تلاوت‌ ایرانی‌ها شبیه هم شده است/ راه برون‌رفت از قالب‌های لحنی یکسان + عکس

به گزارش ایکنا؛ اولین جلسه سیدحسین شریفیان در سال 97، با حضور قاریان جوان و نوجوان برگزار شد. بخش اول این جلسه، شامل آموزش مقدماتی تلاوت قرآن، توسط احمدی‌زاده از اعضاء جلسه صورت می‌گیرد و در بخش دوم که از ساعت 19:30 آغاز می‌شود، حسین شریفیان به آموزش تخصصی تنغیم و لحن می‌پردازد و قاریانی که به صورت حرفه‌ای تلاوت قرآن را دنبال می‌کنند، در این بخش، تلاوت خود را ارائه می‌کنند. همچنین اعضاء جلسه در کنار کار تلاوت قرآن، به‌صورت ماهانه اقدام به جمع‌آوری هزینه برای رسیدگی به خانواده‌های کم توان برای خرید جهیزیه می‌کنند.

از خصوصیات بارز جلسه شریفیان، حضور قرآن‌آموزان در سنین مختلف است که این موضوع در جلسه تنوع ایجاد می‌کند و شریفیان نیز با دقت و حوصله به بیان نکات تلاوتشان می‌پردازد.

شریفیان که سال‌هاست در کسوت معلمی، شاگردان زیادی را در آموزش‌ و پرورش و همچنین جامعه قرآنی تربیت کرده، در بین تلاوت‌ها به این نکته اشاره می‌کند که در جلسات قرآن باید به نوجوانان توجه بیشتری شود و بیشتر تشویق شوند، زیرا سن آن‌ها اقتضا می‌کند و نسبت به بزرگترها روحیه لطیف و شکننده‌تری دارند و ما باید به نحوی با آن‌ها برخورد کنیم که از قرآن و قرآنیان خاطره خوبی در ذهنشان بماند و بتوانند این راه مقدس را ادامه دهند، نه اینکه خدای نکرده با بی‌توجهی و بها ندادن به آن‌ها، زمینه فاصله گرفتنشان را از فضای قرآنی فراهم کنیم.

در ادامه جلسه و بعد از تلاوت یکی از اعضاء که درس جلسه را تلاوت کرد، شریفیان به بیان این نکته پرداخت که برای خواندن درس یک جلسه، قاری باید آمادگی لازم را داشته باشد و اصطلاحاً شانسی نخواند و با تنغیم صحیح آیات و لحن‌گذاری مطابق معنی برای تلاوتش برنامه داشته باشد.

وی افزود: به دلیل اینکه منبع لحنی همه قاریان ما یک سرچشمه مشخصی از اساتید مصری است، نقشه تلاوتشان برملا شده است و همین باعث شده قاریان ایرانی تلاوت‌هایشان شبیه به هم باشد و وقتی نفس اول خوانده می‌شود، تقریبا همه می‌توانند برنامه ریزی لحنی قاری را حدس بزنند و همین قالب‌های مختصر منجر به کلیشه‌ای شدن بسیاری از تلاوت‌ها می‌شود.

شریفیان معتقد است راه برون‌رفت از این کلیشه‌ای شدن، استفاده و مراجعه به قاریان قدیمی و ناشناخته مصری است.

مطلب دیگری که شریفیان در جلسه خود عنوان کرد، خطاب به گردانندگان جلسات قرآن و مستمعین بود و با بیان آیه «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا » گفت: در قرآن، شفاء و رحمت برای مؤمنان نوید داده شده و ایمان برای اهل قرآن باید ایمان قلبی توأم با عمل باشد نه صرفاً ایمان لسانی، نه فقط قرائت تنها، بلکه باید اخلاق و منش ما در عمل سراسر رنگ‌ و بوی قرآنی بگیرد، در غیر این‌صورت اگر قرآن خواندن ما برای تبرج و خودنمایی و دنیاپرستی باشد، به فرمایش قرآن، چیزی بجز خسران و ضرر نصیب ما نمی‌شود و نام و اثری از ما نخواهد ماند، که متأسفانه شاهد دیدن این موارد در بعضی جلسات قرآن هستیم که این خود زنگ خطری است برای اینکه به خود بیاییم و ان‌شاءالله بتوانیم از این آسیب رها شویم.

شریفیان در ادامه جلسه با اشاره به لزوم قدردانی از اساتید پیشکسوت، یادی از استاد عبایی کرد که مدتی است کسالت دارند و برای ایشان شفای عاجل مسئلت خواست و گفت: در جلسات قرآن متأسفانه، حق استاد آن‌گونه که باید رعایت نمی‌شود و بسیاری از قاریان ما، خیلی زود لباس استادی می‌پوشند و اساتید خود را فراموش می‌کنند و اغلب دیده می‌شود که با کسب یک رتبه، همین قاریان دیگر به جلسه استاد خود نمی‌روند و برای خود جلسه می‌زنند و فراموش می‌کنند که نکاتی که آن‌ها را به اینجا رسانده از کجا و چه کسی رسیده؟

وی افزود: متأسفانه باید بگوییم غروری که گریبان جامعه قرآنی را گرفته در اقشار دیگر کمتر دیده می‌شود و این نیز آسیب بزرگی است برای اینکه جامعه قرآنی نتواند به خوبی خود را در رگه‌های مختلف جامعه نشان دهد و اثرگذار باشد.

این فعال و مدرس قرآنی در پایان سخنان خودش گفت: دعا می‌کنیم که خداوند همه قرآنیان را از شر شیطان بیرون و نفس درون مصون بدارد و این قدم‌هایی که در راه قرآن برمی‌داریم خدایی نکرده مصداق «هَبَاءً مَنْثُورًا» نشود و ما بتوانیم با عمل صالح همراه با اخلاص در جامعه قدم‌های خوبی برداریم و بتوانیم برای سایر اقشار الگو باشیم.

یادآور می‌شود، جلسه قرآن سیدحسین شریفیان، سه‌شنبه هرهفته از ساعت 19:30 الی 21:30 در مکان بیت‌الزهرا(س) به نشانی رسالت، بلوار دلاوران، آزادگان شمالی، خیابان ششم مرکزی پلاک 1 برگزار می‌شود.

در انتها شاهد تصاویری از تلاوت قاریان ممتاز شهاد زمانی، محمدرضا حاتمی قاری نوجوان و زینب فیضی، حافظ خردسال قرآن کریم، هستیم.