فرشتگانی که از جان خود گذشتند

شهید «حبیب ذاکریان» دومین شهید مدافع سلامت استان سمنان و اولین شهید مدافع سلامت شهرستان شاهرود در بیمارستان امام حسین(ع) از بندگان خاصی بود که خداوند شهادت را رزق ایشان کرد. پزشک متعهدی که برای محافظت از حریم سلامت هموطنان خود، در خط مقدم مبارزه با ویروس کرونا تا پای جان ایستاد و 30 مهر 99 با ایثارگری و فداکاری و خدمت به هم نوعان خود جان خویش را طبق اخلاص گذاشته و به شهادت رسید.

ایکنای سمنان گفت‌وگویی با بهاره ذبیح‌اللهی، همسر شهید ذاکریان داشته است که در ادامه می‌خوانید:

ایکنا ـ از شهید دکتر «حبیب ذاکریان» بگویید.

حبیب، فرزند شهید سیلمان ذاکریان از شهدای ارتشی دفاع مقدس که هفتم مهرماه ۱۳۶۲ در منطقه سرپل ذهاب در غرب کشور به شهادت رسید و همچنین خواهرزاده سردار شهید مهدی نصیرایی بود.

در سال 1348 در شهرستان بابل به دنیا آمد تنها فرزند پسر خانواده بود که در 13 سالگی پدر خود را از دست داد و با سختی، تلاش و کوشش ادامه تحصیل داد. در آغاز زندگی در بابل زندگی می‌کردیم و به دلیل اینکه شهید ذاکریان در دانشگاه شهید بهشتی تهران دانشجو شد، مدتی تهران بودیم و مجدداً برای گذراندن طرح به بابل بازگشتیم. پس از گرفتن تخصص برای گذراندن طرح تخصص همسرم از آذر ماه ۱۳۷۸ در این شهرستان ساکن هستیم. شهید حبیب ذاکریان متخصص رادیولوژی و سونوگرافی بود.

این همسر شهید مدافع سلامت درخصوص نحوه آشنایی و ازدواجشان گفت: با هم نسبت خانوادگی دوری داشتیم که این امر موجب آشنایی و علاقه ما شد و پس از گذشت چند سال که به شناخت رسیدیم در نهایت تصمیم به ادامه راه با هم گرفتیم و این طور شد که از سال ۷۴ با هم ازدواج کردیم که حاصل این ازدواج یک فرزند پسر است که هم‌اکنون بیست و پنج سال دارد. همسرم انسانی مصمم، پرتلاش، با گذشت و بسیار مهربان بود. متعهد و کمال‌گرا بود و از خدمت به هم‌نوع خود دریغ نکرد و بسیار وظیفه‌شناس، دلسوز و مهربان بود.

رئیس بخش سی‌تی‌ اسکن بیمارستان امام حسین(ع) شاهرود بود و از همان ابتدا که ویروس کرونا در کشور شناخته شد و هم‌وطنان ما را درگیر خود کرد مشغول به خدمت بود. با توجه به اینکه در آبان 99 به مقام بازنشستگی نائل می‌شد و می‌توانست از مرخصی‌های خود استفاده کند اما با تعهد، مسئولیت و سعه صدر با جانفشانی در راه خدمت به همنوعان خود کوتاهی نکرد و در 30 مهر 99 پس از 24 روز بیماری به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

ایکنا ـ واکنش شهید زمانی که متوجه شد به کرونا مبتلا شده چه بود؟

روحیه بسیار خوبی داشت و زمانی که متوجه بیماری خود شد صبورانه و خیلی آرام گفت دو هفته بیشتر طول نمی‌کشد و خوب می‌شوم خون ما که از دیگران رنگین‌تر نیست باورپذیری، یقین و کمال‌گرایی مهمترین خصوصیت ایشان بود حتی زمانی که به وی پیشنهاد دادم که امکانات تهران بهتر است موافقت نکرد و معتقد بود همین خدمات به مردم ارائه می‌شود. روحیه بالا، پذیرش و سعه‌صدر بالای شهید زبانزد همکاران، دوستان و آشنایان بود و در برابر بیماری، کمبودها و حاشیه‌ها بسیار صبور و مقاوم بود.

ایکنا ـ فرزندتان چگونه فقدان پدر را تحمل می‌کنند؟

پسرم مانند پدرش بسیار صبور و آرام است، اما هنور نتوانسته غم دوری از پدر را باور کند و می‌گوید من بهتریم دوستم را از دست دادم.

ایکنا ـ به نظر شما ایثار کادر درمانی تا چه اندازه یادآور ایثار رزمندگان در دوران دفاع مقدس است؟

پزشکان و کادر درمان ما چون پدرانشان در دوران دفاع مقدس، در جنگی نابرابر همچنان در حال خدمت به بیمارانشان هستند، با تمام خستگی‌ها‌، با دستانی خالی با یک دشمن ناشناخته، سعی در نجات جان همنوعانشان دارند. آنها فرشتگان سفیدپوش بی‌بالی هستند که از جان خود که با ارزش‌ترین دارایی هر انسانی است گذشتند تا هموطنانشان زنده بمانند. آنها بزرگ‌ترین مردان و زنان و با شهامت‌ترین انسان‌ها هستند.

کادر درمانی قشری هستند که مورد کم‌لطفی قرار گرفتند قبل از بیماری کرونا قضاوت می‌شدند با درآمدهای بالا، اما در زمان بیماری کرونا با توجه به جانفشانی و فداکاریهای این قشر قضاوتها کمتر شد زیرا اگر ایثار و از خودگذشتگی پرستاران، تکنسین‌ها و پزشکان و ... نبود وضعیت خیلی بدتر از این می‌شد این دوران مانند دوران جنگ و دفاع مقدس است فقط مدل آن فرق می‌کند اختیار و انتخاب که هر جا انتخاب آگاهانه باشد اجبار نیست.

این همسر شهید مدافع سلامت در پایان با اشاره به اینکه بعد از 4 ماه بعد از شهادت دکتر واکسیناسیون آغاز شد خطاب به مسئولین گفت: از تمام مسئولین می‌خواهم از حداکثر تلاشی که می‌توانند در جهت کمک به مردم عزیز کشورمان در برابر این ویروس منحوس داشته باشند دریغ نکنند، از آنها خواهش می‌کنم در کنار مردم، پزشکان‌ و کادر درمان باشند. زیرا همه این افراد، عزیزان و سرمایه‌های این مملکت هستند.