اجازه ندهید دشمن شاد شویم
گروه اجتماعی ـ در گلچینی از وصیتنامه شهید ابوالحسن حبیبی آمده است: «ما باید در راه خدا جهاد کنیم و باید برویم تا شما آسوده خاطر تکالیف دینی خود را انجام دهید. اگر من به درجه رفیع شهادت نائل شدم بعد از مرگ من کاری نکنید که دشمن شاد شود، بلکه برعکس آنها را به خشم و زبونی بکشانید».
به گزارش ایکنا از لرستان، شهید ابوالحسن حبیبی در یکم فروردینماه سال 47 در شهرستان ازنا از پدری بهنام محمدتقی و مادری بهنام فاطمهبانو متولد شد تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد و در 29 اردیبهشتماه سال 65 در منطقه حاجعمران عراق بر اثر اصابت ترکش به صورت به شهادت نائل آمد و پیکر مطهرش در گلزار شهدای ازنا به خاک سپرده شد.
در گلچینی از وصیتنامه شهید ابوالحسن حبیبی میخوانیم: «ما باید در راه خدا جهاد کنیم و باید برویم تا شما آسوده خاطر تکالیف دینی خود را انجام دهید.اگر من به درجه رفیع شهادت نائل شدم بعد از مرگ من کاری کنید که دشمن شاد نشود، بلکه برعکس آنها را به خشم و زبونی بکشانید و با فریاد بلند بگویید که ای کاش فرزندان دیگری هم به این راه میفرستادم و به درجه شهادت نائل میشدند».
متن کامل وصیتنامه شهید ابوالحسن حبیبی
در وصیتنامه شهید ابوالحسن حبیبی آمده است: «سلام بر خمینی بتشکن و یاران صدیق او وسلام بر رزمندگان جبهههای حق علیه باطل و لعنت خداوند بر دشمنان نابکار، آنها با اعمال وحشیانه، بدتر از درندگان جنگلاند و با پرپر کردن گلها و کشتن فرزندان دلیر اسلام، روی بزید ملعون را سفید کردهاند.اما باکی نیست زیرا که سرانجام حق بر باطل پیروز است و همانطور که بزرگان دین فرمودهاند دشمنان حق و عزت و فضیلت گرچه جولان دارند اما صولت و عزت حق هیچوقت از بین نمیروند.اما حسین(ع) گرچه به ظاهر شکست خورد ولی الان بعد از 14 قرن مستضعفین در نتیجه ادامه راه او به پیروزی و سعادت دنیا و آخرت رسیدهاند و دشمنان خونخوار خود را به عجز کشاندهاند.
پدرجان! هر چند نبودن من شما را ناراحت میکند ولی چارهای نیست باید در راه خدا جهاد کرد و نگذاشت دین خدا و رسول و 12 امام به زمین زده شود.ما باید در راه خدا جهاد کنیم و باید برویم تا شما آسودهخاطر تکالیف دینی خود را انجام دهید.
پدرجان! هر چند ما در روز عاشورا نبودیم به فریاد «هل من ناصر ینصرنی» امام حسین(ع) جوا ب دهیم حال با فریاد بلند میگوییم «لبیک یا خمینی» و خداوند انشاءالله ما را در این راه به سعادت برساند.
اگر من به درجه رفیع شهادت نائل شدم چه چیزی بالاتر از آن، بعد از مرگ من کاری کنید که دشمن شاد نشود، بلکه برعکس آنها را به خشم و زبونی بکشانید و با فریاد بلند بگویید که ای کاش فرزندان دیگری هم به این راه میفرستادم و به درجه شهادت نائل میشدند.
مادرجان! من را خداوند بزرگ به شما داد و هر وقت هم که بخواهد پس میگیرد.مادرجان! امیدوارم که خداوند به شما صبر و استقامت عطا فرماید و با یاد خدا و شهدای عزیز قلب خود را آرام بگردان.من که هیچوقت شما را از یاد نمیبرم».
انتهای پیام
