آغاز نهضت «آموزش زبان اشاره» در کردستان

به گزارش ایکنا از کردستان به نقل از روابط عمومی آموزش‌وپرورش استثنایی کردستان، خلیل رنجبر، رئیس آموزش‌و پرورش استثنایی کردستان اظهار کرد: این نهضت در راستای تسهیل در برقراری ارتباط اجتماعی معلمان، والدین و سایر افراد جامعه با دانش‌آموزان دارای آسیب شنوایی در بستر فضای مجازی آغاز و تا اواخر آذر ماه جاری ادامه دارد.

وی افزود: این نهضت درگروه اول برای 80 نفر از معلمان به مدت 80 ساعت، در گروه دوم برای 40 نفر از والدین به مدت 40 ساعت و در گروه سوم برای 30 نفر از رابطین نهادها و دستگاه‌ها به مدت 40 ساعت آغاز شده است.

رئیس آموزش‌و‌پرورش استثنایی استان کردستان بیان کرد: در برنامه‌های جاری سازمان استثنایی کشور سه بسته تحولی در نظر گرفته شده که شامل مدرسه انطباقی، مداخله به هنگام و بسته مشارکت و کاهش تداخل است که نهضت آموزش زبان اشاره مبتنی بر بسته تحولی مدرسه انطباقی یکی از برنامه‌های این بسته‌ها است.

وی عنوان کرد: این نهضت باهدف گسترش عدالت آموزشی، همسان سازی زبان اشاره، کمک به ارتباط وآموزش افراد دارای آسیب شنوایی، تأمین نیروهای متخصص و آموزش دیده، هماهنگی روش آموزش زبان با به کارگیری یک الگوی واحد، توجه به شأن و کرامت افراد ناشنوا و احیای زبان اشاره توسط خانم مرضیه کامیاب‌نژاد و ارکان خوش کلام مدرسان کشوری در حال برگزاری است.

رنجبر با بیان اینکه آسیب شنوایی پس از نیاز ویژه ذهنی و مشکلات جسمی - حرکتی در دانش‌آموزان بیشترین آمار معلولیت را به خود اختصاص داده است، بیان کرد: این اختلال آثار ظاهری چندان مشخصی ندارد و مبتلایان به آن در سازگاری‌های اجتماعی با چالش‌های فراوانی روبه‌رو می‌باشند.

وی با تأکید بر اینکه یکی از سخت‌ترین معلولیت‌ها ناشنوایی است، اعلام کرد: خانواده و جامعه با پذیرش واقع بینانه محدودیت فرد ناشنوا باید در راه پرورش استعدادها و توانایی‌های او یاری‌رسان باشند، چرا که شیوه رفتار با فرد دارای آسیب شنوایی در رشد عاطفی، سازگاری‌های اجتماعی و فراگیری مهارت‌های زبانی و تحصیلی او بسیار مهم و تعیین‌کننده است.

رئیس آموزش‌وپرورش استثنایی استان کردستان کاهش یادگیری مهارت‌های اجتماعی، افت مهارت‌های شغلی و تحصیلی و کناره‌گیری از اجتماع را از جمله مسائل و مشکلات عمده‌ای عنوان کرد که فرد دارای آسیب شنوایی علاوه بر ناراحتی‌های روانی، خلقی و تحمیل هزینه‌های بالای توانبخشی با آن مواجهه می‌شود.

رنجبر در پایان با بیان اینکه جامعه نسبت به ناشنوایان و نوع معلولیت آنها شناخت کمی دارد، یادآور شد: ارزیابی و شناسایی عوامل خطر بروز کم شنوایی و تلاش در جهت کاستن علل مولد آن‌ها نقش به سزایی در جلوگیری از روند رو به افزایش موارد جدید کم شنوایی دارد.