دولت اسلامی؛ سومین گام تمدنی انقلاب

به گزارش ایکنا از کردستان، حجت‌الاسلام حکمت حکیمی‌فر، مدیر مدرسه علمیه امام صادق(ع) بیجار، در یادداشتی به تحلیل و بررسی سومین گام تمدنی انقلاب اسلامی پرداخته است.

متن یادداشت به شرح زیر است:

«مسیری که رهبر معظم انقلاب برای امت اسلامی و بالاخص ملت ایران ترسیم کرده‌اند، در قالب مراحل پنج‌گانه تمدن اسلامی «انقلاب اسلامی»، «نظام اسلامی»، «دولت اسلامی»، «جامعه اسلامی» و «تمدن اسلامی» است؛ که سه مرحله از این سیر تمدنی که به تعبیری مراحل تحقق انقلاب اسلامی هستند، باقی مانده است و در حال حاضر در مرحله شکل‌گیری دولت اسلامی هستیم. در بحث از دولت در جمهوری اسلامی سخنان بسیار زیادی قابل طرح است؛ اما آنچه که اکنون ضرورت دارد و باید همه ارکان نظام در جهت آن تلاش کنند، مسأله تحقق دولت اسلامی در شکل و صورت دولت جوان حزب‌اللهی است.

البته باید توجه داشت که دولت به‌ معنای اعم، شامل قوای سه‌گانه و سایر دستگاه‌ها می‌شود و در معنای اخص، بر قوه مجریه دلالت دارد.

سلامت اعتقادی و اخلاقی‌

اولین شاخص... سلامت اعتقادی، سلامت اخلاقی، سلامت عملکردی... است. ما خوشبختانه برای اعتقاد درست و برای آنچه که باید آن‌را حق دانست، دچار ابهام و سردرگمی نیستیم؛ علاوه بر منابع اسلامی... ما مجموعه‌ رهنمودهای امام بزرگوار را داریم؛ ... این شد آن شاخص؛ به این باید اعتقاد داشته باشیم؛ بر طبق این باید عمل بکنیم؛ در موارد اشتباه، به این شاخص اصلی مراجعه بکنیم؛ ... اصول و ارزش‌های انقلاب هم همین‌ها است، مبانی ارزشی انقلاب هم در همین بیانات وجود دارد. این‌ها چیزهایی است که اگر به آن‌ها پابند باشیم و دلبسته‌ی به آن‌ها باشیم و برنامه را بر اساس این دلبستگی‌ها انجام بدهیم، به نظر می‌رسد که کارْ موفّق و خوش‌آینده خواهد بود و پیش خواهیم رفت.

یکی از چیزهایی که من بر روی آن تکیه می‌کنم در این زمینه‌ اعتقاد و نگاه قلبی و گرایش قلبی دارم، مسئله‌ اعتماد به خدای متعال است، اعتماد به وعده‌های الهی است؛ این از جمله‌ مطالبی است که بنده اصرار دارم ما روی این کوتاهی نکنیم.

وقتی خدای متعال صریحاً به ما وعده می‌دهد که «اِن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم»، «وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه»، وقتی خدای متعال با صراحت، با تأکید به ما وعده می‌دهد که اگر شما از دین او حمایت کردید، از راه خدا پیروی کردید و آن‌را نصرت کردید، خدا شما را نصرت خواهد داد، ما باید به این وعده اعتماد داشته باشیم، باید همین‌جور عمل بکنیم... «اِن تَنصُروا اللهَ ینصُرکُم» را دیگران اگر در قرآن فقط خوانده‌اند، ما در زندگی آن‌را تجربه کرده‌ایم.

بنابراین باید اعتماد به خدا داشته باشید، برای خدا کار کنید آقایان، هدفتان را هدف خدایی قرار بدهید، مطمئن باشید خدای متعال راه باز می‌کند... یعنی همه‌ این مسائل را می‌توان فرض کرد که با یک نگاه درست عالمانه‌ی بخردانه‌ای ـ که البته متّکی باشد به توسل به پروردگار و عنایت الهی و امید و اعتماد به خدای متعال - پیش برد و حل کرد و من اعتقادم این است.

به هر حال این یکی از شاخص‌ها است: اعتماد به خدا و انس با معنویات... با قرآن‌رابطه‌تان را قطع نکنید، حتماً هر روز مقداری قرآن بخوانید، با دعا و توسل رابطه‌تان را محکم کنید؛ این فشار کار را کم می‌کند، سختی‌های کار را برمی‌دارد، شما را با نشاط می‌کند، آماده‌ مواجهه‌ با موانع بزرگ می‌کند، یعنی سر حال می‌آورد روح انسان معتقد را؛ این خیلی امر مهمی است و نوافل و مانند این‌ها که دیگر حالا جای خود دارد.

مبارزه با فساد

شاخص بعدی که شاخص چهارم است، سلامت اقتصادی و مبارزه‌ی با فساد است... منصب حکومتی، جایگاه قدرت و منابع مالی است؛ وسوسه‌ها در اینجا انسان را راحت نمی‌گذارد... دائم باید نگاه کنیم، مراقبت بکنیم. واقعاً فساد مثل موریانه است؛ نگذارید که فساد و رشوه و پارتی بازی و اسراف و تجمل و خرج‌های زیادی و مانند این‌ها، در دستگاه‌تان نفوذ بکند.

واقعاً در دستگاه‌های اجرایی، اکثریت کارکنان، کارکنان زحمت‌کش و پاک و سالم‌اند؛ اما وقتی که یک مورد، دو مورد، 10 مورد انسان‌های ناپاک و ناسالم در یک دستگاهی حضور پیدا می‌کنند، مثل میکروب، مثل موریانه آن‌جا فعالیت می‌کنند، زحمات این مجموعه‌ی خدمتگذار و زحمت‌کش واقعاً ضایع می‌شود، و هم بدنام می‌شوند، هم زحماتشان از بین می‌رود؛ [فساد] محیط اطمینان را از بین می‌برد.

قانون‌گرایی‌

شاخص بعدی، مسئله‌ قانون‌گرایی است... قانون ریل است؛ از این ریل اگر چنان‌چه خارج شدیم، حتماً آسیب و صدمه است. گاهی قانون ناقص است، گاهی قانون معیوب است؛ اما همان قانون معیوب هم اگر چنان‌چه عمل نشود ـ که منتهی به بلبشو و هر که هر که خواهد شد ـ ضرر آن عمل نشدن، بیشتر از ضرر عمل کردن به قانون است. این‌را باید نهادینه کرد.

جزو رعایت قانون، رعایت اسناد بالادستی است که امروز خوشبختانه در کشور وجود دارد؛ مثل سیاست‌های کلی، سند چشم‌انداز، مصوبات شوراهای عالی از قبیل شورای عالی انقلاب فرهنگی، از قبیل شورای عالی مجازی؛ ... این مصوبات را باید معتبر بدانند و بر طبق این مصوبات باید عمل بشود. این قانون‌گرایی و قانون‌مداری اگر چنان‌چه جا افتاد، مسلماً خیلی از آسیب‌ها از بین خواهد رفت.