علمدار خیبر + فیلم

محمد ابراهیم همت در ۱۲ فروردین ۱۳۳۴ خورشیدی در شهرضا دیده به جهان گشود، او تا مقطع دیپلم را در زادگاهش گذراند. این رزمنده بلندآوازه در ۱۳۵۲ خورشیدی وارد دانشسرای تربیت معلم اصفهان شد و مدرک فوق دیپلم خود را در ۱۳۵۴ خورشیدی اخذ کرد، بعد از گرفتن مدرک فوق دیپلم وارد خدمت سربازی شد و پس از آن به شهرضا برگشت و در مدارس راهنمایی آن شهر به تدریس تاریخ پرداخت در آنجا به تشویق و ترغیب دانش آموزان به مطالعه و کسب بینش و آگاهی پرداخت و همین امور سبب شد که چندین نوبت از طرف ساواک به او اخطار داده شود اما او از تربیت شاگردان خود لحظه ای غفلت نمی‌ورزید.

سخنرانی های پر شور و آتشین او علیه رژیم پهلوی که بدون مصلحت اندیشی انجام می‌شد، مأموران رژیم را به تعقیب وی واداشته بود به گونه‌ای که او شهر به شهر می‌گشت تا از دستگیری در امان باشد. با گسترش تدریجی انقلاب اسلامی ارتباطش با حوزه علمیه قم برقرار شد و به طور مستمر برای گرفتن رهنمود، دیدار با روحانیون و دریافت اعلامیه و نوار به قم رفت وآمد می‌کرد. در این دوران اقشار مختلف در اعتراض به رژیم ستمشاهی و اعمال و سرکوب های آنها عکس العمل نشان می دادند، بنابراین ابراهیم همت احساس کرد که برای سازماندهی تظاهرات باید به شهرضا برگردد.

بعد از بازگشت به آنجا در کشاندن مردم به خیابان‌ها و انجام تظاهرات علیه رژیم فعالیت و کوشش خود را افزایش داد تا اینکه در یکی از راهپیمایی های پرشور مردمی، قطعنامه مهمی که یکی از بندهای آن انحلال ساواک بود به وسیله وی قرائت شد. به دنبال آن فرمان ترور و اعدام ایشان توسط فرماندار نظامی اصفهان، سرلشکر سید رضا ناجی، صادر شد اما وی با تغییر قیافه و رفتن به شهرهای مختلف تا پیروزی انقلاب مخفی بود و نتوانستند، او را دستگیر کنند.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی این رزمنده مجاهد در ایجاد نظم و دفاع از شهر و راه‌اندازی کمیته انقلاب اسلامی شهرضا نقش اساسی داشت و توانست به کمک ۲تَن از بردارانش و سه تَن از دوستان خود سپاه این شهر را تشکیل دهد. سپس در اواخر ۱۳۵۸ خورشیدی به فعالیت‌های عقیدتی پرداخت و برای دستیابی به این هدف به خرمشهر، بندر چابهار و کنارک در استان سیستان و بلوچستان رفت.

شهید همت بعد از فعالیت‌های عقیدتی در سیستان بلوچستان در خرداد ۱۳۵۹ خورشیدی برای مقابله با ضد انقلاب به کردستان اعزام شد در آن زمان بخش هایی از منطقه کردستان در چنگال گروهک‌های مزدور گرفتار شده بود. وی توانست با مبارزه‌ای همه جانبه علیه عوامل استکبار جهانی و گروهک های خودفروخته عرصه را برآنها تنگ‌تر کند و از طرفی دیگر در جهت جذب مردم محروم کُرد و رفع مشکلات آنان به سهم خود تلاش کرد و برای مقابله با فقر فرهنگی منطقه اهتمام چشمگیری از خود نشان داد تا جایی که هنگام ترک آنجا مردم منطقه گریه می‌کردند و حتی تحصن کرده و نمی‌خواستند از او جدا شوند.

وی مدتی نیز به عنوان مسئول روابط عمومی سپاه پاوه مشغول بود و پس از مدتی به عنوان فرمانده سپاه پاوه به جنگ پرداخت. براساس آماری که از یادداشت‌های آن شهید به دست آمده است، ایشان از مهر ۱۳۵۹ خورشیدی تا دی ۱۳۶۰ خورشیدی فرماندهی سپاه پاسداران پاوه را بر عهده داشت و در این مدت توانست عملیات های موفق در خصوص پاکسازی روستاها از وجود اشرار، آزادسازی ارتفاعات و درگیری با نیروهای ارتش بعث داشته باشد.

