
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، به نقل از روابط عمومی دانشگاه تبریز، حجت الاسلام محمدانوری، مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاههای آذربایجانشرقی، روز گذشته، ۱۵ اردیبهشتماه، در آیین گرامیداشت مقام معلم در دانشگاه تبریز، گفت: اصلیترین علت تفاوت و جایگاه والای معلمی در مقایسه با سایر شغلها این است که در شغلهای دیگر وقتی وظیفه فرد نسبت به شغلش به پایان میرسد، دیگر مسئولیتی بر آن شخص وارد نیست اما در معلمی، افراد بعد از پایان انجام وظیفه، بازهم مسئولیت تعلیم و تربیت را برعهده دارد. در واقع میتوان گفت انتهای وظیفه در سایر مشاغل، ابتدای مسئولیت در معلمی است.
وی ادامه داد: یک معلم حتی بعد از بازنشستگی نیز مسئولیت تعلیم و تربیت انسانها را برعهده دارد چراکه انسان بهعنوان گوهر اساسی خلقت همیشه نیازمند تربیت است و خداوند این مسئولیت سنگین را برعهده انبیاء و اوصیا و تمامی کسانی که راه و منش انبیاء را درپیش گرفتهاند، قرار داده است.
انوری، در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به گلایه بسیاری از اساتید دانشگاه در خصوص عدم استفاده از دانش و تفکر آنها در حل مسائل مهم کشور، گفت: بسیاری از اساتید از ما سوال میکنند که «چرا علی رغم تمامی پیشنهاداتی که از سوی آنها داده میشود، مسئولین کشور از این پیشنهادات استفاده نمیکنند؟». در پاسخ به این سوال باید به جمله دکتر داوری اردکانی فیلسوف مطرح کشورمان اشاره کنم که این فیلسوف گفته است «ایران کشوری مملو از مشکل است هیچ مسالهای ندارد».
مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاههای آذربایجان شرقی خاطرنشان کرد: متأسفانه کسانی که کشور را اداره میکنند، تنها به فکر حل مشکلات هستند و کسی به دنبال حل مسأله نیست و طبیعتاً اساتید دانشگاه در زمان حل مسائل میتوانند به کشور کمک کنند و برای حل مشکلات هیچ نیازی به تفکر و نظریه نیست.
وی تأکید کرد: اگر ما واقعاً معتقد به این موضوع هستیم که اگر اساتید نقش واقعی خود را ایفا نکنند، کشور نیز پیشرفت نخواهد کرد، باید برای حل مسائل مختلف کشور از فکر و نظریههای اساتید دانشگاه بهره ببریم.
انوری، خطاب به دکتر منادی نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی گفت: برداشت من از وظیفه مجلس شورای اسلامی این است که مجلس باید به فکر حل مسائل باشد نه حل مشکلات. چراکه حل مشکلات یک کار ابتدایی بوده و کار اصلی حل مسائل مهم کشور است.
وی در ادامه با بیان اینکه رنج محرومیت از ابتدا با انسان همراه بوده و در سطوح مختلف وجود دارد، یادآور شد: ابتداییترین سطح محرومیت شامل نیازهایی چون غذا، پوشاک، مسکن، حقوق و... است اما سطوح بالاتری از محرومیت نیز وجود دارد که شامل محبت و احترام میباشد. ما نباید کاری کنیم که سطح محرومیت قشر دانشگاهی به سطوح ابتدایی و مادی تنزل پیدا کرده و ما حل این موضوعات را برای خود افتخار تلقی کنیم. نباید تمام تمرکز یک استاد دانشگاه بر روی حل موضوع مسکن و سایر مادیات باشد.
وی در خاتمه خاطرنشان کرد: اساتید دانشگاه باید برای رسیدن به سطوح بالاتر تلاش کنند و هیچ دغدغهای بابت سطوح ابتدایی محرومیتها داشته باشند.
انتهای پیام