به گزارش ایکنا از خوزستان و به نقل از الف دزفول، کتاب «ناجی» نوشته علی موجودی درباره زندگی و شهادت شهید محمدحسین ناجی دزفولی بهتازگی توسط انتشارات سوره مهر منتشر و راهی بازار نشر شده است.
«ناجی» روایت آغاز تا پرواز طلبه و پاسدار شهید محمدحسین ناجی دزفولی است که حاصل جستجو و تکاپوی گروه روایتگران شهدای شهرستان دزفول برای گردآوری و ثبت و ضبط خاطرات به یادمانده از شهید ناجی دزفولی است و در قالب ۱۴ پرده و ۴۸۰ صفحه منتشر شده است.
علی موجودی درباره شکلگیری این اثر نوشته است:
بررسی سبک زندگی شهدا و مرور صفحه به صفحه طی طریق کردن هر شهید، میتواند عین مرور سبک زندگی اسلامی باشد، نکتهای که رهبر معظم انقلاب اسلامی بر آن تأکید فراوان دارند.
یکی از نیازهای نسل امروز مطالعه این نوع سبک زندگی است. لکن باید لحظهبهلحظه این تصاویر را به گونهای مطرح کرد که چهره واقعی شهید، قابلتصور باشد و البته باورپذیر و بدون هیچگونه اغراق. معرفی شهدا باید با قلمی بیان شود که از شهید یک شخصیت دستنیافتنی و فرشته سیرت را تصویر نکند، بلکه تصاویری کاملاً حقیقی و واقعی را به نمایش بگذارد.
شهدا میتوانند بهترین و نزدیکترین الگو برای نسل جوان باشند تا جوانان، بدانند و ببینند که آدمهایی هم سن و سال خودشان با استفاده از ویژگی «اطاعت پروردگار» توانستهاند به چه درجاتی برسند و رسیدن به چنین درجاتی دور از دسترس نیست و نمونه عملی رسیدن به این درجات، جوانانی از دهههای شصت و هفتاد هستند که با الگوگیری از سبک زندگی شهدا، توانستند از معبر تنگ شهادت عبور کنند و این روزها تابوتهای سه رنگشان بهعنوان شهدای مدافع حرم بر شانههای شهرهای ایران تشییع میشود.
بگذارید اندکی از دزفول هم برایتان بگویم. شهری که به دلیل مقاومت مثال زدنی مردمش در سالهای حماسه و ایثار، «پایتخت مقاومت ایران» لقب گرفت. شهری که با وجود بارش ۱۷۶ موشک ۶، ۹ و ۱۲ متری ، ۲۵۰۰ گلولهی توپ و ۳۰۰ راکت دشمن، «زندگی» در آن جریان داشت و با اینکه بیش از ۱۹۰۰۰ واحد مسکونی و اداریاش تخریب شد و ۲۶۰۰ شهید تقدیم اسلام و انقلاب کرد، مردمش حتی یک روز هم شهر را ترک نکردند و این مهم در تاریخ مقاومت این دیار ثبت و ضبط است و تا ابد الگوی جهانیان شد.
مردمی که در دو جبهه میجنگیدند. یکی در خط مقدم و یکی زیر موشکباران مزدوران بعثی که گاهی مردم در یک روز، بیش از دهها پیکر پارهپاره را روی شانههایشان به سمت گلزارهای شهدای شهر می بردند تا بدهند دست خاک و برگردند و باز زندگی از سر گیرند.
در این دیار مقاوم و شهیدپرور و در بستر خانوادههایی ولایت مدار، انقلابی و عاشق اهلبیت(ع)، جوانانی پرورش یافتند که از هر دیدگاه و چشماندازی مظهر پاکی و نجابت بودند و سبک زیستنشان نمونهای عملی از آموزههای اهلبیت (ع) را به نمایش میگذاشت و همین زیستن بر اساس الگوهای دینی و اسلامی بود که بهترین نوع مرگ، یعنی شهادت را برایشان رقم زد.
انتهای پیام