حجتالاسلام والمسلمین حسین فلاحیاصل، عضو هیئت علمی گروه آموزشی فلسفه دانشگاه لرستان، در گفتوگو با خبرنگار ایکنا از لرستان، اظهار کرد: در مناسبتهای دینی و ملی، جایگاه رفیع حضرت ابوالفضل العباس(ع)، فرزند برومند امیرالمؤمنین(ع)، همواره بهعنوان الگویی متعالی در جهان اسلام مورد تأکید قرار میگیرد. ایشان با وجود اینکه در مرتبه امامت قرار ندارند، از مقامات عالی عصمت از گناه بهرهمند بوده و نقش بیبدیلی در تثبیت عظمت حادثه کربلا ایفا کردند.
وی ادامه داد: یکی از ویژگیهای منحصربهفرد حضرت ابوالفضل(ع) که در مسیر کربلا تجلی یافت، فتوت و جوانمردی ایشان بود. فتوت، یک حکم اخلاقی است که تنها در ساحت انسانهای متعالی با روحی بلند و مکارم اخلاقی عالی شکوفا میشود. ایشان تجسم تام فتوت، ایثار و از خودگذشتگی بودند؛ ویژگیهایی که هر فردی قادر به ابراز آن نیست.
فلاحیاصل تصریح کرد: در شب عاشورا، هنگامی که امام حسین(ع) یاران خود را مخیر به ترک میدان نمودند، تمام اصحاب ایشان اظهار وفاداری کردند ولی اولین و قاطعترین پاسخ برای جانبازی در راه سیدالشهدا(ع) از سوی حضرت عباس(ع) اعلام شد. ایشان با شور و اشتیاق، مراتب جان نثاری، جانبازی، وفاداری و فداکاری خود را اعلام کرد و در زمره بهترین بهترینها در میان اصحاب قرار گرفتند.
عضو هیئت علمی گروه آموزشی فلسفه دانشگاه لرستان با اشاره به اینکه براساس روایات، خداوند به حضرت ابوالفضل(ع)، همانند پدر بزرگوارشان امام علی(ع)، قدرت بدنی فوقالعادهای عطا کرده بود که در هیبت ایشان نمودار میشد، بیان کرد: این قدرت به حدی بود که دشمنان از رویارویی مستقیم با ایشان هراس داشتند و هیچ فردی جرئت نداشت به تنهایی میداندار نبرد با قمر بنیهاشم باشد. شهادت ایشان نیز به شکلی مظلومانه و ناجوانمردانه رقم خورد.
وی با اشاره به اینکه تمامی شهدای کربلا، جانبازان حقیقی راه خداوند محسوب میشوند، و در رأس این قافله حضرت عباس(ع) قرار دارد، تصریح کرد: تعبیر «در طرفداری از آن شاه الست / جمله را یک دست بود او را دو دست» اشاره به آن دارد که ایشان با از دست دادن هر دو دست، حمایت دوچندان خود را از امام زمانشان به نمایش گذاشتند. ایشان از نواحی مختلف بدن دست، چشم و سر جانباز شدند و در نهایت جان خود را تقدیم کردند؛ لذا روز جانباز تناسب ویژهای با شخصیت ایشان دارد.
فلاحیاصل تأکید کرد: امروز میتوان از حضرت عباس(ع) درس وفاداری به توحید، حقانیت، عدالت و صداقت آموخت. این شخصیتهای والا مقام، معیاری برای حق و باطل هستند. در مقابل، آن سوی میدان که مظهر رذالت، انحطاط اخلاقی و دیدگاههای غیر الهی باشد، باید ترد شده و مواظب باشیم که به آن سمت کشیده نشویم.
عضو هیئت علمی گروه آموزشی فلسفه دانشگاه لرستان بیان کرد: تلاش برای بهدست آوردن اماننامهای که به بهای ترک حق باشد، با موازین جوانمردی و اخلاق سازگار نیست؛ چنانچه حضرت ابوالفضل(ع) اماننامه شمر را ملعون خواندند، زیرا فرزند فاطمه زهرا (س) در امان نبود. زمانی که شمر برای ایشان پیشنهاد اماننامه را آورد حضرت فرمودند: خدا لعنت کند تو را و اماننامهات را من در امان باشم و فرزند فاطمه زهرا(س) امان نداشته باشد. حقیقت، فطرت و مکارم اخلاقی این بزرگان، فرازمانی و ثابت است و گرد و غبار زمان بر آن نمینشیند. هر کس خواهان بهرهمندی از شفاعت ایشان است، باید در مردانگی، فتوت و حقطلبی تشابهی با آنها کسب کند و از هر آنچه مخالف مکتب حق است، دوری جوید.
انتهای پیام