تدبر در خویشتن، عامل بازدارند انسان از گرایش به آسیب های اجتماعی است
گروه اجتماعی: محقق و کارشناس مسائل اجتماعی گفت: تدبر در خویشتن، عامل بازدارنده انسان از گرایش به آسیب های اجتماعی است و هرچه انسان از خودآگاهی بیشتر برخوردار باشد به همان میزان از آسیب دور خواهد بود.
به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از اردبیل، حجتالاسلام ابوالفضل یاقوتی، محقق و کارشناس مسائل اجتماعی روز گذشته دوم دی ماه در کارگاه اموزشی در اردبیل، اظهار کرد: تدیر در خویشتن بهعنوان یک اصل مهم تربیتی و اخلاقی در دین اسلام عامل بازدارنده انسان از گرایش به آسیب های اجتماعی و اعتیاد است.
وی افزود: خود ارزیابی، خود آگاهی، شناسایی نقاط ضعف و قوت شخصیتی و تدبر در خود می تواند انسان را در برابر وسوسه های شیطانی و باور های غلط فکری اعتیاد آور محافظت کند.
حجتالاسلام یاقوتی افزود: روش های تربیتی نادرست و غلط خانواده ها زمینه ساز گرایش کودکان و نوجوانان در بزرگسالی به سوی آسیب های اجتماعی و اعتیاد است. اختلافات و تشنج دایمی در خانواده، نا آگاهی والدین، عدم توجه و مراقبت روانی و عاطفی از کودکان، عدم پذیرش، عدم کنترل و نظارت بر رفتار فرزندان، محبت افراطی به کودکان، روش های تربیتی سخت گیرانه و یا برعکس بی قید و بند و سهل گیر از عوامل سوء تربیتی خانواده ها در زمینه سازی گرایش نوجوانان و جوانان به سوی اعتیاد است.
محقق و کارشناس مسائل اجتماعی تصریح کرد: ملامت و سرزنش کودکان و نوجوانان در خانواده توسط والدین یکی از ریشه های اصلی سوق دادن آنان به سوی اعتیاد است. همان طور که حضرت علی (ع) می فرمایند: «زیاده روی در ملامت و سرزنش، آتش لجاجت را در درون انسان تشدید میکند.» نوجوان بر اثر سرزنش های پدر و مادر احساس حقارت و آزردگی میکند و برای تسکین و آلام درد های درونی خود به مواد مخدر و اعتیاد پناه می برد.
وی در راستای پیشگیری اولیه از اعتیاد بر روش های تربیتی عقلانی و علمی در خانواده ها و تعمیق ارزش های دینی و اخلاقی در محیط خانواده و ترویج سبک زندگی اسلامی در جامعه تاکید کرد.
