رصد و حمایتی از مسائل تربیتی صورت نمیگیرد/ آموزش و پرورش تنها مانده
گروه جامعه ــ عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با بیان اینکه تعلیم و تربیت جزو اولویتهای دستگاهها و مسئولان اجرایی نیست و رصد و حمایتی از مسائل تربیتی صورت نمیگیرد، گفت: آموزش و پرورش در این میان تنها مانده است.
حجتالاسلام والمسلمین علی ذوعلم، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در گفتوگو با ایکنا؛ به ساز و کارهای مورد نیاز به منظور ایفای نقش تربیتی معلمان اشاره و عنوان کرد: مهمترین مؤلفه در فرایند تربیت دانشآموزان نوع تعامل و مواجهه ایشان با دانشآموزان است که در نگرش، جهان بینی و رویکردهای این قشر تأثیر به سزایی دارد.
وی با بیان اینکه در حال حاضر این نقش تربیتی از سوی معلمان کمتر از متوسط اجرایی میشود، عنوان کرد: برخی معلمان به این نقش خود وقوف دارند و تمام تلاش خود را بکار میگیرند تا بتوانند مثمرثمر عمل کنند اما برخی نیز به موارد آموزشی و درسی اکتفا میکنند. در حالی که آموزش باید به عنوان تربیت علمی تلقی شود و معلمان شاخههای مختلف بیش و پیش از آنکه به حوزه تخصصی خود نظر داشته باشند، باید تلاش کنند تا دانشآموزان را در حوزه خودشان متفکر تربیت کنند؛ به نحوی که آموزش به تربیت علمی منجر شود.
حجتالاسلام ذوعلم با بیان اینکه سیاستگذاران و برنامهریزان کلان آموزش و پرورش باید همت بیشتری برای ارتقای توانمندیهای تربیتی و علمی معلمان به خرج دهند گفت: معلمان این زمینهها را دارا هستند اما پشتیبانی که وزارت آموزش و پرورش در این زمینه دارد بسیار حداقلی است.
لزوم تربیت معلم در کنار تربیت دانشآموز
عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی بر لزوم آموزش و پرورش معلمان تأکید و تصریح کرد: اگر ما به این امر اعتقاد داریم که دانشآموزان باید تحت آموزش و پرورش قرار گیرند، ابتدا باید معلمانی متفکر و اخلاق گرا تربیت کنیم. در این راستا نیاز به برنامههایی کاربردی و جذاب داریم تا همه ساله نسبت به ارزیابی توانمندی معلمان اقدام و خلأها را برطرف کند.
حجتالاسلام ذوعلم بخش دیگری از این جریان را متوجه مدیران مدارس دانست و گفت: برخی مدیران نسبت به تربیت معلمان با استفاده از امکانات محلی اهتمام ویژهای دارند تا معلمان در فضایی پویا و تعاملی به ارتقای توانمندی خود بپردازند، اما برخی از مدیران نیز جدیتی در این زمینه به خرج نمیدهند.
وی معلمان را نیز در این زمینه مؤثر خواند و گفت: معلمان خود نیز بنا به وجدان کاری باید درصدد بازآموزی و تقویت مهارتهای خود برآیند تا بتوانند عملکرد مناسبی از خود بروز دهند. سعه صدر، انتقاد پذیری، نوع مواجهه تعاملی و مشارکت جویانه و توجه به نیازها و اقتضائات روز جامعه و منابع جدید آموزشی از جمله مواردی است که معلمان باید بیاموزند.
خانوادهها مطالبه گر باشند
عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی به رسالت خانوادهها در زمینه ایفای نقش صحیح از سوی معلمان اشاره و عنوان کرد: تا زمانی که خانوادهها نسبت به تربیت فرزندان خود حساس نباشند و از معلم، صرفا مهارتهای علمی را طلب کنند نمیتوان توقع داشت معلم و مدیر نسبت به ارتقای مهارتهای این قشر اقدام کنند. اگر این مطالبهگری از سوی خانوادهها وجود داشته باشد، جوش و خروشی نیز در بین معلمان و مدیران مدارس پدید میآید.
وی ادامه داد: همه معلمان دارای نقش تربیتی هستند و این امر صرفا به معلم تربیتی و پرورشی محدود نمیشود، این در حالی است که برخی خانوادهها توقعات تربیتی خود را بنا به درسی که معلم آموزش میدهد از یکدیگر تفکیک کردهاند.
نقش حمایتی و مطالبه گری رسانه به یک هفته محدود شود
حجتالاسلام ذوعلم محدود کردن تکریم و تجلیل از معلمان به هفته معلم را ناکافی و غیر حرفهای دانست و گفت: با توجه به اهمیتی که حوزه آموزش و پرورش بر توسعه کشور دارد شایسته است تا رسانهها ورود جدی تری به این جریان داشته باشند. رسانه در این زمینه هم میتواند نقش مطالبه گری داشته باشد و هم به صورت حمایتی عمل کند.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در تبیین شرایط موجود و ارزیابی عملکرد عوامل ذکر شده همچون معلم، خانواده، مدیران ، رسانه و ... گفت: تعلیم و تربیت جزو اولویتهای دستگاهها و مسئولان اجرایی نیست و رصد و حمایتی از مسائل تربیتی صورت نمیگیرد؛ در واقع آموزش و پرورش در این میان تنها مانده است و دستگاههای همکار برای کار به میدان نیامدهاند در صورتی که هم دانشگاهها باید در این زمینه ورود پیدا کنند و هم حوزههای علمیه پای کار بیایند.
وی معتقد است بسیاری از اعتبارات و بودجههایی که صرف مقابله با آسیبهای اجتماعی میشود اگر امروز بخشی از آن در آموزش و پرورش هزینه شود برای 10 سال آینده ما اثرات مثبت و پیشگیرانه خواهد داشت؛ چرا که توانمندسازی دستگاه تعلیم و تربیت میتواند در زمینه کاهش آسیبهای اجتماعی عمل کند به شرطی که دستگاههای تبلیغی، عمومی و نخبگان و اندیشمندان جامعه مکررا ضرورت توجه به این موضوع را بیان کنند.
انتهای پیام
