رفتن به جبهه، احساس تکلیف شرعی و اسلامی من بود/ اعتقادات را در اصول و فروع دین قوی کنید

 به گزارش خبرنگار ایکنا، شهید احمد امینی در سال ۱۳۴۲ به دنیا آمد و در سن بیست سالگی در سال ۶۲ در عملیات والفجر۴ در منطقه پنجوین به شهادت رسید.

او ابتدای وصیت‌نامه‌اش را با بخشی از آیه 111 سوره توبه آغاز کرده است: إِنَّ اللَّهَ اشتَرىٰ مِنَ المُؤمِنينَ أَنفُسَهُم وَأَموالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ ۚ(سوره توبه، آیه 111)؛ درود و سلام بر مهدی موعود و نایب برحقش امام خمینی و درود و سلام بر ارواح مطهر شهدا اسلام؛ انگیزه اینکه باعث آمدن من به جبهه شد احساس تکلیف شرعی و اسلامی من بود اما اینکه چگونه این توفیق نصیب من شد باید بگویم که من لایق چنین سعادتی نبودم و خدا می‌داند که آنچه مرا به جبهه آورد درخواستی بود که در کنار مرقد مطهر حضرت رضا(س) از ایشان نمودم و لطف و عنایت آن بزرگوار مرا به اینجا کشید و توسل جستن به ائمه اطهار(ع) توصیه ایست که من به تمام کسانی که خواهان رسیدن به این سعادت هستند و خود را آماده نمی‌بینند می‌نمایم.

او در ادامه وصیت‌نامه‌اش نوشته است: اگر در این راه توفیق شهادت نصیب من شد از پدر، مادر مهربانم می‌خواهم که در سوگ من بی‌تابی نکنند چراکه من امانتی بودم که چند روزی بدست شما بودم و صاحب اصلی آن را بازگرفت. انالله و اناالیه راجعون و خدا شما را بدینوسیله آزمایش می‌نماید و امیدوارم که از این آزمایش سربلند بیرون آئید و نیز اگر جسد من ناپدید شد افسوس مخورید که جسد هرکجا باشد روز قیامت برانگیخته خواهد شد و اگر تأسفی هست باید بر مظلومیت و ناپدید بودن تربت زهرا(س) خورد شود.

شهید امینی در بخش دیگری از وصیت‌نامه‌اش نوشته است: اینجانب از شما پدر و مادر بزرگوارم تشکر می‌کنم که با روی گشاده‌ها از رفتن من به جبهه استقبال کردید خداوند از شما قبول فرماید و بر اخلاص شما بیافزاید و نیز از شما می‌خواهم که از خداوند برای اموات و برای شهدای اسلام واینجانب طلب مغفرت نمایید.

او در بخش دیگری از وصیت‌نامه‌اش توصیه کرده است که توصیه می‌کنم شما را و آنکس که این وصیت‌نامه به او می‌رسد اینکه از خدا بترسید در اعمال خود اخلاص را حفظ کنید و یاد خدا را فراموش نکنید و آگاه باشید که خداوند ناظر بر اعمال شماست و توصیه می‌کنیم شما را به پیروی از امام و کوتاهی نکردن در اجرای فرامین آن بزرگوار سعی کنید اعتقادات خود را در اصول و فروع قوی سازید تا در سختی‌ها نلغزید. از پدرومادر مهربانم و همچنین کلیه برادران عزیزم و تمام اقوام و نزدیکانم و دوستان ارجمندم می‌خواهم که مرا ببخشند و از بدی‌های من چشم بپوشند. مخصوصا دوستان نزدیکم که بیشتر با آنان همراه بوده‌ام.

او در پایان اینچنین وصیت‌نامه‌اش را به پایان می‌رساند: من،  پدر عزیز خود را در اجرای وصایای خود صاحب اختیار می‌کنم یک روز روزه از من قضا شده است که آن را به جا آوردید و نیز احتیاطا دو سال نماز صبح را بدهید بخوانند و نماز آیات سه چهارتا یادم هست که خوانده‌ام اما قبلا فکر می‌کنم که مرتب نخوانده باشم بالاخره همانطور که حکم شرعی است اجرا کنید و دویست تومان به آقا مرتضی بدهید. خداوند بر طول عمر رهبر انقلاب امام خمینی(ره) تا قیام امام مهدی(عج) بیافزیاد. خداوندا بر من و پدر و مادرم و همه مؤمنین ببخشای و مجددا از مادر مهربانم می‌خواهم که مرا از دعای خیر و طلب مغفرت محروم نسازد. همچنین از شیخ عباس که حق استادی علاوه بر برادری بر گردن من دارد، تشکر می‌کنم. امیدوارم در قیامت همه باهم باشیم.

انتهای پیام