مذمت سخن‌چینی در کلام علوی

به گزارش ایکنا از لرستان، سخن‌چینی ازجمله زشت‌ترین و زیان‌بارترین آسیب‎های گفتاری است که باعث ایجاد دشمنی، کینه، تیرگی، تفرقه و تباهی روابط بین فردی می‎شود.در قرآن‌کریم و روایات اسلامی به‌شدت از آن نهی شده است زیرا در سبک زندگی اسلامی روابط اجتماعی حسنه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و پویایی و مانایی یک جامعه به اخلاق انسان‌ها در آن جامعه و روابطشان بستگی دارد .
طبق نظر مرحوم آیت‌الله تهرانی، سخن‌چینی، بیان سخنان گفته شده درباره کسی، به خود اوست به این معنا که به وی بگویند، فلان شخص درباره تو چنین می‎گفت و سخن‌چین به کسی می‎گویند که سخن فردی را به کسی که مطلب درباره او گفته شده برساند(تهرانی، برگرفته از کتابخانه مجازی).
سخن‌چینان در مکتب امیرالمؤمنین علی(ع) به‌عنوان بدترین‌های جامعه هستند و ایشان در ارتباط با آن‌ها خطاب به ابوموسی اشعری می‎فرماید: «من از آن کس که به باطل سخن بگوید یا کاری را که خداوند اصلاح کرده بر هم زند بیزارم.آن‌چه را نمی‌‌دانی واگذار زیرا بدترین‌های مردم با سخنانی نادرست به‌سوی تو خواهند شتافت».(نهج‌البلاغه، نامه 78)
و در جایی دیگر می‎فرماید: «بدترین شما سخن‌چینان هستند که میان دوستان جدایی می‎افکنند و در جست‌وجوی عیب‎های خوبانند» (مجلسی، 1404: 11/57)، آن‌را زشت‌ترین راست‌گویی‎ها و موجب دور شدن از خدا و مردم و خوی کسانی می‌داند که از دین خارج شده‌اند و سرانجام‌شان را رسوایی می‎داند.
رسول خدا(ص) نیز در وصیت به حضرت علی(ع) فرمود: «همانا خداوند دروغ گفتن برای ایجاد صلح را دوست دارد و از راستی که مایه فساد شود، متنفر است».(حرعاملی، 1409: 12/252).
یکی‎از آثار منفی سخن‌چینی که در کلام امیرمؤمنان علی(ع) به آن اشاره شده و دامن‌گیر سخن‌چینان می‎گردد، بی‌اعتنایی افراد جامعه به آنان و فاصله گرفتن دوستان و اطرافیان از آن‌هاست کمااینکه امام علی(ع) آمده است: «هر کس تن به سستی دهد، حقوق را پایمال کند، و هر کس سخن‌چینی را پیروی کند دوستی را به نابودی کشاند»(نهج‌البلاغه، حکمت 229) بنابراین امام علی(ع) این گروه از انسان‌ها را مخرب‎ترین افراد می‎داند زیرا آن‌ها رابطه بین مردم را هدف گرفته و چون موریانه به گسستن آن همت می‌کنند.

انتهای پیام