کد خبر: 3733905
تاریخ انتشار : ۰۶ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۲:۴۷

واقعه مرگ؛ فنا و نیستی یا بقا و هستی

گروه اجتماعی- این حقیقت که روزی خوب و بد، پیر و جوان همه را در بر می‌گیرد و به کام خود فرو می‌بلعد چیست؟ و دیدگاه و تصور انسان‌ها در مورد آن چگونه است؟ اگر از یکایک انسان‌ها در مورد مرگ پرسیده شود که آن را چگونه می‌بینند به طور حتم مرگ را حادثه‌ای ناگوار و واقعه‌ای تلخ می‌پندارند که فرزند را از پدر، مادر را از فرزند و پدر را برای همیشه از خانواده جدا می‌کند و به عنوان واقعه‌ای ناخوشایند به آن نگاه می‌کنند.

واقعه مرگ؛ فنا و نیستی یا بقا و هستی

به گزارش ایکنا از کردستان، احـمد گویلی کارشناس امور قرآنی اداره کل تبلیغات اسلامی استان کردستان در یادداشتی به بررسی واقعه مرگ پرداخت است که در ادامه می‌آید:
ترس از مرگ همیشه به همراه انسان‌ها بوده و هست چون از آن به عنوان نیستی و نابودی نام می‌برند. اما مرگ از دیدگاه علما و حکما برخلاف تصور عامه مردم به معنای نیستی، نیست. بلکه آن را حقیقتی معنا می‌‌کنند که انسان را از یک مرحله به مرحله دیگر منتقل می‌کند و مرگ را ضرورتی می‌دانند که شیرین‌ترین لذت دنیا را با آن معاوضه نمی‌کنند چون با وجود آن از مرحله پست دنیا به مرحله خیر عقبی نائل می‌آیند.
اگر کسی منابع و مراجع دینی که مباحث مربوط به مرگ را بیان کرده مورد بررسی و کنکاش قرار دهد خواهد فهمید که مرگ امری طبیعی و جزء لاینفک عالم طبیعت است و با شنیدن مرگ دیگران و نزدیک‌ترین افراد خانواده و تفکر در مورد مرگ خود، زندگی و مرگ را پوچ و بی هدف نمی‌داند بلکه آن را دارای هدف و مقصودی می‌داند که خداوند برای ما مقرر فرموده است.
با مطالعه آموزه‌های دینی خواهیم دانست که مرگ پایان زندگی نیست بلکه شروع مرحله‌ای از مراحل زندگی دیگر است. انسان با مرگ نمی‌میرد بلکه زنده می‌شود و از یک مرحله به مرحله دیگر خواهد رفت. انسان همواره در طول مسیر حرکت به عوالم دیگر است و آن چنان که مراحلی از عوالم دیگر را در پیش رو دارد مراحلی را پشت سر گذاشته است؛ عالم اصلاب پدران، عالم ارحام مادران، عالم دنیا، عالم برزخ و بعد از آن عالم آخرت است. بنابراین انسان به دنیا نیامده است که بعد از دنیا از بین برود بلکه با مرگ از این عالم دنیا به عالم دیگر که برزخ نام دارد کوچ خواهد کرد و با رفتن به عوالم برزخ و قیامت به کمال و جاودانگی و ابدیت خواهد رسید.
حقیقت دیگر راجع به مرگ آن است که انسان در عالم طبیعت زندگی و رشد و نمو پیدا می‌کند اما جزو عالم طبیعت نیست انسان موجودی ملکوتی است که طی یک سیر نزولی از عالم الهی به عالم خاکی منتقل شده و بعد از مدتی زندگی در این عالم خاکی دوباره به عالم اصلی خود که ملکوت است رجوع می‌کند و انسانی که از اصل خویش جدا شده است از طریق مرگ دوباره به لقاءالله واصل خواهد شد.
موجودات دیگر به مانند جمادات، نباتات و حیوانات زاده طبیعت و جزو طبیعت دنیا هستند اما انسان موجودی است که با وجود اینکه در عالم دنیا زاده شده و در عالم طبیعت زندگی می‌کند اما به این عالم دنیا تعلق ندارد و در یک سیر صعودی از عالم دنیا به ملکوت اعلی متصل خواهد شد.
بنابراین بر اساس آموزه‌های دین می‌توان به این نتیجه رسید که مرگ به معنای فنا و نیستی نیست بلکه عین بقا و هستی است که همه باید طعم آن را بچشند و نتیجه اعمال خود را در عوالم بعدی ببینند.
انتهای پیام

captcha