فلسفه اصلی شکرگزاری چیست؟
گروه سیاسی ـ یکی از کارشناسان دینی استان کردستان گفت: اگر تمام عبادتهای خود را در یک کفه ترازو و نعمتهای خداوند را در کفه دیگر قرار دهیم، پی میبریم که اعمال ما در مقابل عنایتهای خداوند بسیار ناچیز است و شکرگزاری که فلسفه اصلی عبادت بوده، کوچکترین کار در مقابل نعمتهای الهی است.
ماموستا ماجد مجیدی، یکی از کارشناسان دینی اهل سنت کردستان در گفتوگو با ایکنا از کردستان، اظهار کرد: شکرگزاری، موضعگیری و جهتگیری اعتقادی و عملی انسان در مقابل نعمتهای خداست و اینکه حق این نعمتها را ادا کرده و از تلف کردن و اسراف در آنها پرهیز کرده و شیوه استفاده صحیح هرکدام از نعمتها را در راستای منافع فردی، ملی و جهانی بکار ببریم.
وی افزود: فلسفه شکرگزاری اینست که نعمتها را خدادادی و در انحصار خدا بدانیم در این راستا سرمایهداران و گروه خاصی نباید ثروتها و نعمتهای خدادادی را بین خود متمرکز کنند.
اسلام راکد ماندن ثروت را نمیپذیرد
ماموستا مجیدی بیان کرد: از دیدگاه اسلام نعمتها آفریده خداوند است و همه مردم باید از آن بهرهمندشوند و اسلام هرگز اجازه نمیدهد که ثروتها در یک جا و یا در دستان گروهی راکد بماند و باید بین مردم بچرخد.
وی با اشاره به آیه هفت سوره حشر که میفرماید: «مَّا أَفَاء اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاء مِنكُمْ وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ؛ آن غنیمتی که خدا از مردم قریه ها نصیب پیامبرش کرده است از آن خداست و پیامبر و خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و مسافران در راه مانده ، تامیان توانگرانتان دست به دست نشود هر چه پیامبر به شما داد بستانید، و از هر چه شما را منع کرد اجتناب کنید و از خدا بترسید که خدا سخت عقوبت است» عنوان کرد: همین آیه تکلیف همگان را در برابر نعمتهای خدادادی مشخص میکند.
این کارشناس دینی اعلام کرد: اعتراف به نعمتها در باطن، اذعان به زبان و کمکگیری از آنها در راستای رضایت الهی و استفاده از آنها مطابق با دستورات خداوند از ارکان شکرگزاری به درگاه خداوند متعال هستند.
شکرگزاری موجب ازدیاد نعمتها خواهد شد
وی با اشاره به آیه هفت سوره ابراهیم که میفرماید: «وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِى لَشَدِيدٌ؛ و آنگاه كه پروردگارتان اعلام كرد كه اگر واقعا سپاسگزارى كنيد [نعمت] شما را افزون خواهم كرد و اگر ناسپاسى نماييد قطعا عذاب من سخت خواهد بود»، بیان کرد: در این راستا شکر نعمت و شکرگزاری به درگاه خداوند متعال موجب ازدیاد نعمتها خواهد شد.
ماموستا مجیدی افزود: شکرگزاری هم موجب می شود تا فرد مورد عنایت الهی قرار گرفته و هم با یادآوری این نعمتها تقصیرات و ناسپاسیهای خود را به یاد میآورد.
وی عنوان کرد: اگر تمام عبادتهای خود را در یک کفه ترازو و نعمتهای خداوند را در کفه دیگر قرار دهیم، پی می بریم که اعمال ما در مقابل عنایت های خداوند بسیار ناچیز است و شکرگزاری که فلسفه اصلی عبادت بوده، کوچکترین کار در مقابل نعمتهای الهی است.
هدف اصلی شکرگزاری؛ طغیان نکردن و منفعت طلب نبودن
کارشناس دینی اهل سنت کردستان افزود: شاید در اینجا سوال شود که اگر ما قادر به شکرگزاری واقعی نعمتهای خداوند یستیم چرابه ان امر شدهایم؟ جواب این است که در درجه اول شکرگزاری کمترین کاری است که میتوانیم انجام دهیم و در درجه دوم هدف از مامور شدن به شکرگزاری بندگی خداوند و طغیان نکردن و منفعت طلب نبودن است.
وی ادامه داد: نعمتهای خداوند از مایحتاج بشر فراوانتر است چه نعمتهای مادی و چه نعمتهای معنوی در این راستا در مواقع مشکلات اگر الطاف بیشماری الهی را به یاد بیاورد تحمل آن مشکل برایش راحتتر میشود.
مجیدی افزود: در عصر حاضر به دلیل تکنولوژی های روز ما شاهد فراوانی نعمت هستیم اما به علت ناشکری و اسراف سالانه هزاران تن غذا به زباله تبدیل میشود و در جای دیگر هزاران نفر از گرسنگی جان میدهند که اگر این عبادت یعنی شکرگزاری بر مردم زمان حاضر حاکم شود این فاجعه رخ نمیدهد.
وی در پایان یادآور شد: پیامبر می فرماید: «خداوند راضی است که وقتی چیزی را خوردید یا نوشیدید خدا را بعد از آن شکر کنید» و این بدین معناست که فرد مسلمان با این عمل به درست استفاده کردن نعمتها عادت کند.
شکر نعمت، نعمتت افزون کند کفر نعمت از کفت بیرون کند
انتهای پیام
