دختر چوپانی که مسئولیتپذیری را به رخ میکشد
با سفر به شهرستان خوسف، در یکی از روستاها با دخترکی آشنا شدیم که با تمام دختر هم سن و سالش تفاوت داشت، او با ذوق و علاقهای وافر به کار چوپانی مشغول بود و حسی مثالزدنی از مسئولیتپذیری را القا میکرد.
در میان هیاهوی روزهای پرمشغله زندگی دختران که هر دقیقهاش در فضای مجازی میگذرد، هنوز هم دخترانی هستند که سادگی را بر زندگی پرهیاهو و پر زرق و برق ترجیح میدهند.
زندگی با طعم هیاهو چیزی نیست که تمام هدف یک دختر از زندگی باشد. امروزه متاسفانه دختران این سرزمین آنقدر در هیاهوی فضای مجازی غرق شدهاند که وقتی برای فکر کردن به مسئولیت خانوادگی ندارند و این بی خیالی تمام آن چیزی است که جامعه را از مسیر اسلامی بودن خارج میکند. یکی از دلایل این حضور پررنگ در فضای مجازی شاید فخرفروشی باشد.
خداوند متعال در آیات یک و دو سوره مبارکه تکاثر میفرماید: «أَلْهَاکُمُ التَّکَاثُرُ﴿۱﴾ حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ﴿۲﴾؛ تفاخر به بیشترداشتن شما را غافل داشت (۱) تا کارتان [و پایتان] به گورستان رسید(2)»
همچنین در آیه ۳۴ سوره کهف در این باره آمده است: «وَکَانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقَالَ لِصَاحِبِهِ وَهُوَ یُحَاوِرُهُ أَنَا أَکْثَرُ مِنکَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا؛ و براى او میوه فراوان بود. پس به رفیقش در حالى که با او گفتوگو مىکرد، گفت مال من از تو بیشتر است و از حیث افراد از تو نیرومندترم».
همچنین خداوند در آیه ۳۶ سوره نساء میفرماید: «وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا؛ و خدا را بپرستيد و چيزى را با او شريك مگردانيد و به پدر و مادر احسان كنيد و در باره خويشاوندان و يتيمان و مستمندان و همسايه خويش و همسايه بيگانه و همنشين و در راهمانده و بردگان خود نيكى كنيد كه خدا كسى را كه متكبر و فخرفروش است دوست نمىدارد».
اما در میان تمام این فخرفروشیها هنوز هم انسانهایی هستند که در تمام سادگی روزگار میگذرانند. روزگاری که به دور از تمام این تجملگراییها بسیار خوشتر میگذرد.
با سفر به شهرستان خوسف، در یکی از روستاها با دخترکی آشنا شدیم که انگار با تمام دختر هم سن و سالش تفاوت داشت، او با ذوق و علاقهای وافر به کار چوپانی مشغول بود.
دخترکی که انگار از زرق و برقهای دنیای پیرامونش خبر نداشت و همین بی خبریش مقدمهای بر ساده زندگی کردنش بود.
فاطمه، دختری که خود را مسئول بخشی از زندگی خانوادهاش میدانست، تمام تلاشش را میکرد تا در کنار خانواده سهمی در رزق و روزی داشته باشد.
او با حس کودکانهاش، از دنیای کودکیاش گفت، از اینکه در کنار بازی با هم سن و سالانش به کار در کنار پدر نیز مشغول است و نکته جالبتر اینکه او به شدت محبتی را از پدرش در قلبش داشت؛ محبتی که اساس دین بوده و لازمه ارتباط والدین با فرزندان است.
این دختر با تمام کودکیاش حسی از محبت و احترام به پدرش را القا میکرد که میشد ساعتها در مورد آن سخن گفت، حسی که هیچگاه از بین نمیرود. این حس اکنون در میان بسیاری از دختران شهری گم شده است؛ دلیلش را نیز باید در خانواده جستجو کرد.
او بر خلاف هم سن و سالانش در فضای مجازی حضور ندارد، حتی تلفن همراه نیز ندارد، زندگی او به دور از پستهای اینستاگرامی، به دور هیاهوی زندگی مردن و در گوشهای دنج از یک روستا میگذرد.
او محبتهایی بی دریغ از پدر و مادرش دیده که اکنون با میل و رغبت و بدون زور به کمک به پدرش مشغول است، این محبتها چیزی نیست که بتوان با پول به دست آورد.
شاید حال و هوای این دختر تمام آن چیزی باشد که یک فرد از تمام زندگی میخواهد. حس مسئولیتپذیری در کنار ساده زندگی کردن؛ و مسئولیت پذیری شاید گمشده جهان امروز ما باشد.
حقوق کودکان و والدین آموزش داده نمیشود
فرامرز سنگری آبیز، کارشناس ارشد پژوهشگری علوم اجتماعی در خراسانجنوبی در گفتوگو با ایکنا از خراسانجنوبی اظهار کرد: ظاهر امر چنین به نظر میرسد فرهنگ و خانواده در کشور متولی مشخصی ندارد و نتوانستهایم به افراد آموزش دهیم که «دوستت دارمها» را بروز دهند، مادر خانواده هیچگاه به پدر خانواده نمیگوید دوستت دارم و محبت کردن کمتر در خانوادهها جای باز کرده، اما دعواها و جدلها در مقابل چشم کودکان و فرزندان همواره وجود دارد.
وی بیان کرد: باید به افراد یاد دهیم خشم و عواطف و احساسات خود را مدیریت کنند، اما هنوز حتی حقوق کودکان و والدین آموزش داده نمیشود که این حقوق باید در مدارس آموزش داده شود.
این جامعهشناس و مدرس دانشگاه بیان کرد: از سویی دیگر نتوانستهایم قانونی که از فرزندان در برابر خشونت خانگی دفاع میکند را به تصویب برسانیم.
به دختران خود توجه کنیم
سنگری آبیز ادامه داد: در جامعهای زندگی میکنیم که هنوز کارکردهای اورژانس اجتماعی تبیین نشده و حضور افراد در اورژانس اجتماعی به عنوان یک نقیصه قلمداد شده است.
وی با بیان اینکه از طرف دیگر هنوز به تغییرات اجتماعی که در جامعه در حال گذر است توجه نداریم، یادآور شد: باید بپذیریم دختران ما اکنون بلوغ زودرس دارند و باید به آنان بیشتر توجه شود.
انتهای پیام
