دانشیار دانشگاه علوم قرآنی تهران با بیان اینکه تعبیر قرآن از افراد سخنچین، هیزمکش و فتنه افروز است، گفت: سخنچین، هیزمکش و آتشافروز است و قرآن و حدیث ما را از این خصلت نهی کردهاند. 
به گزارش ایکنا، زهره اخوانمقدم، دانشیار دانشگاه علوم قرآنی تهران، در بخش دوازدهم مجموعه آموزشی مهندسی زندگی با تأکید بر اینکه باید نصیحتپذیری را در سبک زندگی خود وارد کنیم، گفت: براساس حدیثی از حضرت علی(ع) نصیحت هدیه است که باید آن را در جانمان نگه داریم و به آن عمل کنیم.
وی در بخش سیزدهم این مجموعه آموزشی گفت: سه نفر در کنار هم نشسته بودند و صحبت میکردند. یکی از آنها گفت که فلانی در مورد تو این مطلب را گفته است. نفر دوم گفت که واقعاً! چه چیزهای دیگری در مورد من گفته است؟ و این بحث ادامه پیدا کرد. نفر سوم به نفر اول گفت که لطفاً هیزمکش نباش.
او ناراحت شد و گفت: هیزمکش یعنی چه؟ پاسخ شنید که سخنچین هیزمکش و آتشافروز است. قرآن به ما میگوید: «وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ؛ واى بر هر بدگوى عيبجويى» (آیه 1، سوره همزه) برای چه حرف میبری و میآوری. در آیه 11 سوره مبارکه قلم نیز آمده است: «هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ؛ و آن کس که دائم عیبجویی و سخنچینی میکند». به حدی این صف بد است که در قرآن و حدیث درباره آن هشدار داده شده است.
در آیه چهارم سوره مسد نیز در مورد زن ابوجهل آمده است: «وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ؛ و زنش آن هيمه كش [آتش فروز]» منظور از این آیه این نیست که او هیزم بر دوش خود میکشید، بلکه همسر او حرفها را میشنید و بین آدمهای مختلف بیان و فتنهافروزی میکرد. خدا کند که هیچ کدام از ما هیزمکش نباشیم.
انتهای پیام