قدردان زحمات علمای حوزه برای انتقال معارف باشیم

به گزارش خبرگزاری بین‎‏المللی قرآن(ایکنا) از قم، آیت‎الله رضا استادی، امروز 12 بهمن ماه در همایش نقش ادبیات در استبناط و اختتامیه اولین جشنواره ادبی سیدعلی خان مدنی در مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) گفت: ادبیات در فهم نصوص و قرآن و روایات موثر و لازم است.
وی افزود: در گذشته افرادی که می خواستند آیه و روایتی را متوجه شوند باید با ادبیات در حد لازم آشنا باشند؛ نقل معارف ما نیز نیازمند ادبیات بوده است.
دبیر شورای عالی حوزه بیان کرد: دورانی که معارف ما قرار بود به متن مبدل شود حتما باید کسانی دخالت می کردند که تخصص والایی در ادبیات داشتند و الا معارف ما گرفتار تحریف می شد؛ نوشته های سابق همگی از خطوط زیبابرخوردار نبود و حتی برخی از آنها نقطه نداشته است.
وی گفت: کلمات در این گونه متون به حدی تحریف و تصحیح می شود که مشکلات زیادی ایجاد می شود و به همین دلیل بزرگان ما زحمات زیادی کشیدند که این معارف را حفظ و منتقل کنند.
این استاد حوزه یادآور شد: کتاب های زیادی نوشته شد که امروز بیان می کنند که ادبیات آنها عرب پسند نیست ولی مرحوم مجلسی و پدر ایشان و مرحوم فیض نیز کتبی منتشر کردند که کسی رنگ و بوی عجمی از آن حس نمی کرد.
دبیر شورای عالی حوزه بیان کرد: یکی از علمای ما از خیرخواهی بیان کرده است که هر کسی به ادبیات وارد نیست مشروع نیست که به استنباط وارد شود؛ این مساله صرفا یک ادعا است؛ پژوهشگران باید در این زمینه پژوهش کند و مقایسه کند که این امر درست است یا نه.
وی گفت: این مراسم ها باید به این سمت باشد که طلاب ما ادبیات را محکم بگیرند؛ طلاب ما در سالهای اول ادبیات را چندان جدی نمی گیرند،؛ تجربه شده است که اگر طلاب در سالهای اول ادبیات را محکم و قوی نخواهد توفیق چندانی نخواهد داشت.
آیت الله استادی عنوان کرد: همیشه در حوزه های ما این مسئله که چند نفر متخصص در حوزه ادبیات و علوم باشند وجود داشته است ولی باید روی این مساله که اگر کسی ادبیات نداند نباید در استنباط وارد شود تمرکز کنیم.
وی تصریح کرد: اگر این ادعا به شکل علمی و موردی و مصداقی ثابت شد که به دلیل عدم تسلط در ادبیات چه اشتباهاتی در عرصه استبناط ایجاد می شود قطعا طلاب نیز انگیزه بیشتری برای جدی تر گرفتن ادبیات خواهند داشت.
این استاد حوزه در پایان یادآور شد: کسانی که کتاب حدیث تنظیم کرده اند به خود اجازه نقل به معنی نمی دادند؛ وقتی حتی شکی در این بین بوجود می آمد حاشیه ای در کتاب می نوشتند و مخاطبان را به کتب دیگر ارجاع می دادند.