن اسلامی امان، ایران، برخی از آنان به ایران مهاجرت کردند و در کنار برادران مسلمان خود علیه دشمن کافر به نبرد پرداختند، از آن جمله شهید ملا طاهر عبدالکریم بود که با قرارگاه رمضان همکاری مستمر داشت.

ملا طاهر در تمام مأموریت های خویش با شجاعت و رشادت تمام به نبرد پرداخت و با توکل به خداوند متعال هیچ گاه در جهاد با نامسلمانان از پای ننشست.