ضعف در شناخت جامعه از سیره حضرت زهرا(س)

حجت‌الاسلام سعید سعدی، مدرس حوزه و مدير مؤسسه حقوق و قضای اسلامی اهواز در گفت‌وگو با ایکنا از خوزستان در ارتباط با شناخت جامعه از سیره حضرت فاطمه(س) گفت: در خصوص شناخت شخصیت‌های بزرگ این ضعف هست که گاهی اوقات ما فقط در یک مقاطع خاصی از زندگی این بزرگان وارد می‌شویم و کارهای بزرگی که انجام می‌شود، مثل اعتراض به ظلم، تغییر جریان حاکمیت، تغییر جریانات اجتماعی، ایجاد یک جریان و امثال آن را می‌بینیم و چون اینها در جلوی چشم ما قرار می‌گیرد، دیگر از زمینه‌هایی که باعث ایجاد این شخصیت شده است و موجب شده یک شخصیت بتواند به چنین موفقیت‌هایی دست پیدا کند، غافل می‌شویم.

حضرت زهرا (س)رنج های خود را پنهان می کرد

وی تصریح کرد: درباره حضرت زهرای اطهر(س) این نکته مضاعف است؛ به دلیل اینکه خود شخصیت حضرت زهرا(س) شخصیتی بسیار کتوم بودند یعنی دردها و رنج‌های خود و استعدادهای خود را به خاطر ارتباط خاصی که با خدا داشت کتمان می‌کرد و مایل نبود در مرآ و منظر مردم دیده شود و به اصطلاح امروزی‌ها زندگی‌اش را روی صحنه ظاهر بیاورد و همین باعث شده بود آن چهره برای همگان آشکار نشود.

این مدرس حوزه ادامه داد: از سمت دیگر در جامعه عربستان متداول نبود که خانم‌ها در منظر ظاهر شوند و در مسائل اجتماعی و سیاسی که باعث ظهور و بروز افراد است، شرکت کنند. حضرت زهرای اطهر(س) این گونه نبودند که خود را مطرح کنند؛ روی همین حساب می‌بینیم حضرت(س) این‌طور ظاهر شدند ولی وقتی به زندگی ایشان نگاه می‌کنیم؛ می بینیم ایشان در خانه به عنوان همسری مهربان و فداکار و مادری تمام عیار هستند.

سعدی افزود: برخی از گوشه‌های تاریخ که از زندگی درونی آن بانوی دو عالم ذکر شده است نشان می‌دهد که ایشان مثلاً برای بچه‌های خود شعر می‌خواندند، آنها را بازی می‌داد. در منابع این شعر ذکر شده که خطاب به امام حسن(ع) می‌فرمود: أنت شبیه بأبی/ لست شبیه بعلی. یا در جایی خطاب به امام حسین(ع) می‌فرمودند: أنت شبیه بعلی/ لست شبیه بأبی. چون چهره امام حسن(ع) به رسول مکرم اسلام(ص) شباهت داشت و چهره امام حسین(ع) به چهره مولا امیرالمؤمنین(ع) و حضرت فاطمه(س) با شعر این را بیان می‌کردند.

تربیت فرزندان در مکتب زهرای مرضیه 

مدير مؤسسه حقوق و قضای اسلامی اهواز اظهار کرد: یا در تاریخ ذکر شده است که حضرت منبری درست می‌کردند، امام حسن مجتبی(ع) روی منبر می‌رفت و حضرت فاطمه(س)، امام حسین(ع)، حضرت زینب(س) و فضه با علاقه می‌نشستند و به صحبت‌های امام حسن مجتبی(ع) که به تقلید از رسول خدا(ص) بیان می‌شد گوش می‌کردند. یا اینکه حدیث معروف کساء که وقتی آن را می‌خوانیم نشان می‌دهد حضرت زهرا(س) محور این خانه بودند و همه در منزل به ایشان تکیه داشتند. یا عبادت حضرت زهرا(س) که تا حدود زیادی بیان شده است که وقتی وارد محراب عبادت می‌شد، عبادت ایشان برای فرزندانش درس‌آموز بود. امام حسن مجتبی(ع) به عبادت مادر نگاه می‌کرد و از آن درس‌ها می‌گرفت. یا تفسیر قرآنی که برای حضرت زینب(س) در همان اوان کودکی انجام می‌داد. زینب کودکی بیش نبود و به تفسیر حضرت زهرا(س) گوش می‌داد.

تاریخ همه زوایای زندگی بزرگان را ثبت نکرده است 

وی عنوان کرد: می‌خواهم عرض کنم که زندگی حضرت زهرا(س) یک زندگی سراسر بهجت و نور بود که آن زوایای پنهانش می‌تواند بسیار درس‌آموز باشد و این که ما سراغ آنها نمی‌رویم علتش این است که متأسفانه تاریخ فقط وقایع سیاسی و اجتماعی را ثبت و ضبط می‌کند و اینکه چطور یک شخصیت تکوین پیدا کرده تا به یک شخصیت والا و فرزانه و عالی‌مقام رسیده است، ثبت نشده است و ما از آن مقدمات لازم محروم می‌شویم.

سعدی تصریح کرد: در همین دوره هم اگر ملاحظه کنید درباره شخصیت‌های معاصرمان، نمی‌رویم در ابعاد زندگی‌شان کنکاش کنیم و وقتی از دست رفتند ما می‌مانیم و سؤال‌های بی‌جواب زیادی که حول آن شخصیت‌ها است.

این حدرس حوزه درباره چگونگی معرفی شخصیت هایی که تاریخ به طور کامل زندگی آنها را ضبط نکرده است، گفت: در معرفی این شخصیت‌ها به نسل جدید، وقتی یک مطلبی مخفی می‌ماند آن مطلب مخفی را می‌توان با تحلیل به دست آورد. اگر تحلیل‌های عالمانه از شخصیت‌ها ارائه دهیم می‌توانیم جواب‌های مناسبی به آنها بدهیم.

مدير مؤسسه حقوق و قضای اسلامی اهواز در پایان کتاب «نهج‌الحیاه» را برای آشنایی با سخنان حضرت فاطمه(س) معرفی کرد و گفت: این کتاب تمام بیانات آن حضرت را جمع‌آوری کرده است و این کار توسط محمد دشتی و جمعی از پژوهشگران انجام شده است. 

انتهای پیام