حجتالاسلام محسن شیدایی، معاون آموزش و پژوهش حوزه علمیه خراسانجنوبی در گفتوگو با ایکنا از خراسانجنوبی با تبریک فرارسیدن ولادت امام حسین(ع) اظهار کرد: ائمه اطهار(ع) در هر عصری به نسبت شرایط و زندگی آن عصر به اتمام اقداماتی دست زدند تا جامعه را از انحرافات نجات دهند؛ زندگی امام حسین(ع) نیز مملو از این تصمیمات بود.
وی با بیان اینکه در زمان این امام همام در جامعه نمازها برپا بود و حتی مردم روزه میگرفتند و این امر خواص را آرام کرده بود، افزود: اما با این حال در این زمان امام حسین(ع) احساس خطری کرده و احساس مسئولیت کردند که اسلام در خطر است، چراکه وقتی حکام فاسد بوده و بهصورت هدفمند بهدنبال ریشهکنی اسلام باشند جایی برای سکوت نیست حتی اگر مردم را با ظواهر دلخوش کرده باشند.
این کارشناس مذهبی با بیان اينکه رکن مهم زندگی این امام مسئوليتپذیری و مسئولیتشناسی در تمام شرایط بود، بیان کرد: ایشان بیعت با یزید را به معنای خداحافظی با اسلام دانسته و این امر را دور از رسم اهل بیت(ع) معرفی میکنند؛ امام حسین(ع) به دلیل اینکه مسئولیت امام امت بودن را عهدهدار بودند سعی داشتند مسئولیتپذیری را گسترش دهند؛ لذا بهدنبال تبیین رفته و برای مردم مسئولیتی که بر دوش دارند را بیان میکردند.
شیدایی با بیان اینکه ایشان معتقد بودند اگر مردم مسئولیتپذیر و مسئولیتشناس باشند هیچ حاکم فاسدی نخواهد توانست روی آنان اثر بگذارد تا بعدها واقعه عاشورا را تحریف کنند، افزود: امام حسین(ع) در هر برههای از زمان سخنرانی و تبیین داشته و هر سخنرانی و تبیین مسئولیت پیام مهمی داشت و بزرگترین پیام این بود که شما اگر بزرگترین سرمایههای بشری و معنوی را در اختیار داشته باشید باز هم نیاز به تبیین دارید.
وی با بيان اينکه تابان شدن حق و نمایان شدن آن نیاز به تبیین دارد و این امر در تمام سخنرانیهای امام حسین(ع) پیش از واقعه عاشورا و یا حتی در زمان حضور در کربلا دیده میشود، یادآور شد: علما و مسئولان و هر فردی که دانش و آگاهی بیشتری دارد نباید تبیینگری که در واقع شاخصه اصلی مسئولیت پذیری است را از یاد ببرد که در این زمینه لازم است سخنان این امام را در شرایط مختلف خوانده و نوع سخنرانیها را تحلیل کنیم که خواندن کتابهای مختلفی از جمله کتاب سخنان حسین بن علی(ع) در این زمینه بسیار اثرگذار خواهد بود.
شیدایی یادآور شد: در واقع زندگی امام سوم شیعیان به ما میآموزد که تنها شناختن مسئولیت کافی نیست؛ بلکه باید به دنبال تبیین آنچه بیش از دیگران درک کردیم باشیم که این امر باید مورد توجه عالمان زمان باشد.
انتهای پیام