رضا نصیریحامد، با اشاره به اهمیت حفظ و بازآفرینی تاریخ شفاهی در نهادهای علمی گفت: تدوین تاریخ شفاهی نهتنها به ثبت وقایع گذشته کمک میکند، بلکه مسیر آینده هر سازمان را نیز روشنتر میسازد.

به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، رضا نصیریحامد، مدیر امور اجتماعی دانشگاه تبریز، امروز 23 مهرماه در نشست کارگروه تدوین تاریخ شفاهی دانشگاه تبریز، با اشاره به اهمیت حفظ و بازآفرینی تاریخ شفاهی در نهادهای علمی گفت: تدوین تاریخ شفاهی نهتنها به ثبت وقایع گذشته کمک میکند، بلکه مسیر آینده هر سازمان را نیز روشنتر میسازد. هر دانشگاه و دستگاه باید با تکیه بر ظرفیتها و امکانات خود، مسئولیت ویژهای در این زمینه بر عهده گیرد و برای تحقق آن برنامهریزی مشخصی داشته باشد.
وی با اشاره به اینکه در دانشگاه تبریز نیز گامهای اولیه برای تدوین تاریخ شفاهی برداشته شده است، افزود: در حال حاضر بخشی از برنامهها و فعالیتهای این طرح در محورهایی همچون تاریخ جنبشهای دانشجویی، تحولات علمی، فرهنگی و اجتماعی دانشگاه، و همچنین تبیین نقش دانشگاه تبریز در دوران دفاع مقدس متمرکز شده است.
نصیری افزود: اگرچه برای این طرح بودجه مستقلی پیشبینی نشده، اما با استفاده از توان علمی، نیروی انسانی و امکانات موجود در دانشگاه، میتوان گامهای مؤثری برداشت.
مدیر امور اجتماعی دانشگاه تبریز بر ضرورت حضور استادان علاقهمند و متعهد در این طرح تأکید کرد و گفت: پیشبرد پروژه تاریخ شفاهی بیش از هر چیز به عشق، تعهد و نگاه علمی نیاز دارد. همچنین میتوان از همکاری سایر نهادها و مراکز اسنادی کشور برای غنا بخشیدن به این طرح بهره گرفت.
وی درباره مراحل اجرای پروژه توضیح داد: در نخستین گام باید فهرستی از افراد کلیدی و تأثیرگذار در تاریخ دانشگاه شناسایی شود و مصاحبههای صوتی و تصویری از آنان توسط افراد متخصص و آموزشدیده انجام گیرد. مرحله بعد، مستندسازی، تدوین و تحلیل این دادههاست تا در قالب کتاب، فیلم یا آرشیو دیجیتال منتشر شود.
مدیر امور اجتماعی دانشگاه تبریز با اشاره به پیشینه اقدامات انجامشده در سالهای گذشته افزود: در گذشته نیز تلاشهایی در حوزه گردآوری تاریخ شفاهی صورت گرفته، اما امروز باید این روند با رویکردی جامعتر، علمیتر و هدفمند دنبال شود تا میراث ارزشمند دانشگاه برای نسلهای آینده حفظ گردد.
در ادامه این نشست، جمعی از استادان و کارشناسان حاضر، ضمن تأکید بر اهمیت نگاه میانرشتهای در تدوین تاریخ شفاهی، پیشنهادهایی درباره شیوه جمعآوری اطلاعات، استانداردسازی مصاحبهها و همکاری با مرکز اسناد دانشگاه ارائه کردند. اعضا در پایان بر تشکیل منظم جلسات کارگروه، تدوین آییننامه اجرایی و استفاده از تجربه دانشگاههای پیشرو در این زمینه تأکید کردند تا دانشگاه تبریز بتواند در آینده نزدیک، بخشی از تاریخ علمی و فرهنگی خود را در قالب طرح جامع تاریخ شفاهی ماندگار سازد.
انتهای پیام