شکر؛ اظهار تقدیر و تجلیل در قبال نعمت

حجت‌الاسلام رهبر محمدی، رئیس اداره تبلیغات اسلامی روانسر در گفت‌وگو با ایکنا از کرمانشاه با اشاره به آیه ۱۱۴ سوره نحل «وَاشْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ؛ و نعمت خداوند را شکر گزارید»، اظهار کرد: شکر اظهار تقدیر و تجلیل در قبال نعمتی است که از منبعی به انسان رسیده باشد، خواه آن نعمت ظاهری باشد یا باطنی و در مقابل آن کفران است یعنی پوشاندن نعمت و تقدیر نکردن و بزرگ نداشتن در قبال اِنعام مُنعِم و این اظهار تقدیر اعم از آن است که با زبان باشد یا با عمل و جوارح.

وی افزود: شکرگزاری از مسائل کلیدی است که همواره علمای اخلاق در کتب اخلاقی در این خصوص بحث کرده‌اند و شکر جزء فضائل اخلاقی است چرا که خداوند نعمت‌هایی به ما بخشیده و نیازی به شکر ما ندارد و اگر دستور به شکرگزاری داده شده علتش آن است که آثار شکرگزاری از نعمات به خودمان باز خواهد گشت و آثار و برکات آن در زندگی مادی و معنویمان آشکار می‌شود.

حجت‌الاسلام محمدی با اشاره به اینکه انسان از شکر نعمت‌های الهی عاجز است، گفت: انسان حتی از شکر یکی از نعمت‌های الهی عاجز است، اما چون امر به شکرگزاری شده و از کفران نعمت نیز نهی شده است باید به این وظیفه بندگی خود یعنی (شکرگزاری) عمل کند.

رئیس اداره تبلیغات اسلامی روانسر تصریح کرد: خداوند نعمت‌های بسیار گسترده‌ای به انسان عطا کرده، اما غفلت و فراموشی آفت بزرگی است که انسان را دچار خود کرده که در مقابل یادآوری نعمت‌ها بسیار مؤثر است و نتیجه یادآوری نعمت‌ها رستگاری است که زمینه نیل به سعادت را فراهم می‌کند.

وی بیان کرد: یکی از ویژگی‌های انسان‌های صالح (شکرگزاری) است و از نگاه آموزه‌های دین و ارزش‌های انسانی اگر کسی خدمتی به شما کرد نباید آن از یاد برود و این خدمت باید روزی جبران شود حال ممکن است توان او از سپاسگزاری در برابر آن خدمت کم باشد در این صورت حداقل باید با زبانش تشکر کند و این امر یعنی شکر در قبال نعمت‌های بی‌منت خداوند در قالب شکر عملی و یا لسانی.

حجت‌الاسلام محمدی به آثار و پیامد‌های شکر نیز اشاره کرد و افزود: آثار شکر حداقل دو پیامد را معرفی می‌کند و شامل نعمت و دفع بلا است و براساس قرآن شکر ظرفیت دریافت نعمت را در انسان زیاد و او را آماده دریافت نعمت‌های بزرگتری خواهد کرد.

وی در پایان با اشاره به اینکه شکر چه کم و چه زیاد دارای ارزش فراوانی است، گفت: براساس آموزه‌های قرآن و اهل‌بیت(ع) هدف اصلی زندگی عبودیت و شاکر بودن است براین اساس انسان باید شاکر خداوند باشد و این امر در زندگی‌اش نمود و عینیت داشته باشد.