امام على (ع) میفرمایند «اِنَّ الْقُرْآنَ، ظاهِرُهُ اَنيقٌ وَ باطِنُهُ عَميقٌ لاتَفْنى عَجائِبُهُ وَ لاتَنْقَضى غَرائِبُهُ وَ لاتُـكْشَفُ الظُّـلُماتُ اِلاّ بِهِ ؛به راستى كه قرآن، ظاهرش زيباست و باطنش عميق، عجايبش پايان ندارد، اسرار نهفته آن، پايان نمى پذيرد و تاريكى هاى جهل، جز به وسيله آن رفع نخواهد شد». [نهج البلاغه، خطبه 18]