در تاریخ و سرگذشت اقوام، از «آه مظلوم» و تأثیر فوری و آنی آن سخن فراوان رفته است، این آه و نفرین از سوی فرد ناتوانی که یار و یاوری ندارد ویرانگر و نابودکنندهتر است. امام علی(ع) می فرماید: «یا بُنَیَّ إِیَّاکَ وَ ظُلْمَ مَنْ لَا یَجِدُ عَلَیْکَ نَاصِراً إِلَّا اللَّهَ؛ بترس از ظلم کردن به کسیکه غیر خدا، یاوری ندارد». (الکافی،ج 2، ص 331 ) و نیز از امام سجاد(ع) نقل شده که فرمود: «پدرم در لحظات آخر عمر عزیزش و در آن شرایط سخت روز عاشورا، مرا در آغوش گرفت و فرمود: تو را به آنچه پدرم نزدیک وفاتش به من فرمود وصیت میکنم و آن این است که: «پسر عزیزم، از ظلم به کسی که یاوری جز خدا ندارد، بپرهیز».
