به گزارش ایکنا از لرستان، مسلمان تصور نکند که همواره بایستی فردی دست بذل و بخشش از آستین بیرون کند که مال هنگفتی در اختیار داشته باشد و آدم بینوا که ثروتی ندارد بذل و بخشش او حساب نمیشود نه چنین نیست بلکه بینوا هم میتواند با وجود نیازمندیش، قسمتی از آنچه دارد را به نفع دیگران به مصرف برساند و از اینکار هم دریغ نداشته باشد چه آنکه این عمل نهایت کوشش مرد تهیدست است و شکی نیست که اینگونه بخشش، از مال هنگفتی و بسیاری که ثروتمند بذل و بخشش میکند، برتر و بهتر است.در مثل آمده است که: «مرغ وحشی را با دام صید میتوان کرد و آدمی را با احسان و انعام».
خدای متعال در آیات 13 و 14 سوره انفطار با این مضمون «إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿13﴾ وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ» در این رابطه فرموده است: «بهدرستی که نیکان در نعمتاند و بهدرستی که فاسقین در آتشند».
