علی فتحالهی، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی خرمآباد در گفتوگو با ایکنا از لرستان، در رابطه با سیره علوی، گفت: در فرهنگ قرآن و در نگرش نبوی و سیره علوی، دنیا و دستاوردهای آن ازجمله آیات و نِعَم الهی است که خداوند آنرا بر انسان ارزانی داشته و هیچ انسانی را از دنیا گریز نیست.
وی اضافه کرد: از سویی فهم ناصواب از این مفهوم، موجب بروز چالشی به نام «رهبانیت» یا تارک دنیا شدن و گرایش به زهد خشک و رونق صوفیگری در جامعه اسلامی خواهد شد.
عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی خرمآباد تصریح کرد: از دیگر سو پاسداشت نعمتهای دنیوی و بهرهگیری مطلوب از آنها، منافع انسانی و اجتماعی فراوان به بار آورده و از دغدغههای مهم و چشمگیر در فرهنگ علوی است.
فتحالهی اضافه کرد: بدون شک، دین مبین اسلام هدف خاص و غرضی غایی را در آفرینش انسان تعبیه کرده است. برخی از مکتبهای شرقی و غربی با توصیه به انزوا و گوشهگزینی انسان او را از عرصه اجتماع دور ساخته و رابطه او را با دنیا و نعم الهی آن منقطع ساخته و به تبلیغ رهبانیت و ترک مظاهر دنیا میپردازند.
کمال مطلوب انسانی در همین دنیا اتفاق خواهد افتاد
وی بیان کرد: از آنجاییکه در تعالیم اسلامی، کمال مطلوب انسانی در همین دنیا اتفاق خواهد افتاد، ضرورت تبیین نگاه قرآنکریم و نهجالبلاغه و ائمه دین(ع) که ارتباط تنگاتنگی با بهرهمندی انسان از نعمتهای خداداد در همین دنیا دارد، بیش از پیش آشکار میشود.
دانشیار الهیات و معارف اسلامی اظهارکرد: امروزه میتوان با نگاه دقيق و نافذ اميرالمؤمنين(ع) به واقعيتهاى جهان و جامعه، بسيارى از حقايق را ديد و شناخت و علاج دردها را پيدا كرد.
فتحالهی تصریح کرد: به همين سبب در دنیای امروز ما بیش از هر زمان دیگری به شناخت مشی امامان معصوم (ع) و عمل کردن به سیره آنان محتاجتريم.
وی ادامه داد: از منظر امام علی(ع) اصيل پنداشتن این دنيای گذرای مادی، که جنبه فريبنده و خيالانگيز دارد و دلبستگی و تعلق خاطر به این امور گذرا و ناپایدار مذموم و ناپسند است، اما توجه به مؤلفههای مثبت آن مانند محل هبوط وحی، مکان تجارت، سرای صدق و محل فرار و معبر پنداشتن آن نه تنها با اهداف معنوی در تضاد نیست، چهبسا باعث فلاح و موجب نجات انسان از دامگه ابتلاء خواهد شد. چنين نگاهی بینابین بر دنيا در شرع مقدس اسلام همواره نیکو و پسنديده است.
این مدرس دانشگاه افزود: بدون تردید نهی دنیا و یادکرد تحقیرآمیز آن درکلام بزرگان دین برای هشدار به انسان متوقف شده در مسیر کمال است که به دنیا بیش از حد معمول اصالت میدهند.
عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی خرمآباد اضافه کرد: امام با ذکر مواردی از مذمت دنیا ما را از هدف اصلی و غایت القصوا پنداشتن دنیا و دلبستگی بدان تحذیر میدهد، نه بهرهگیری از دستاوردهای سودبخش آن.
فتحالهی بیان کرد: با اين حال، انسان هرگز نبايد دنيا را هدف غایی و كمال مطلوب خویش از آفرینش هستی تلقی كند. در فرهنگ اسلامی بهطور عام و در سیره علوی بهصورت خاص، اگر آدمی دنيا را فراتر از ابزار و وسيلهای برای رسیدن به مقصود و كمال بشری تلقی كند، همواره شاهد تعارض و تقابلی میان منافع آخروی و دنیایش خواهد بود.
دنیا؛ پُل و معبری برای کسب زاد برای سیر بهسوی کمال
وی خاطرنشان کرد: برعکس اگر انسان، همین دنيا را در حکم پُل، معبری و متجری برای کسب زاد برای سیر بهسوی کمال و محل توشهاندوزی تلقی کند، همین دنیا، سرای صادقانهای خواهد شد كه ضامن دين و تأمین کننده آخرت انسان هم خواهد بود.
دانشیار الهیات و معارف اسلامی بیان کرد: با توجه به هشدارهای فراوان و مکرر امام علی(ع) در نهجالبلاغه درخصوص تحقیر و مذمت دنیا بهعنوان مانعی بر سر راه خودسازی آدمی، تبیین نگرشهای قرآنی و علوی مثبت انگاری دنیای برای استفاده عموم جامعه اسلامی و بهرهگیری مباح از دستاوردهای آن از ضرورتهای انکارناپذیر جامعه علوی خواهد بود کمااینکه آلودگی به مطامع دنیوی، پرتگاه سقوط معنوی برای نفس زیاده خواه آدمی است که تنها با شناخت حقیقت آن و تهذیب نفس و تعدیل تمایل به آن، مقابله جدی با آن میسر میشود.
فتحالهی گفت: امیرمؤمنان تمایل و بهرهگرفتن از دستاوردهای دنیوی را یکسر نفی نمیکنند، بلکه گرایش و دلبستگی را آفت اجتماعی و اخلاقی تلقی میکنند.
وی اظهارکرد: در راستای اصلاح ترجیح بُعد مادی دنیا، شناخت مدیران از مؤلفههای مثبت دنیا و تصحیح نگرش ناصواب کارگزاران حکومت و مسؤلان سیاسی جامعه میتواند در جهت فرهنگسازی و توسعه روحیه دینی و علوی مؤثرتر واقع شود.
عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی خرمآباد با بیان اینکه تعالیم امام(ع) پیروان و ولایتمداران را از افراط در نکوهش دنیا بازداشته و سودمندی دستاوردهای آن یادآوری میکند، اضافه کرد: ایجاد تعادل بین دنیا و عقبی بهعنوان یک راهکار عام اجتماعی در راستای تحقق عدالت اجتماعی است.
انتهای پیام