به گزارش ایکنا از لرستان، در قرآنکریم در زمینه فقرا و تهیدستان مطالب مختلفی ازجمله لزوم تامین نیاز فقرا، اینکه زکات مخصوص فقرا و مساکین است، اینکه رسیدگی به نیاز فقرا از اوصاف ابرار است و پیامد کمک نکردن به فقرا بیان شده است.

خدای متعال در آیه 273 سوره بقره در رابطهبا انفاق به فقیران آبرومند فرموده است: «لِلْفُقَرَاء الَّذِينَ أُحصِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ لاَ يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِيَاء مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَاهُمْ لاَ يَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ؛(اين صدقات) براى آن (دسته از) نيازمندانى است كه در راه خدا فروماندهاند، و نمیتوانند (براى تأمين هزينه زندگى) در زمين سفر كنند. از شدت خويشتندارى، فرد بیاطلاع، آنان را توانگر میپندارد. آنها را از سيمايشان میشناسى. با اصرار، (چيزى) از مردم نمیخواهند. و هر مالى (به آنان) انفاق كنيد، قطعاً خدا از آن آگاه است».