ذیالحجه و فضیلت روزهایش
گروه معارف ــ دهه اول ماه مبارک ذیالحجه دارای فضیلت و شرافت زیادی است و عبادت در این ایام اجر و پاداش عظیمی دارد.
دهه اول ماه مبارک ذیالحجه دارای فضیلت و شرافت زیادی است و عبادت در این ایام اجر و پاداش عظیمی دارد. یکی از اعمالی که تمام بزرگان و علما و فقهای جلیلالقدر، در ده شب اول این ماه اهتمام زیادی به آن داشتهاند؛ خواندن دو رکعت نماز در بین نمازهای مغرب و عشاء است که معروف به «نماز و واعدنا» است.
خواندن این نماز کمتر از ۵ دقیقه طول میکشد و به حسب احادیث و روایات صحیح و معتبر و متواتر کسی که آن را بجای آورد، در ثواب همه حاجیان شریک میشود، بدون این که از ثواب آنان چیزی کاسته شود.
مابین نماز مغرب و عشاء دو رکعت نماز بجا میآورد، در هر رکعت پس از حمد، سوره توحید و سپس آیه ۱۴۲ از سوره شریفه الأعراف خوانده میشود.
بر پایه راویتی که در کتاب اقبال الاعمال نقل شده، امام باقر(ع) به فرزندش امام صادق(ع) سفارش کرده که این نماز را در دهه اول ذیالحجه ترک نکند، و اگر همیشه آن را بخواند در ثواب اعمال حاجیان شریک خواهد بود، هرچند که به حج نرفته باشد.
ماه ذیالحجه، ماه راز و نیاز با خدا، ماه دعا، ماه رابطه و ماه خودسازی است و به قول بزرگان و عارفان میتوان گفت که میتوان این ماه راه صد ساله را یک ماهه طی کرد.
حجتالاسلام علی طاهری، کارشناس فرهنگی و آموزشی ستاد اقامه نماز خراسانجنوبی
انتهای پیام
