دیدار جهادگران جهاد دانشگاهی اردبیل با خانواده شهید جهانجو

به گزارش ایکنا از اردبیل، مهران اوچی‌اردبیلی، رئیس جهاد دانشگاهی استان اردبیل، ۱۷ بهمن‌ماه، در دیدار با  مادر شهید والامقام جهانجو به خاطر تربیت فرزندان موفق در جامعه اظهار کرد: باید سپاسگزاری خود را از فداکاری شهیدانی چون شهید جهانجو و خانواده‌های معظم آنان، در عمل و تلاش جهت سربلند کردن کشور نشان دهیم و میراث‌دار واقعی و صادق راه آنان باشیم.

اوچی‌اردبیلی با بیان اینکه سطر به سطر زندگی‌نامه شهیدان برای ما در زندگی درس بزرگ و همنشینی با خانواده‌های آنان بسیار ارزشمند است، تصریح کرد: جهاد دانشگاهی به عنوان یک نهاد علمی، فرهنگی و انقلابی، رسالت عظیمی برای زنده نگه داشتن یاد و نام شهدا و معرفی آرمان‌های این بزرگواران دارد.

رئیس جهاددانشگاهی اردبیل با اشاره به اینکه جهاد دانشگاهی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و برای حفظ و صیانت از آرمان‌های آن ایجاد شده است، یادآور شد: اولین مأموریت این نهاد انقلابی فعالیت در حوزه فرهنگی بود اما بعدا با تأکید مقام معظم رهبری وارد حوزه‌های آموزشی، علمی و پژوهشی شد.

اوچی‌اردبیلی اظهار کرد: این نهاد در تلاش است تا کشور را به سمت پیشرفت و توسعه سوق دهد تا آرمان‌های امام و اهداف شهدا برای پایداری نظام جمهوری اسلامی ایران محقق گردد.

وی با اشاره به اینکه نائل آمدن به مقام شهادت، لیاقت می‌خواهد تصریح کرد: در حال حاضر و با توجه به وضعیت فعلی کشور باید بیشتر در راه و آرمان شهدا و ارزش‌های دوران دفاع مقدس تامل کنیم و با درس‌گیری از آن، کشور را به ساحل امن هدایت نماییم.

رئیس جهاددانشگاهی استان اردبیل با اشاره به اینکه امنیت کشور مدیون فداکاری و ایثارگری‌ شهداست و باید تا آخرین لحظه از ارزش‌ها انقلاب پاسداری کنیم، ادامه داد: وجود خانواده‌های شهدا در جامعه مایه دلگرمی است و مسئولان را برای خدمت‌‌رسانی در جهت تحقق اهداف کشور مصمم‌تر می‌کند.

در این دیدار مادر شهید در مورد شهید جهانجو اظهار کرد: از زمانی که انقلاب شروع شده بود او هم فعالیتهای ضد رژیم شاهی را شروع کرده بود و در شهر با دوستان خود تظاهرات می‌کرد.

مصلحت ظفری گفت: ما در روستا زندگی می‌کردیم و نورالدین در شهر هم فعالیت انقلابی انجام می‌داد و هم درس می‌خواند، وقتی به روستا می‌آمد مثل مهمان بود.

وی خاطر نشان کرد: او یک هدف داشت و آن درس خواندن بود و در شهر دنبال تفریح و سرگرمی نبود و از صبح تا شب درس می‌خواند و به دوستان خود نیز در درسها کمک می‌کرد.

وی ادامه داد: نورالدین دوستان خود را دعوت می‌کرد و به آنها درس یاد می‌داد. پدرش به او می‌گفت: «من نگرانم تو خودت از درس و مشق عقب بمانی». در جواب می‌گفت: «نترس پدر من هم خودم درس می‌خوانم و هم به آنها درس یاد می‌دهم».