عشق به اهل بیت(ع) در اشعار شهریار موج می‌زند

به گزارش ایکنا از آذربایجان‌شرقی، صفر نصراله‌زاده، رئیس دانشگاه تبریز، امروز، 27 شهریورماه، در نهمین کنگره بین‌المللی علمی فرهنگی نشان شهریار در دانشگاه تبریز، اظهار کرد: ارزش‌هایی که در عمق وجود استاد شهریار وجود داشت، او را به نقطه اوج و شهرت رساند و یکی از دلایل جهانگیر شدن شعر شهریار نیز عشق حقیقی او است.

وی با بیان این‌که شهریار از قالب‌های شعری معاصر خارج شده بود، افزود: تبحر به انواع گونه‌های شعری و ابداعاتی داشت که هیچگاه کهنه نمی‌شود زیرا از عمق وجودش خارج شده است.

نصراله‌زاده، ادامه داد: منظومه حیدربابایه سلام از شاهکارهای شعر و ادب ترکی بوده که از فرهنگ، اجتماعی، سبک زندگی، آرمان‌ها، عشق، دفاع از مظلوم و بی وفایی دنیا سخن گفته است به طوری که اگر کسی برای صدمین بار هم آن را بخواند متاثر می‌شود.

رئیس دانشگاه تبریز، با اشاره به ویژگی‌های رویاپردازی، مسئولیت اجتماعی و انقلابی شهریار، گفت: شهریار پس از پیروزی انقلاب اسلامی، اشعاری در مدح امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب و برخی شخصیت‌های انقلابی سرود و سروده‌های زیادی در باب دفاع مقدس داشته است.

وی با اشاره به ویژگی دینداری شهریار نیز افزود: عشق به اهل بیت(ع) و پیامبر(ص) عمیق و با تمام وجود بوده و او در میان شعرای آیینی نیز از چهره‌های درخشان است. امیدواریم با برگزاری چنین کنگره‌هایی بتوانیم به یک حس و تعهد مشترک میان علما و اساتید کشورهای اطراف برسیم.

احد کاظمی، کارشناس مسائل قفقاز، آناتولی و اوراسیا نیز در این مراسم اظهار کرد: بزرگترین ویژگی تبریز، نقش ارتباطاتی آن بوده و همواره به عنوان چهارراه فرهنگی مطرح شده که ایران را به نقاط استراتژیک در منطقه از قفقاز تا آناتولی وصل می‌کرد.

وی افزود: تبریز، نقش پیشرو از منظر کنشگری منطقه در سه حوزه صیانت از مرزهای جغرافیایی، فرهنگی و دینی داشته است که اوج کنشگری تبریز در دوران سقوط صفویه و نادرشاه بوده که نقش چشمگیری در نبردهای ۱۰ ساله نادرشاه در قفقاز برای احیای سرزمینهای ایران و صیانت از هویت آن داشته است.

کاظمی، ادامه داد: جدایی ۱۷ شهر قفقاز در طول تاریخ، رسالت تبریز را دوچندان کرد و صحنه‌های مشارکت همه ایرانیان و به خصوص تبریزی‌ها در نبردهای طولانی ایران و روسیه وجود دارد و دهه ها هزار شهید در این مسیر تقدیم شده است و حتی زنان و دختران تبریزی برای حمایت از سپاه ایران در آن دوران، طلاجات خود را اهدا کردند.