
به گزارش ایکنا از خوزستان، حجتالاسلام سیدمحمدرضا شفیعی در جلسه تفسیر قرآن که روز گذشته خردادماه در مسجد آیتالله شفیعی اهواز برگزار شد با اشاره به دو سوره نصر و آیات ابتدایی سوره فتح، گفت:ددر سال ششم هجری در پی جلوگیری مشرکین از رفت و آمد مسلمانان به مکه، بین مسلمانان و مشرکان قرارداد صلحی به نام حدیبیه بسته شد که به موجب آن دو طرف باید از مزاحمت یکدیگر و پیروان و متحدان هم پرهیز و پس از ده سال پایبندی، مسلمین اجازه رفت و آمد به مکه را پیدا میکردند. آیات ابتدایی سوره فتح در شأن این اتفاق نازل شده است.
وی ادامه داد: پس از دو سال مشرکین مکه تخلف کرده و از تعهد خارج شدند. به همین سبب پیامبر(ص) هم از قرارداد صلح خارج و به سبب حضور خانوادههای مسلمین مهاجر در مکه به طور پنهانی نقشه فتح مکه را چیدند و به سمت مکه لشکرکشی کردند. ابوسفیان که دیر از حمله مسلمانان با خبر شده بود، مسلمان شد و مکه فتح شد و در نهایت پیامبر(ص) همه مردم مکه را به جز شش نفر مورد عفو قرار دادند؛ سوره نصر در شأن این پیروزی نازل شده است.
شفیعی با اشاره به تأکید خداوند در سوره نصر بر لزوم تسبیح خدا و فراموش نکردن اراده خدا بعد از پیروزیها بیان کرد: آزادی خرمشهر در شرایط ریاست جمهوری بنی صدر، وجود انواع تحریمهای مالی و نظامی، مقابله همه کشورها با ایران و نوپا بودن انقلاب اسلامی واقعا پیروزی بزرگی بود به طوری که تمام کشورهای دنیا انگشت به دهان ماندند. اما امام راحل با تأسی به قرآن به درستی غرور و تصوراتی مانند تصورات مسلمانان صدر اسلام پس از فتح مکه که ممکن بود در ذهن بعضیها ایجاد شده باشد را دفع کردند و فرمودند خرمشهر را خدا آزاد کرد.
وی آزادسازی خرمشهر را حاوی سه درس مهم برای انقلاب دانست و گفت: اولین درس، استفاده از توان داخلی است. آزادسازی خرمشهر نشان داد حتی در سختترین شرایط هم میتوان از باتلاق مشکلات به وسیله توان داخلی بیرون آمد. دومین درس توجه به معنویت و فراموش نکردن آن بعد از پیروزیهای مادی است. سومین آن، مهمتر بودن میدان از دیپلماسی است. دنیا تا قبل از آزادی خرمشهر که از ما فتوحات چندانی ندیده بود ما را به حساب نمیآورد اما بعد از قدرتنمایی آزادی خرمشهر دنیا به یک چشم دیگر به ما نگاه کرد و حتی با پیشنهاد صلح آمد.
شفیعی با توصیه به درسآموزی از تجربههای مهم دفاع مقدس و مقابله با تحلیلهای غلط از آن، در پاسخ به شبههای پرتکرار گفت: بعضیها میگویند چرا ایران بعد از آزادی خرمشهر که در دنیا قدرتنمایی کرد، صلح نکرد و نتیجه میگیرند که ایران جنگ طلب است. در پاسخ به این شبهه باید عرض شود تحلیلها باید با در نظر گرفتن شرایط و وضع موجود آن زمان انجام شوند. آزادی خرمشهر در آن مقطع تازه موفقیت ابتدایی بود. هنوز هزاران کیلومتر از خاک ایران در غرب در تصرف دشمن بود. در چنین شرایطی اصلا صلح معنی نداشت. ما صلح طلب بودیم اما بعد از خارج شدن دشمن از کشور.
انتهای پیام