این فرمانده مدبر، قدرت عجیبی در مدیریت داشت، آن هم یک مدیریت سالم در اداره کارها و نیروها. با وجود آنکه به مسایل عاطفی و نیز اصول مدیریت احترام می گذاشت و عمل می کرد، در عین حال هنگام فرماندهی، قاطع بود. او نیروهای تحت امر خود را خوب توجیه می کرد و نظارت و پیگیری خوبی نیز داشت. فردی را که در انجام دستورات کوتاهی می کرد، بازخواست و شخصی را که خوب عمل می کرد، تشویق می کرد.

پس از شروع جنگ تحمیلی از طرف رژیم بعثی عراق، شهید همت به صحنه کارزار وارد شد و در طول سالیان حضور در جبهه های نبرد، خدمات شایان توجهی برجای گذاشت و افتخارها آفرید. او و سردار حاج احمد متوسلیان به دستور فرماندهی محترم کل سپاه ماموریت یافتند، ضمن اعزام به جبهه جنوب، تیپ محمد رسول الله (ص) را تشکیل دهند. در عملیات سراسری فتح المبین، مسوولیت قسمتی از کل عملیات به عهده این سردار دلاور بود. موفقیت عملیات در منطقه کوهستانی «شاوریه» مرهون ایثار و تلاش این سردار بزرگ و همرزمان اوست.

شهید همت در عملیات پیروزمند بیت المقدس در منصب معاونت تیپ محمد رسول الله (ص) فعالیت و تلاش تحصین برانگیزی را در شکستن محاصره جاده شلمچه – خرمشهر انجام داد و به حق می توان گفت که او و یگان تحت امرش سهم بسزایی در فتح خرمشهر داشتند و با اینکه منطقه عملیاتی دشت بود، او با استفاده از بهترین تدبیر نظامی به نحو مطلوبی فرماندهی کرد.

در ۱۳۶۱ خورشیدی با توجه به شعله ور شدن آتش فتنه و جنگ در جنوب لبنان به منظور یاری رساندن به مردم مسلمان و مظلوم لبنان که مورد هجوم ناجوانمردانه رژیم صهیونیستی قرار گرفته بودند، راهی آن دیار شد. یکی از ویژگی های این فرمانده مدبر بینش سیاسی بالا او بود، وی به مسایل لبنان، فلسطین و دیگر کشورهای اسلامی بسیار می اندیشید و آنچنان از اوضاع آنجا مطلع بود که گویی سالیان طولانی در آن سامان با دشمنان اسلام در ستیز بوده است. او با وجود مشغله فراوان از مطالعه غافل نبود و نسبت به مسایل سیاسی روز شناخت وسیعی داشت، وی تنها ۲ ماه در این مناطق بود و پس از آن به ایران بازگشت و در محور جنگ و جهاد قرار گرفت.

با شروع عملیات رمضان در ۲۳ تیر ۱۳۶۱ خورشیدی در منطقه «شرق بصره» فرماندهی تیپ ۲۷ رسول اکرم (ص) را بر عهده گرفت و بعدها با ارتقای این یگان به لشکر تا زمان شهادتش در منصب فرماندهی انجام وظیفه کرد. پس از آن در عملیات مسلم بن عقیل و محرم که او فرمانده قرارگاه ظفر بود، سلحشورانه با دشمن جنگید. در عملیات والفجر مقدماتی بود که شهید همت، مسوولیت سپاه یازدهم قدر را که شامل لشکر ۲۷ حضرت محمد رسول الله (ص)، لشکر ۳۱ عاشورا، لشکر ۵ نصر و تیپ ۱۰ سید الشهدا(ع) بود، بر عهده گرفت. سرعت عمل و صلابت رزمندگان لشکر ۲۷ تحت فرماندهی او در عملیات والفجر ۴ قابل توجه بود. وی در تصرف ارتفاعات کانی مانگا نقش ویژه‌ای داشت.

شهید همت سرانجام بر اثر اصابت گلوله توپ همراه با معاونش اکبر زجاجی در ۱۷ اسفند ۱۳۶۲ خورشیدی در محل تقاطع جاده‌های جزایر مجنون شمالی و جنوبی به فیض شهادت نایل آمد و در گلزار شهدای شهرضا به خاک سپرده شد.

گزارش از امرعلی گل محمدی