برخی شناخت‌ها از امام عصر(ع)، حداقلی است/یاری انسان در رسیدن به مقام بندگی؛ هدف غایی امام

به گزارش ایکنا از خوزستان یکی از احادیث معروف درباره شناخت امام عصر(ع)، حدیثی است که از پیامبر اکرم(ص) نقل شده و اهمیت شناخت امام را چنین بیان می فرماید: «مَنْ ماتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة؛ هر فردی که بميرد در حالی كه امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلى مرده است». 

ما چه زمانی می توانیم بگوییم امامان را شناخته ایم؟ رسیدن به شناخت امام عصر(ع) چه نشانه ای دارد. متن زیر گفت و گو با یکی از مدرسان حوزه در این ارتباط است، بر اساس گفته های این محقق حوزوی شناخت هدف غایی که امام به دنبال آن است، می تواند معرفت ما را به ایشان بیشتر کند. 

حجت‌الاسلام عبدالامیر رجب‌پور قاسمی، مدرس حوزه علمیه در گفت‌و با ایکنا از خوزستان، با اشاره به حدیث فوق اظهار کرد: با توجه به اینکه وجوب معرفت به امام زمان(عج) برای ما از این روایت به خوبی فهمیده می‌شود، جدای از مباحث دیگری که می‌شود از این حدیث برداشت کرد، درباره معرفت به امام باید گفت معرفت یک امر مرتبه‌ای است؛ یعنی چون از مقوله علم است و علم هم از مقوله موجودات و موجودات دارای مراتبی هستند، پس علم هم از این قاعده مستثنی است و در آن شدت و ضعف وجود دارد، لذا در معرفتی که ما نسبت به امام داریم، طبیعتا قوت و ضعف وجود دارد.

وی توضیح داد: نگاه ها به امام زمان(ع) مختلف است، هر کس بر اساس مرتبه وجودی که دارد؛ یعنی توجه و آگاهی که نسبت به امام دارد، میزان معرفت او هم متفاوت خواهد بود. حالا این معرفت چیست؟ هر کس از حضرت یک شناخت و تعریفی دارد؛ یکی امام را عدالت‌گستر می‌داند؛ کسی ظلم‌ستیز می‌داند، یکی امام را حافظ امنیت بشریت و کسی او را مصلح معرفی می‌کند.

رجب‌پور قاسمی اظهار کرد: هر کسی بسته به میزان شناختش نسبت به حضرت ممکن است تعریفی از ایشان داشته باشد، اما آیا این مقدار از شناخت ما، آن مرتبه لازمه برای معرفت به امام زمان هست یا نیست؟ طبیعتاً نیست. این مقدار از شناخت، درست است، خوب است؛ اما به نظر می‌رسد آن شناخت لازمه که در روایت بالا مدنظر است، نباشد.

این مدرس حوزه ادامه داد: اگر امام را آخرین ذخیره الهی بدانیم که قرار است بعد از ظهورش، امنیت را ایجاد کند، رفاه و آسایش و عدل را بگستراند و با ظلم مبارزه کند و کاری کند که همه به حقوق خود دست پیدا کنند، این جور نگاه کردن به امام زمان(ع) یک نگاه حداقلی است. یعنی آنچه از قرآن برداشت می‌کنیم، به ما می‌گوید این جور نگاه کردن‌ها حداقلی است.

مدیر مدارس علمیه بانوان خوزستان خاطرنشان کرد: آن چیزی که از قرآن می‌توانیم برداشت کنیم و اگر بتوانیم معرفتمان را براساس آن طراحی کنیم، یک مقدار مرتبه معرفتی ما را نسبت به امام بالاتر خواهد برد؛ بر اساس آیه 55 سوره نور است؛ این آیه می‌فرماید:

«وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ»

رجب‌پور قاسمی گفت: آیه به مسأله جانشینی انسان‌های با ایمان ودارای عمل صالح اشاره می‌کند و بعد می‌فرماید: «وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ»: یعنی دین خداوند را مستقر می‌کند و بعد:«وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا»: یعنی بعد از استقرار دین امنیت هم ایجاد خواهد شد، اما اینها غایت نیست؛ یعنی آیه شریفه می‌فرماید ما انسان‌های مؤمن را به عنوان خلیفه در زمین قرار دهیم؛ نه برای  اینکه دین اجرا شود، نه برای اینکه امنیت ایجاد شود؛ بلکه اینها همه مقدمه‌‌ای برای یک مسأله است؛ و آن: «يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا» یعنی رسیدن به مقام بندگی خداوند.

این محقق حوزوی گفت: یعنی اگر ما امام زمان(ع) را این‌طور بشناسیم که ما را به بندگی خداوند متعال می‌رساند و در قله بندگی خداوند قرار دارد،  به نظر می‌آید مرتبه بالای معرفتی را نسبت به ایشان پیدا کرده‌ایم.

انتهای پیام