فرزند؛ همه وجود پدر/والدین از روح عاطفی امام علی(ع) درس بگیرند

به گزارش ایکنا از لرستان، آیت‌الله سیداحمد میرعمادی، نماینده ولی‌فقیه در استان و امام جمعه خرم‌آباد در سلسله مباحثی تحت عنوان «درس‌هایی از نهج‌البلاغه» عنوان داشته است: امام علی(ع) در بخشی از وصیت خود به فرزندش امام حسن‌مجتبی(ع) این‌گونه فرموده است: «وَ وَجَدْتُكَ بَعْضِي، بَلْ وَجَدْتُكَ كُلِّي، حَتَّى كَأَنَّ شَيْئاً لَوْ أَصَابَكَ أَصَابَنِي، وَ كَأَنَّ الْمَوْتَ لَوْ أَتَاكَ أَتَانِي، فَعَنَانِي مِنْ أَمْرِكَ مَا يَعْنِينِي مِنْ أَمْرِ نَفْسِي فَكَتَبْتُ إِلَيْكَ كِتَابِي مُسْتَظْهِراً بِهِ إِنْ أَنَا بَقِيتُ لَكَ أَوْ فَنِيتُ؛ و تو را پاره تن خود، بلکه همه خود یافتم، آن‌گونه که اگر مصیبتی به تو رسد، به من رسیده و اگر مرگ تو فرا رسد، گویی مرگ من فرا رسیده است؛ از این‌رو، سرنوشت تو را سرنوشت خودم شمردم و اندرزنامه‌ای برای تو نوشتم، باشد که بدان، پشتیبانی جویی، خواه برای تو باقی بمانم یا دار فانی را ترک گویم.
اکنون که حضرت در اثر فهم عمیق از هستی و گذران بودن دنیا و در پیش بودنِ آخرت، و هراسناکی از غفلت آدمیان، به فکر فرو می‌رود که باید آنان را از خواب، بیدار کرد و آنان را توجه داد که راه طولانی در پیش است، لذا در قالب یک نامه تربیتی، فرزندش را مخاطب قرار می‌دهد(البته مخاطب واقعی این نامه، همه آدمیان هستند).

امام علی(ع) از جایگاه پدر، به همه فرزندان، صمیمانه اعلام می‌کند که هر حادثه‌ای برای فرزند پیش آید برای خودش است.پدران و مادران باید از روح عاطفی بزرگ امیرمومنان و از سخنان شیرین وصیت دلنشین این پدر مهربان، درس بگیرند و خویشتن را در سرنوشت فرزندان خود، شریک بدانند و غم و شادی، شکست و پیروزی، مرگ و زندگیِ آن‌ها را عیناً حادثه‌های وجودی و روحی خود بدانند.چون فرزندان جگر گوشه‌های انسان و ثمره حیات هستند که بر زمین راه می‌روند.
امام علی(ع) در این قسمت مهم‌ترین انگیزه خود را در نوشتن این وصیت، احساس مسولیت، ادبار دنیا و اقبال آخرت و استفاده از فرصت باقیمانده عمر خود برای تربیت جوانی که آماده پذیرش حقایق است، ذکر می‌کند.
طبیعی است پند و نصیحت در چنین سن و سالی بسیار مؤثر است، لذا این وصیت‌نامه بزرگ‌ترین پشتوانه سعادتمندی فرزندان خواهد بود و برای همیشه جاوید می‌ماند.

انتهای پیام