نوجوانی که آرزوی شهادت داشت
شهید عصمتالله دولتشاهی در نوجوانی آرزوی شهادت داشت و دلش میخواست به جبهه برود ولی به خاطر مشکلات اقتصادی خانواده ترجیح داد بماند به پدر و مادرش خدمت کند و سرانجام در بمباران هوایی خرمآباد بر اثر ریزش آوار و خفگی به مقام شهادت نائل شد و به آرزوی خود رسید.
به گزارش ایکنا از لرستان، شهید عصمتالله دولتشاهی از شهدای کارگر لرستان در یکم اسفندماه سال 1352 در شهرستان الشتر به دنیا آمد، پدرش علیپناه و مادرش شهربانو نام داشت.
عصمتالله خواندن و نوشتن نمیدانست، کارگر قنادی بود و 23 دیماه سال 1365 در بمباران هوایی خرمآباد بر اثر ریزش آوار و خفگی به شهادت رسید و پیکر مطهر او را در بهشت رضای شهر خرمآباد به خاک سپردند و برادر وی نیز به شهادت رسیده است.
برادر شهید عصمتالله دولتشاهی در بیان خاطراتی از شهید، گفت: دشمن بعثی عراق، با بمباران کردن شهرهای ایران به هیچ کس چه بزرگ و چه کوچک رحم نکرد، او میخواست اسلام را از ریشه ناامید کند؛ ولی نمیدانست با این کارها فقط ظلمش به همه اثبات میشود.
عصمتالله بهدلیل مشکلات خاص، نتوانست درس بخواند، از همان کودکی به کار کردن مشغول شد، بیشتر اوقات نزد پدر میرفت و به او در کارهای کشاورزی کمک میکرد، بعضی روزها نیز کارگری میکرد، با اینکه نوجوان بود ولی آرزوی شهادت داشت و دوست داشت به جبهه برود؛ ولی نتوانست، چراکه در خانواده مشکلات اقتصادی پُررنگ بود، بنابراین ماند و به خانواده خدمت کرد.
شهید هر کاری از دستش برمیآمد انجام میداد تا محتاج دیگران نشوند؛ در قنادی کارگری میکرد؛ او توانست کمک خرج خانواده باشد، پدر و مادرمان به او افتخار میکردند، کسی نبود که فقط به فکر خودش باشد، انسان تلاشگر و پُرتوانی بود و با زور بازوی خود کار میکرد و از نظر ایمان چیزی کم نداشت. به پدر و مادرمان احترام میگذاشت؛ حتی جلوی آنها پا دراز نمیکرد و با حرفهایشان مخالفتی نداشت و پدر و مادرمان همواره از او راضی بودند.
بیشتر بخوانید:
شهید ماشاءالله دریکوند چهارم فروردینماه سال 1344 در روستای شوراب از توابع شهرستان خرمآباد دیده به جهان گشود، پدرش حسین و مادرش انتیکه نام داشت، ماشاءالله تا دوم ابتدایی درس خواند، کشاورز بود و بهعنوان بسیجی در جبهه حضور یافت.
هشتم آبانماه سال 1360 در ارتفاعات بازیدراز بر اثر اصابت ترکش نیروهای عراقی، به سر و چشمش، شهید شد و پیکر مطهر او را در زادگاهش شهر خرمآباد به خاک سپردند.
برادر شهید ماشاءالله دریکوند در بیان خاطرهای از شهید، گفت: پاییز سال 1360 بود. به جبهههای حق علیه باطل اعزام شد، به من گفت: مواظب خانواده باشید؛ دو ماه بعد از این ماجرا، یک روز عصر یک دستگاه پیکان سواری مربوط به برادران سپاه، به در خانه ما مراجعه کرد. یکی از برادران پایین آمد و گفت: ماشاءالله از ناحیه پا مجروح شده و در بیمارستان است، من و مادرم با حالت گریه و زاری، روانه بیمارستان شدیم، چند ساعت بعد، آشنایان و اقوام به جمع ما پیوستند و معلوم شد که او شهید شده است.
شهید تقی دولتشاهی سوم مردادماه سال 1342 در روستای هنام از توابع شهرستان الشتر به دنیا آمد، پدرش علیپناه و مادرش شهربانو نام داشت، تقی، خواندن و نوشتن نمیدانست، کارگر بود و سال 1361 ازدواج کرد. صاحب دو پسر و دو دختر شد.
23 دیماه سال 1365 در بمباران هوایی شهر خرمآباد بر اثر ریزش آوار، به شهادت رسید، مزار او در بهشت رضای همان شهرستان واقع است، برادرش عصمتالله، پسرش حشمتالله و دخترش منصوره نیز به شهادت رسیدهاند.
شهید مراد خیریان دوم مردادماه سال 1332 در شهرستان دلفان به دنیا آمد، پدرش نورخدا و مادرش آغاسلطان نام داشت، تا پایان دوره ابتدایی درس خواند، کشاورز بود و سال 1354 ازدواج کرد و صاحب سه پسر و یک دختر شد.
بهعنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و شانزدهم آذرماه سال 1363، به سمت آرپیچی زن در زبیدات عراق بر اثر سانحه رانندگی و ضربه مغزی به شهادت رسید، مزارش در بهشت رضای شهر خرمآباد واقع است.
شهید یوسفعلی بگری یکم شهریورماه سال 1321 در روستای تپه دادکاکاشرف از توابع شهرستان خرمآباد به دنیا آمد، پدرش علیعسگر، کشاورز بود و مادرش زرافشان نام داشت.
یوسفعلی خواندن و نوشتن نمیدانست، کارگر بود و سال 1344 ازدواج کرد، صاحب یک پسر و چهار دختر شد، از سوی بسیج در جبهه حضور یافت و دوازدهم آذرماه سال 1360 در بستان بر اثر اصابت ترکش، به شهادت رسید و پیکر مطهرش را در زادگاهش به خاک سپردند.
شهید طاهر بارانی دوم فروردینماه سال 1325 در روستای بانهزرده از توابع شهرستان خرمآباد به دنیا آمد، پدرش محمدحسین، دامدار بود و مادرش ماهسلطان نام داشت، طاهر خواندن و نوشتن نمیدانست، کارگر کارخانه بود و سال 1345 ازدواج کرد، صاحب سه پسر و دو دختر شد.
23 بهمنماه سال 1357 در خرمآباد هنگام شرکت در تظاهرات، بر اثر اصابت گلوله عوامل رژیم شاهنشاهی به سینهاش، شهید شد، پیکر او را در آرامستان خضر همان شهرستان به خاک سپردند.
شهید، فردی خوشاخلاق و دارای اخلاق حسنه بود، در همه کارها به مردم، مخصوصاً روستائیان منطقه خود کمک مینمود، بسیار متواضع و فروتن بود، اغلب به سرکشی اقوام و فامیل میرفت و صله ارحام را به جا میآورد.
انتهای پیام
