«سیمون بودنی» و ترجمه عهد جدید

به گزارش ایکنا به نقل از رایزنی فرهنگی ایران در بلاروس؛ در روستای بلاروسی لوسک که یان کیشکا اختیار آن را در دست داشت، کتاب بسیار مهمی برای تاریخ بلاروسی به وجود آمد و آن هم ترجمه عهد جدید به زبان بلاروسی بود. این ترجمه شامل پیش گفتار، تبصره ها و انتقادات نیز بود.

چرا این موضوع دارای اهمیت است؟

کمی پیش از این موضوع، شب بارتولومویوف اتفاق افتاد و کاتولیک ها پروتستان‌های فرانسوی را قلع و قمع کردند. در اسپانیا هر گونه تلاشی برای تفسیر کتاب مقدس به شیوه خود به صورت اتوماتیک به آتش ختم می شد. و اما در دوک نشینی لیتوانی کتابی منتشر می شود که در آن از حق هر کسی که کتاب مقدس خود را درک می کند، دفاع می شود. و این کتاب مقدس به زبانی ترجمه می شود که مردم بومی با آن زبان صحبت می کردند.

یادآور می شویم که گروه های کمیسیون کتاب مقدس کلیسای ارتدوکس بلاروس و بخش های ترجمه و متون مذهبی و اسناد رسمی کلیسای کاتولیک به خاطر ترجمه و چاپ کتاب عهد جدید به زبان بلاروسی شایسته دریافت جایزه ای با عنوان "به پاس احیای مذهبی" شدند.

اما چه کسی قبل از تلاشگران امروزی بوده است؟

شخصی که بلاروس ها فقط او را به صورت کاریکاتور می شناسند. عیسویون سر او را بر فراز دریاچه جهنمی به تصویر کشیده اند... او برای بلاروس ها به عنوان سیمون بودنی مشهور است. در دانشگاه پروتستان کنیگسبرسکی وی را با نام "ونیامین بودنی اهل لیتوانی" ثبت کرده اند. این فامیلی از کجا آمده است؟ به روایتی، از محل تولد او، یعنی از جایی به نام بودا. محققی به نام سمن پادوکشین می گوید که بودنی در روستای لوسک یا حواشی آن متولد شده است. سال تولد او تقریبا حدود سال 1530 تخمین زده شده است. یادداشت هایی درباره وارد شدن او به دانشگاه کراکوفسکی در کتاب ها وجود دارد.

فیلسوف و اقتصاددان

   این شخص جوان پس از کسب تحصیل، شروع به خدمت در دربار سرمایه داران می کند. امروزه بلاروس ها بودنی را اندیشمندی فارغ از دنیای مادی می دانند. اما پیشه او اقتصاددانی بود. و به موازات آن فیلسوف نیز بود و علاقمند به ایده های پروتستانتیزم. خیلی زود به عنوان واعظ معروف شد. خود نیکلای رادزیویل چورنی طرفدار پروتستانتیزم بود و به او توجه نشان داد و او را به نسویژ دعوت کرد. و در آنجا "کاتخیزیس" ("آموزه های مسیحیت")  به زبان بلاروسی قدیمی با فونتی که توسط فرانسیسک اسکارینا مورد استفاده قرار می گرفت، در سال 1562 به چاپ رسید.

20 سال در روستای لوسک

بودنی 20 سال در روستای لوسک هنر آزاد داشت. و کمتر کسی چنین شانسی می آورد. وی در سال 1574 ترجمه عهد جدید  و اثری مربوط به کتاب مقدس را به اتمام رساند. این کتاب شعری حماسی با مهر یان کیشکا داشت. خبر این اثر در تمام اروپای غربی پیچید. از آن پس، کارگزاران مذهبی برجسته در لوسک شروع به نوشتن کردند. برای مثال، در کتابخانه آکسفورد مجموعه مکاتبات بودنی با تاریخدانی انگلیسی به نام یوگان فوکس وجود دارد اما یک کارشناس الهیات به نام سیملر شدیدا عقاید ملحدانه این شهروند بلاروسی را مورد انتقاد قرار می داد.

مرگ در تنهایی

همانطور که می دانیم، علم و دانش افق نمی شناسد. بودنی ضمن داشتن گرایش به علم، به این موضوع وسواس داشت. سعی می کرد همه چیز را با عقل خود درک کند. به قوانین شرعی نیز شک می کرد و در نتیجه حتی همقطاران او نیز وی را ملحد خواندند.

سرانجام مجبور شد از لوسک برود و در ویشنوا درگذشت. شایعات وحشتناکی درباره مرگ وی پخش شد. دشمنان او می گفتند که این فیلسوف در سال های آخر زندگی عقل خود را از دست داده بوده است، از مسیحیت طرد شده بود و در رنج و عذاب خاموش شد. اما یک چیز که مشخص است این است که او را سلب درجه کردند و کتاب هایش را سوزاندند.

در حال حاضر مجسمه برنزی او (کتاب در دست) در شهر نسویژ قرار دارد و مجسمه دیگر وی در محوطه دانشگاه دولتی بلاروس بر روی یک صندلی با واسیلی تیاپینسکی برنزی نشسته و در حال بحث و گفتگوست، همانطور که در طول حیاتش بود.

انتهای پیام